Standpunten/agenda

Rechtbank Den Haag
Sector Bestuursrecht
t.a.v. Voorzieningenrechter
Prins Clauslaan 60
2500 EH Den Haag


Den Haag, 1 november  2013.

Onderwerp: verzoekschrift WOB-besluit ontbrekende stukken aanvraag omgevingsvergunning Jan Willem Frisolaan 4, Den Haag (Eurojust)

Sinds 6 september ligt de aanvraag voor de omgevingsvergunning ten behoeve van de nieuwbouw voor Eurojust in de wijk Zorgvliet ter inzage. Omdat een deel van de informatie ontbreekt en omdat het niet goed mogelijk is om op basis van de wel ter inzage liggende stukken tot een goed oordeel voor een zienswijze te komen heeft de stichting Wijkoverleg Zorgvliet een (WOB)verzoek gedaan en een zienswijze opgesteld. Beide zijn in het bezit van het College van Burgemeester en Wethouders (en gaan hierbij).

Inmiddels is telefonisch aangegeven dat het college besloten had bepaalde stukken vertrouwelijk te houden. Enige argumentatie is daarvoor niet gegeven. Inmiddels verloopt de reactietijd op de vergunningsaanvraag, waarbij – door de gemeente – wordt verwezen naar een informatiebijeenkomst die inmiddels – op 28 oktober jl. – heeft plaatsgevonden maar ook daar is de betreffende informatie niet gegeven.  De gemeente Den  Haag heeft inmiddels wel gereageerd op de zienswijze met de mededeling dat deze zal worden betrokken bij de uiteindelijke beslissing. Er is – opnieuw – geen enkele motovatie aangegeven.     

Inmiddels is de reactietermijn op het verzoek van 2 oktober jl. tot openbaarmaking van ontbrekende stukken verstreken. Ik verzoek u daarom een termijn te stellen waarbinnen het College van Burgemeester en Wethouders alsnog een Wob-besluit dient te nemen, eventueel aangevuld met een dwangsom als het college wederom in gebreke blijft..

Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag



College van Burgemeester en Wethouders
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP  Den Haag


Den Haag, 1 november  2013.

Onderwerp: bezwaarschrift Eurojust: aanvraag omgevingsvergunning Jan Willem Frisolaan 4

Sinds 6 september jl. ligt de aanvraag voor de omgevingsvergunning ten behoeve van de nieuwbouw voor Eurojust in de wijk Zorgvliet ter inzage. Omdat een deel van de informatie ontbreekt en omdat het niet goed mogelijk is om op basis van de wel ter inzage liggende stukken tot een goed oordeel voor een zienswijze te komen heeft de stichting Wijkoverleg Zorgvliet op 2 oktober jl. een (WOB)verzoek gedaan en een zienswijze opgesteld. Beide zijn in uw bezit. Nu – vier weken later – is nog geen reactie op het WOB-verzoek gerealiseerd.

Inmiddels is wel telefonisch aangegeven dat u besloten heeft bepaalde stukken vertrouwelijk te houden. Enige argumentatie is daarvoor overigens niet gegeven. Inmiddels verloopt de reactietijd op de vergunningsaanvraag, waarbij is verwezen naar een inmiddels gehouden informatiebijeenkomst. U heeft inmiddels wel- zij het niet inhoudelijk - gereageerd op de zienswijze met de mededeling dat deze zal worden betrokken bij de uiteindelijke beslissing. Er is – opnieuw – geen enkele motovatie aangegeven.     

Namens het wijkoverleg maak ik bezwaar tegen het overschrijden van de wettelijke termijn naar aanleiding van het WOB-verzoek en verzoek alsnog met spoed de ontbrekende stukken en de vormvereisten rond de aanvraag opnieuw ter inzage te leggen, zodat beoordeeld kan worden of – dit zijn slechts voorbeelden – duidelijkheid ontstaat over de geplande functies in de tuin van Eurojust, de omvang van de dakopbouw, de aanwezigheid van trappenhuizen of ramen (die uitkijken op omwonenden) en de relatie van dit plan met het bestemmingsplan.

Er is gelijktijdig met deze brief an de Voorzieningenrechter verzocht een termijn te stellen waarbinnen u een Wob-besluit dient re nemen.

Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag



Den Haag, 30-10-2013

A.H. Hadel,                                                                                                            
hoofd parkeren
gemeente Den Haag,
postbus 12651
2500 DP Den Haag.

Betreft: uw kenmerk
SB 2013.7595

Geachte heer/mevrouw,

Op 8 oktober jl. verscheen een brief van u met als onderwerp ‘uitkomsten parkeeronderzoeken’ in de wijk Zorgvliet. Weliswaar is het stichtingsbestuur wijkoverleg Zorgvliet noch betrokken, noch rechtstreeks geïnformeerd over opzet, doelstellingen, methodiek en uitkomsten niettemin zijn wij geïnteresseerd in de onderzoekresultaten, temeer daar uw conclusie luidt dat er vooralsnog geen aanleiding is tot het invoeren van betaald parkeren. Ook is er volgens deze onderzoeken geen sprake van onveilige of onbereikbare verkeerssituaties, hetgeen ons verbaast en niet strookt met de door ons gesignaleerde parkeerproblematiek.
Het bestuur van de Stichting Wijkoverleg Zorgvliet stelt – uiteraard – veel belang in de gemeentelijke waarnemingen en opvattingen over parkeren, sluipverkeer, bereikbaarheid, veiligheid en aanverwante zaken in de wijk. In uw brief geeft u echter slechts globale, percentuele informatie over de uitkomst van de meningspeilingen. Om die reden verzoeken wij u, op basis van de Wet Openbaarheid van Bestuur, alle gestelde vragen en de uitkomsten van de gehouden onderzoeken zo spoedig mogelijk volledig aan ons te doen toekomen.
Het gaat daarbij in elk geval om de volgende vragen. Welke ambassades en residenties hebben gereageerd en hoe luidde de respons per vertegenwoordiging. In welke straten zijn individuele bewoners benaderd. Hoeveel bewoners betrof het per straat. Op welke wijze gebeurde dit: schriftelijk, telefonisch of anderszins. Hoe luidden de reacties; dit kan geanonimiseerd. En uiteraard op welke wijze (en wanneer) zijn in de gehele wijk parkeertellingen gehouden en wat is daarvan het exacte beeld?

Drs R. Coops,
voorzitter Stichting
Wijkoverleg Zorgvliet.
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag.
 



College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag

Den Haag, 4 oktober 2013.


Onderwerp: Eurojust

Geacht college,


Sinds 9 september j.l. ligt de aanvraag voor de omgevingsvergunning voor de nieuwbouw van Eurojust en de sloop van twee huizen aan de Jan Willem Frisolaan ter inzage. Weliswaar zijn – zie daartoe het WOB-verzoek van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet dd. 2 oktober jl. – niet alle stukken aanwezig toch maken wij onderstaand onze bezwaren (gedeeltelijk opnieuw) aanhangig. Het is zeer wel mogelijk dat op basis van de alsnog vrij te geven informatie de zienswijze wordt aangevuld of aangepast. Ook maak ik bezwaar tegen het feit dat het niet is toegestaan kopieën te maken van de aanvraag voor de omgevingsvergunning en de bijbehorende stukken. Een zorgvuldige en integrale beoordeling is daardoor niet mogelijk, hetgeen een ernstige aantasting van de wettelijke mogelijkheid om zienswijzen in te dienen is. Indien en voor zover voor deze beperking van het inzagerecht een wettelijke grondslag bestaat, is deze maatregel niet proportioneel toegepast. Het is niet aannemelijk dat de aanvraag (inclusief alle bijbehorende stukken) volledige bescherming behoeven op grond van de (vermeende) wettelijke grondslag, wat die grondslag ook moge zijn. Daarbij is geen sprake van enige motivatie van de zijde van de gemeente.

Het Wijkoverleg Zorgvliet heeft van meet af aan kritisch geoordeeld over de komst van Eurojust in deze wijk. De argumenten zijn u bekend en zijn in de loop der tijd nauwelijks veranderd, maar wel nog sterker gefundeerd en aangescherpt. Er is in verschillende stadia aangetoond dat Eurojust hier niet past. Niet alleen qua functie, infrastructuur, externe veiligheid, maar ook architectonisch en stedenbouwkundig. In enkele voorstadia – voor de totstandkoming van het nu vigerende bestemmingsplan – is aangetoond dat zowel de hoogte als het volume van de nieuwbouw niet in de gemeentelijke stedenbouwkundige contouren passen. Ook is in dat verband ook toen al gewezen op de onmogelijkheid om voldoende parkeerplaatsen bovengronds te realiseren en op de stand off zone die voor een deel over een toen nog particulier terrein zou lopen. Al deze kritiek is door de gemeente ontkend – ook tijdens de raadsvergaderingen en bij de behandeling door de Raad van State – onder verwijzing naar de verdere uitwerking en veronderstelde planflexibiliteit. Inmiddels is het Octrooibureau aangekocht (met publieke gelden) waardoor het probleem van de stand off zone daar in ieder geval is opgeheven, maar uit de aanvraag voor de omgevingsvergunning voor de realisatie van Eurojust blijkt overduidelijk dat op verschillende punten de grenzen van het bestemmingsplan (inclusief de daaraan verbonden randvoorwaarden en andere geldende principes uit de ruimtelijke ordening) zijn overschreden. Overigens is ook in de aanvraag aangegeven dat deze in strijd is met het bestemmingsplan. Het is opmerkelijk dat niet is aangegeven welke onderdelen van de aanvraag in strijd zijn met het bestemmingsplan. Bij bestudering van de aanvraag blijkt overigens al dat op een aantal punten expliciet is afgeweken van de beloftes en toezeggingen, zowel aan de omwonenden en belanghebbenden als aan de gemeenteraad.

Geconstateerd wordt het volgende:

Opnieuw zijn geen financiële gegevens over het project bekend gemaakt, terwijl dit een van de vormvereisten voor een dergelijke vergunning is. Maar buiten dat zou het toch normaal moeten zijn opening van zaken te geven en verantwoording af te leggen? Tenslotte is hier ook de gemeentelijke legesverordening van toepassing.
Ondanks de beloften van het college wordt er op grootschalige wijze gekapt. Niet alleen in het gebied waar Eurojust zou moeten verschijnen maar ook daar waar parkeerplekken zullen worden gerealiseerd (Verlengde Tolweg). Er blijkt – volgens de kaart – slechts één boom gespaard te worden.
De zozeer door het college bejubelde “tuin” blijkt in de praktijk voor een belangrijk deel volgebouwd te worden met allerlei voorzieningen voor Eurojust, zoals toegangsloges, opslagplaatsen en andere functies met een (geschatte) totale extra oppervlakte van 400 vierkante meter (op het maaiveld). Daarnaast is een groot deel van deze “tuin” – met het door de ontwerpers zo veelgeprezen duinlandschappelijke en glooiende karakter – in feite een verzameling van voorzieningen (incl. infrastructuur) en in natuursteen opgetrokken trappen. Het beloofde duinlandschap als tuin bestaat uit gras op lavasubstraat: poreuze grindkorrels die in niets ook maar op duinen van zand en helmgras lijken.
De toegankelijkheid van de “tuin” is uiteraard afwezig. Elke suggestie die het college daar in het verleden tegen beter weten in over gedaan heeft wordt hier uiteraard volstrekt ontkracht. Er is sprake van – voor zover op het kaartmateriaal zichtbaar – uitgebreide veiligheidsinstallaties, maar ook van een hoge erfafscheiding, die dan wel voor een deel “transparant” is, maar die een hoge binnenring kent van cortenstaal dat geheel niet (ook niet visueel) doordringbaar is. Op enkele plaatsen is de erfafscheiding overigens ook van dit materiaal opgetrokken (met een gemiddelde hoogte van 4,75 meter).
Om aan het beoogde aantal parkeerplekken binnen het plangebied te komen zullen – volgens de plannen – drie ondergrondse parkeerlagen moeten worden gebouwd. Het wijkoverleg heeft altijd gehoord dat dit uit internationale veiligheidsoverwegingen en de eisen van Eurojust niet mogelijk zou zijn.
In het vonnis van de Raad van State is enkele maken gewezen op het rapport van het bureau SteenhuisMeurs dat in opdracht van de gemeente Den Haag onderzoek heeft gedaan naar de stedenbouwkundige en cultuurhistorische kwaliteiten van dit plangebied. Daarbij is o.a. ingegaan op de kleinschaligheid, structuur en kleurstellingen. Ook het materiaalgebruik is daarbij aan de orde gekomen. Uiteindelijk heeft – ook de Raad van State – aangegeven dat de veronderstelde, architectonische kwaliteiten van de beoogde nieuwbouw uiteraard goed inpasbaar zouden moeten zijn in het plangebied daarbij expliciet verwijzend naar de in Zorgvliet dominante aanwezigheid van bakstenen. De Raad van State heeft expliciet zich achter de adviezen willen scharen van het onafhankelijke onderzoeksbureau SteenhuisMeurs. Uit de nu gepresenteerde stukken blijkt dat het geadviseerde materiaal baksteen niet (of nauwelijks) wordt toegepast (kunststof en staal worden veelvuldig genoemd) en dat de kleurstelling overwegend wit/antraciet wordt. Ook in dat opzicht wijken de voorstellen af van de randvoorwaarden zonder dat hierover enige motivatie is gegeven. Alleen een positief advies van de Welstandscommissie volstaat overigens niet. Het plan voldoet immers in geen enkel opzicht aan de eis van de Welstandsnota dat een nieuw project moet leiden tot versterking van de karakteristiek van dat beschermde stadsgezicht.
De geschetste fysieke verschijningsvorm van Eurojust – inclusief de erfafscheiding/stand off zone – wijkt af van de contouren van het juist vastgestelde bestemmingsplan. Dat wil zeggen dat de gronduitgifte en daarmee het financiële verhaal wijzigt en dat bestemmingen wijzigen van verkeersbestemming in tuinbestemming. Zo wordt plotseling (vlak) buiten het huidige bestemmingsgebied ook ontwikkeld, zoals bij het – door het college expliciet als natuurcompensatie betitelde - plantsoentje aan het einde van de Willem Lodewijklaan dat nu geïntegreerd is in de nieuwbouwplannen van Eurojust. Ook geldt dat voor een extra strook aan de Jan Willem Frisolaan – op de kaart ten onrechte betiteld als Verlengde Tolweg. Er is hier sprake van vergroting van de kavel, kennelijk alleen om alle wensen en eisen van Eurojust te kunnen faciliteren. In alle gevallen gaat dit ten koste  van de openbare ruimte en dus ten koste van het beschermde villapark. Ter plaatse van de Willem Lodewijklaan wordt deze verengd tot een inrit waardoor de ambassade van de Volksrepubliek China aan een onbetekenende straat komt te staan. Ter plaatse van Verlengde Tolweg wordt een ruim plantsoen een smal toegangspad en parkeerterrein voor de appartementen ingetekend.
De maximale hoogte van het gebouw blijkt nu opeens 56 meter (afgerond) te zijn, terwijl vijftig meter de bovengrens zou moeten zijn. Overigens ook vijftig meter “past” natuurlijk helemaal niet in deze wijk waar dertig meter al als hoog kan worden ervaren en waar goothoogten en kappen van doorslaggevende betekenis zijn.      
Het totale volume is lastig te berekenen (ook al door het ontbreken van vitale informatie). Uitgaande van het kantoorgebouw met conferentiecentrum met een bvo van 18,.515 vierkante meter, bruto inhoud van 73.011 m3 en een bebouwd oppervlak van 2.868 vierkante meter zullen daar ook nog de al eerder genoemde (zie punt 3 van deze zienswijze) bijgebouwen en andere voorzieningen bij moeten worden opgeteld. Het geeft aan dat hier de maximale planflexibiliteit wordt overschreden.
De consequenties voor de mobiliteit en veiligheid zijn voor de omwonenden groot. De Willem Lodewijklaan en de Verlengde Tolweg worden smaller, stoepen worden verwijderd of verkleind, de Jan Willem Frisolaan wordt gedeeltelijk opgeheven (waardoor de toegang tot de Johan de Wittlaan wordt geblokkeerd), waardoor de mogelijkheden – ook bij calamiteiten of bij internationale bijeenkomsten zoals de aanstaande Nucleair Summit – om het gebied te verlaten of binnen te rijden uiterst beperkt en kwetsbaar is.  
De dakopbouw op de laagbouw is vele malen groter geworden dan aangegeven op de informatieavond en waarover is verzekerd dat deze niet groter zou worden. Nu is sprake van een extra verdieping die slechts 2,5 meter is teruggezet van de gevellijn.
 
De aanvraag voor de gewraakte omgevingsvergunning overziende – ook in het licht van voorgaande discussies en ontwikkelingen – bewijst – ongetwijfeld onbedoeld – het gelijk van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet. Eurojust past nog steeds niet (en eigenlijk steeds minder) in deze fraaie, karakteristieke, veilige en kleinschalige wijk, zeker ook gelet op de aanstaande en al aangekondigde uitbreidingen van Eurojust zelf (maar ook van aanpalende organisaties). Het is nog steeds niet te laat om de tot nu gemaakte beslissing ongedaan te maken. Het zou het college sieren een nieuwe afweging hierover te maken.

Op grond van bovenstaand tekent het bestuur van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet bezwaar aan tegen het in behandeling nemen van de omgevingsvergunning omdat de bescheiden niet voldoende zijn om het plan in behandeling te nemen. Ook wordt bezwaar gemaakt tegen de nog niet geïnventariseerde strijdigheden met het bestemmingsplan, de afspraken in de gemeenteraad, de afspraken met stakeholders, omwonenden, belanghebbenden en de gemeenteraad. Het wijkoverleg verzoekt dan ook de gevraagde omgevingsvergunning niet te verlenen. 
Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag



College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag

Den Haag, 2 oktober  2013.


Onderwerp: Openbaarmaking Omgevingsvergunning Eurojust

Geacht college,


Sinds 9 september jl. ligt de aanvraag voor de omgevingsvergunning voor Eurojust ter inzage. De beoordeling van deze vergunning is voor (de stichting wijkoverleg) Zorgvliet van groot belang. Het gaat immers om de (overigens ongewenste) invulling van een kwetsbaar, kleinschalig gebied. Op basis van nauwkeurige studie en overleg zal ongetwijfeld een zienswijze worden ingediend. 
Geconstateerd is dat het niet mogelijk is kaartmateriaal en ander documenten te kopiëren en dat een fors aantal kaarten, stukken en tekeningen (en mogelijk ook ander materiaal) ontbreekt. Uit de ingewonnen informatie blijkt dat de gemeente en de Rijksgebouwendienst hiertoe besloten hebben met oogpunt op vertrouwelijkheid. Dat staat op gespannen voet met de door de wetgever geformuleerde openbaarheid ten behoeve van een goede ruimtelijke ordening. We hebben goede gronden om aan te nemen dat op basis van voorhanden stukken een onvolledige aanvraag is ingediend waarbij sprake is van afwijking van verschillende regels en grenzen van het bestemmingsplan. Opnieuw blijkt helaas dat er van de door u zo bepleite openheid geen sprake is, waardoor een zienswijze bij voorbaat beperkt lijkt te moeten blijven tot de informatie die in het Haags Informatie Centrum aanwezig is.

Ik verzoek u daarom onder verwijzing naar de regelgeving in de wet openbaarheid bestuur, de algemene wet bestuursrecht en de wet op de ruimtelijke ordening op korte termijn alle gegevens rond de aanvraag voor de omgevingsvergunning Eurojust actief openbaar te maken, zo mogelijk via internet.


Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag




Brieven Zorgvliet, 26 maart 2013:

Kantorenleegstand/Eurojust (DOC)
Klachten (DOC)



College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag

Den Haag, 9 december 2012.


Onderwerp: Eurojust

Geacht college,

Uw uitnodiging om aanwezig te zijn en/of deel te nemen aan de klankbordgroep nieuwe huisvesting Eurojust (DSO_SO/2012.9267) getuigt van een zekere hardnekkigheid. U wilt kennelijk dat de stichting Wijkoverleg Zorgvliet zich committeert aan het onzalige, omstreden nieuwbouwplan voor Eurojust in Zorgvliet en dat een dag voordat bij de Raad van State een zitting plaats vindt in het kader van de bodemprocedure!

Al in eerdere stadia is aangegeven dat het wijkoverleg niet van plan is zich aan te sluiten bij een klankbordproces, waarvan de contouren volstrekt onduidelijk zijn. Welke vertegenwoordigers zitten daar bijvoorbeeld met welk mandaat in? Welke concrete beleids- of onderhandelingsruimte bestaat er? Is er sprake van volstrekte openheid over standpunten, rapportages en afwegingen? Welke garanties bestaan er dat de opvattingen van de klankbordgroep daadwerkelijk worden gerealiseerd? Zolang dat niet duidelijk is is ook het mogelijke belang voor het wijkoverleg onduidelijk. Daarbij komt dat zolang de juridische procedures tegen de komst van Eurojust in Zorgvliet lopen het wijkoverleg uiteraard niet zal deelnemen aan welk klankbordproces dan ook.    
 
        
Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag



Brief beroepschrift tegen het bestemmingsplan Zorgvliet (Eurojust), 07 december 2012:

Brief beroepschrift (PDF)


Raad van State procedure, 08 oktober 2012:

Raad van State procedure 1 (PDF)
Raad van State procedure 2 (PDF)



Den Haag, 19 september 2012,

Inspraaktekst namens de Stichting Wijkoverleg Zorgvliet n.a.v. het Raadsvoorstel d.d. 31 mei 2012 over de Kadernota openbare ruimte.

Geachte Voorzitter en leden van de Commissie Leefomgeving,

Allereerst nodig ik u allen, namens de beheerder van Park Sorghvliet en het Wijkoverleg Zorgvliet, gaarne uit voor een rondleiding door Park Sorghvliet op maandag 1 oktober om 16.30 uur met na afloop een drankje. Dan kunt u zelf constateren dat het waar is wat ik nu ga zeggen over de zeer bijzondere flora en fauna van het park. U kunt zich na afloop van deze vergadering bij mij opgeven. (R.P.Blom, Jan Willem Frisohof 23, 2517 LA  06 53 63 07 90  ronmarcd@xs4all.nl )

Vandaag bespreekt u het raadsvoorstel over de Kadernota Openbare Ruimte met daarin opgenomen het verzoek in te stemmen met het verbeteren van de toegankelijkheid van het voor de stad zo waardevolle Park Sorghvliet. Eén en ander zal moeten plaats vinden in overleg met het Rijk dat de eigenaar en beheerder van het park is.

Ter voorkoming van misverstanden: Park Sorghvliet is al opengesteld voor het publiek vanaf 1957. Om het park te beschermen tegen teveel bezoekers dient men voor een klein bedrag een wandelkaart aan te schaffen.
Het toegangsbeleid is zeer verantwoord en naar ieders tevredenheid geregeld. Er zijn voldoende kaarten te verkrijgen, ook voor scholen en andere groepen. Toezichthouders zijn aanwezig voor het geven van  voorlichting. Het park is nooit uitverkocht.

Wat u dient te beseffen is dat Park Sorghvliet niet zómaar een park is. Het is een groen rijksmonument van 25 hectare groot, inclusief de historische muur om het park, de grond, de waterpartij, het eeuwenoude viaduct, de bruggetjes, de deurtjes in de muur en het Catshuis. De muur is de langste muur van Nederland. Het park is een gebied met een unieke flora en fauna, aangelegd door raadspensionaris en dichter Jacob Cats die het kocht in 1643. Hij legde het landgoed aan om er na een werkzaam leven in de politieke slangenkuil van Den Haag uit te rusten. Ofwel: “zijn zorgen te ontvlieden”. Sorghvliet is een fraai en vroeg voorbeeld van een formeel park dat in de loop der tijd verlandschappelijkt is en dat van grote invloed is geweest op de ontwikkeling van de Nederlandse en Europese tuinkunst.

 foto's inspraaktekst leefomgeving

Park Sorghvliet kent meer dan tweehonderd soorten planten, waaronder de rijke stinsenflora die karakteristiek is voor de beplanting op oude landgoederen.
Verder telt het park 42 soorten vogels, zes soorten vleermuizen en veel vlinders. Daarnaast treffen we er ook nog de rugstreeppad, de kleine groene kikker, de kleine salamander, de bruine kikker, eekhoorns, muizen, wezels, bunzingen en vossen.
De ecologische zone Haagse Beek ( die 6 eeuwen Haagse stedenbouw en een wereldoorlog heeft overleefd ) loopt door het park en is een snelweg voor vleermuizen.

De Haagse beleidsmakers moeten bedenken dat het voor onze drukke stad juist heel belangrijk is om een bijzondere plek te behouden temidden van de nieuwe ambtelijke droom: een toekomstig Internationaal Park om o.a. de expats in de internationale zone te plezieren.
Zo’n bijzondere plek is Park Sorghvliet met zijn dynamiek, mystiek en sprookjesachtig karakter, geliefd bij mensen uit de wijde omgeving, waar rust heerst, waar vogelgebieden niet worden verstoord, waar men kan wandelen en een boek lezen op een bankje en, ja, waar je iets meer moeite voor moet doen om het te kunnen betreden.
En die expats hebben het park ook al lang ontdekt.

Uit de gemeentelijke ideeën die het Wijkoverleg Zorgvliet ten aanzien van het Park Sorghvliet ter ore zijn gekomen doemt het schrikbeeld op van een kaartjesautomaat bij de ingang en het afbreken van de monumentale muur, terwijl die juist in 2013 zou worden gerestaureerd. Het aanwijzingsbesluit daarvoor is al ondertekend.

Bij een bredere openstelling van het park zullen onvermijdelijk natuurlijke processen worden verstoord waardoor bijzondere vogels zullen verdwijnen en meer algemene soorten, zoals duiven en eksters, gaan domineren. Schreeuwende kinderen, honden, het achterlaten van afval, planten die worden platgetrapt en historische paden die worden beschadigd zullen veel meer toezicht noodzakelijk maken.

De laatste bewoner van het Catshuis, Adriaan Goekoop, liet vanwege de stadsuitbreidingen aan de zuid- en westzijde een bakstenen muur optrekken. Hij wilde met de muur het park beschermen tegen betreding en plattrappen van de eeuwenoude soorten stinsenplanten.
De muur beschermt de flora en fauna tegen kunstlicht en dient voor veiligheid en rust en om
bedreigingen en vervuiling van buiten af te voorkomen. 
De muur biedt bescherming tegen stikstofdepositie door verkeer en hondenurine.
Stikstofdepositie tast de wortels van bomen aan.
De beschutting van de muur zorgt er bovendien voor dat vrouwen-alleen zich er meer op hun gemak kunnen voelen.
 
Vanaf 2010 is het Park Sorghvliet, op advies van de gemeenteraad van Den Haag en de Raad voor Cultuur, een beschermd Rijksmonument.

U, als Commissie Leefomgeving, gaat adviseren aan de raad over dit unieke stukje natuur met zijn lange historie. Het zij echter nogmaals gezegd: het Park Sorghvliet is niet van de gemeente, maar valt onder het Rijksvastgoed- en ontwikkelingsbedrijf ( RVOB ) en dus uiteindelijk onder de Minister van Financiën. Bij dit bedrijf heeft men tot dusver alleen nog vaag van de gemeentelijke plannen gehoord en zal men er waarschijnlijk, net als de bewoners van Zorgvliet, niet enthousiast over zijn.
   
Geachte raadsleden, “Let op Uw Saeck”, zou Jacob Cats hebben gezegd. Laat in het belang van de bijzondere flora en fauna van Park Sorghvliet dit onzalige plan niet door uw toedoen doorgaan. Erken de meerwaarde en bijzondere monumentale status van deze “parel aan de kroon van ’s-Gravenhage”.  Laat alstublieft het Park Sorghvliet met rust!

Dank voor uw aandacht,


R.P. Blom, bestuurlid van de Stichting Wijkoverleg Zorgvliet



Den Haag, 9 augustus 2012,

Stichting Wijkoverleg Zorgvliet
p/a Mevrouw D. NicolaiVice-voorzitter/secretaris
Jacob de Graefflaan 1
2517 JM  Den Haag

Gemeentelijke Ombudsman Den Haag
St. Jacobstraat 1252512 AN Den Haag

Betreft: klachten over College van B&W Den Haag inclusief betrokken ambtenaren.


Geachte heer Heskes,


Bewoners en het wijkoverleg van Zorgvliet hebben de afgelopen jaren met stijgende verbazing en verontrusting het handelen van de gemeente Den Haag met betrekking tot de vestiging van Eurojust in de wijk Zorgvliet ervaren. Noch bewoners noch het wijkoverleg van Zorgvliet zijn overigens tegen de  aanwezigheid van Eurojust in Den Haag. Wél tegen de omvang en de locatie van de geplande nieuwbouw en de daarbij tot nu toe gevoerde procedures. En noch bewoners noch het wijkoverleg zijn tegen vernieuwingen en veranderingen van de wijk.
 
De gemeente blijkt in deze case evident de belangen van een internationale organisatie boven die van haar eigen inwoners te stellen vanwege (niet goed onderbouwde) economische motieven.
De wijze waarop bewoners en het wijkoverleg voortdurend door de gemeente worden bejegend staat haaks op de belangen van die bewoners en op de gemeentelijke oproep om als burger en vrijwilliger actief te zijn in het kader van participatie en samenspraak. Het gevoel niet serieus genomen te worden is de afgelopen periode gegroeid. Mede daardoor is het contact met de gemeente – op bestuurlijk en ambtelijk niveau – geminimaliseerd. Een eerlijke discussie op basis van gelijkwaardigheid en transparantie is daardoor niet gevoerd. Dit heeft tot een enorm gevoel van verontwaardiging en onrechtvaardigheid bij de bewoners van Zorgvliet geleid. Ook vele andere organisaties en media hebben zich aangesloten bij de protesten (zie daartoe o.a. de site http://www.zorgvlietdenhaag.nl/).

Historie

Nog voordat het wijkoverleg en andere betrokkenen op enigerlei wijze konden bevroeden dat er een keuze gemaakt zou zijn voor de locatie Eurojust, had de gemeente Den Haag hierin kennelijk al een beslissing genomen. Er is door afspraken vooraf (Eurojust, gemeente, Rgd/Ministerie van Veiligheid & Justitie, Brussel) doelbewust gekoerst op een locatie in Zorgvliet. Dat blijkt uit een constructie achteraf. Alle daartoe gebruikte procedures, de inhoud en totstandkoming van het bidbook, de inhoud en procedures van het bestemmingsplan, informatieverschaffing enz. zijn daar van meet af aan op gericht geweest, waardoor van een serieuze afweging (locaties, alternatieven), overleg (dus niet klankborden) en democratische controle (coalitie werd gedwongen college te steunen) geen sprake kon zijn. Alle pogingen van het wijkoverleg (en anderen) ten spijt.
Mede door deze mentaliteit zijn de onderlinge verhoudingen met de wijk (maar ook met andere partijen) in dit dossier verhard, waardoor bestuurlijke powerplay en het achterhouden van informatie (dan wel het systematisch ontkennen van het bestaan van rapporten), het laat of in het geheel niet beantwoorden van vragen/brieven en het hanteren van onjuiste gegevens of argumenten en de ontkenning van het bestaan van servituten op z’n minst verwijtbaar is; daarbij en daarnaast heeft het college zich nimmer serieus bekommerd om de inwoners en belangen van de wijk en bewoners, terwijl wel het vermeende belang van Eurojust (economie, veiligheid, afspraak = afspraak, imago) met verve werd verdedigd. Het wijkoverleg werd voor een fait accompli gesteld, burgerlijke inspraak was niet meer zinvol. Daardoor zijn talrijke notities, alternatieven, reacties en vragen aan het college van B&W, het inspreken  in de gemeenteraad en het "samenspraaktraject" tot een farce en een verplicht nummer gedegradeerd.
                                                             
Conclusie

Door de gevoerde discussie is overigens wel (vooral door toedoen van  het wijkoverleg) een beter en meer genuanceerd beeld ontstaan over de locatiekeuze en consequenties.
Daaruit blijkt dat – ook gelet op de bezuinigingen en de enorme leegstand van kantoren/kantoorlocaties – er betere afwegingen en keuzes mogelijk zijn. Keuzes die kunnen rekenen op meer draagvlak en keuzes die flexibeler en duurzaam zijn. En keuzes die zonder gezichtsverlies nog steeds gemaakt kunnen – en naar het oordeel van het wijkoverleg – moeten – worden gemaakt.
Al bijna twee jaar zijn de bewoners van Zorgvliet van mening dat de het College van B&W in dit dossier verschillende keren foutief, onzorgvuldig en onbehoorlijk heeft gehandeld.
De bewoners voelen zich in het dossier Eurojust geschaad in de volgende behoorlijkheidsnormen:

1. Grond- en mensenrechten

Materiële behoorlijkheid:

2. Verbod op misbruik van bevoegdheden
3. Redelijkheid
4. Evenredigheid
5. Coulance
6. Rechtszekerheid

Formele behoorlijkheid:

7. Motivering
8. Fair Play

De gemeente is onzorgvuldig geweest met de volgende instructienormen:

9. Voortvarendheid
10. Administratieve nauwkeurigheid.
11. Actieve en adequate informatieverstrekking
12. Actieve en adequate informatieverwerving
13. Adequate organisatiorische voorzieningen
14. Correcte bejegening
15. Professionaliteit

Feiten en argumenten bij bovenstaande behoorlijkheidsnormen 1 t/m 15.

-  De locatie voor Eurojust is bekend gemaakt via indirecte informatie van de gemeente. Een
   nieuwsbrief en een slecht voorbereide (en gecommuniceerde) voorlichtingsbijeenkomst zijn daartoe 
   volstrekt onvoldoende (gebleken).

-  Een aantal bewoners wordt voor de bouw van het kantoor van Eurojust onteigend. Het informeren
   van direct belanghebbenden over de voor hen zeer relevante en confronterende onteigening en het
   daarvoor opgestelde voorkeursrecht, dat noodzakelijk wordt geacht voor de bouw van Eurojust, is
   laat en onzorgvuldig gebeurd. Dat daarbij morele druk op hen is uitgeoefend om in te stemmen
   met deze onteigening en de sloop van hun woningen is niet correct.

-  De locatie in Zorgvliet staat voor belanghebbenden en voor het wijkoverleg Zorgvliet ter discussie. 
   En niet – zoals gesuggereerd door de gemeente en Eurojust – de aanwezigheid van Eurojust in Den
   Haag. Die eerste discussie heeft niet op een ordentelijke, transparante, serieuze en feitelijk
   onderbouwde wijze plaatsgevonden.

   In plaats daarvan is verwezen naar bijeenkomsten over de inpassing van de nieuwbouw in Zorgvliet
   hetgeen uiteraard niets te maken heeft met de meer principiële en fundamentele discussie over de 
   locatiekueze, zeker in de fase toen de gemeenteraad zich nog moest uitspreken over het
   (ontwerp)bestemmingsplan. Niet voor niets is de discussie daardoor verhard en zal een voor het
   wijkoverleg kostbare Raad van State-procedure worden gevolgd.

-  Bewoners en de Stichting Wijkoverleg Zorgvliet achten het bouwplan voor Eurojust een
   aantasting van het Rijksbeschermd stadsgezicht Zorgvliet en een aantasting van het woon-
   en leefklimaat. De hoogte en volume van de nu geplande nieuwbouw staan in schril contrast met de
   schaal van het gebied, de stedenbouwkundige opvattingen van Dudok en de uitgangspunten van
   het in 2004 door de gemeenteraad aangenomen bestemmingsplan. In dat plan werden de door het
   (vorige) colllege veel geroemde kwaliteiten van het villapark Zorgvliet (toenmalig burgemeester
   Deetman: “De parel aan de kroon van Den Haag”) nadrukkelijk geconserveerd. Nu het huidige
   college op de internationale toer gaat wordt een hap uit dat bestemmingsplan genomen en
   vervangen door een plan waarin hoogbouw en hoge verkeersdruk plotsklaps worden verheerlijkt.
  
-  De gemeenteraad, bewoners en het wijkoverleg Zorgvliet zijn over de keuze van de locatie
   onvolledig en te laat geïnformeerd. De consequenties van deze keuze zijn onvolledig en
   onvoldoende uitgewerkt en geïntegreerd. Zo is in eerste instantie gesproken over het World Forum
   Park gebied als nieuwe vestigingsplaats voor Eurojust, dat later plotseling gecorrigeerd werd tot de
   locatie Zorgvliet.

-  De gemeente heeft in het vervolgtraject bijeenkomsten als consultatie- of klankbordbijeenkomsten
   betiteld, terwijl daar in werkelijkheid geen sprake van bleek te zijn, omdat slechts eenzijdige
   informatie door de gemeente werd gegeven en waarbij geen enkele sprake kon zijn van enige
   representativiteit onder de aanwezigen. De – bereidheid tot - onderhandelingsvrijheid en flexibiliteit
   bij  de aanwezige ambtenaren was – ook hier – buitengewoon gering. Overigens heeft de gemeente
   verzuimd om aan te geven welke inbreng tot welke concrete aanpassing van de nieuwbouwplannen
   heeft geleid. 

-  De gemeente heeft systematisch verzuimd bewoners en wijkoverleg tijdig en volledig antwoord te
   geven op brieven en vragen over de bouw van Eurojust. Ook heeft de gemeente geen openheid
   willen geven over enkele rapporten over de bouw en locatiekeuze van Eurojust, of informatie
   (gedeeltelijk) geheim gehouden. Voor een deel zijn deze via een WOB-procedure, die door het
   wijkoverleg aangespannen moest worden, uiteindelijk toch openbaar kunnen worden. Ook de
   gemeenteraad is daar bijzonder kritisch over geweest, maar het college van B&W heeft daarbij
   steevast verwezen naar andere (hogere) bestuursinstanties, veiligheidseisen die geheim moeten
   blijven of strategische argumenten (bijvoorbeeld rond de grondprijzen). 
 
-  Het noodzakelijke volume voor de beoogde nieuwbouw van Eurojust past niet in de (concept) 
   stedebouwkundige uitgangspunten van Zorgvliet. Dat geldt ook voor de zgn. stand off zone, die voor
   een deel het terrein van het huidige Octrooibureau bestrijkt. Hoewel door het wijkoverleg
   berekeningen aan de gemeente zijn overlegd waaruit blijkt dat het volume van 18.000 vierkante
   meter bvo hier niet past – tenzij uiteraard de maximale bouwhoogte wordt overschreden – is daar
   verder van de zijde van de gemeente nooit op gereageerd.  

-  Er zijn alleen al in de Internationale Zone voldoende, kwalitatief hoogstaande en betere 
   alternatieven voor Eurojust aanwezig. Op de locatie Verhulstplein/Conradkade is voldoende ruimte,
   Een alternatief plan voor die locatie is (zonder succes) door de architect Peter Drijver (Scala) op
   verzoek van het wijkoverleg ontwikkeld en aangeboden aan  de gemeente, het Ministerie van
   Veiligheid en Justitie en Eurojust zelf. Er is door al deze instanties geen enkele moeite gedaan om
   dit alternatief op zijn merites te beoordelen, ook niet in het licht van de kantorenleegstand (zie
   bijvoorbeeld het in juni 2012 gesloten convenant  tussen de gemeente Den Haag en
   Rijksgebouwendienst over de kantorenleegstand) en de maatschappelijke kritiek op de locatie
   Zorgvliet. De locatie Verhulstplein/Conradkade blijkt zelfs in een eerder stadium door gemeente,
   rijksoverheid, en Eurojust als meest aantrekkelijke locatie te zijn aangemerkt. De suggestie – enkele
   keren door de gemeente gemaakt – dat het Verhulstplein/Conradkade duurder is dan de locatie
   Zorgvliet is een fictie. Op grond van de gemeentelijke grondexploitatieuitgangspunten kan worden
   afgeleid dat de vierkante meter prijs bij beide locaties gelijk is.
 
-  Het onderzoek over servituten van Zorgvliet door Pels Rijcken – waarvan het bestaan in eerste
   instantie door het college van B&W ontkend werd - zou moeten aangeven dat de juridische
   grondslag inmiddels is verdwenen. De argumenten van het Wijkoverleg Zorgvliet – onder andere
   bevestigd door Loyens & Loeff en enkele andere juristen – zijn niet serieus genomen door het
   college. Hierdoor ontstaat, zolang hierover geen civielrechtelijke procedure ten principale wordt
   gevoerd, een onzekere situatie, ook voor bewoners en het wijkoverleg. Te allen tijde zou kunnen
   worden bewezen dat de servituten wel degelijk rechtskracht hebben, waardoor het realisatieproces
   op elk moment kan worden stil gelegd. Het is immers toch op z’n minst opmerkelijk dat het Duitse
   oorlogsrecht als een soort gelegenheidsargument door het college wordt ingezet om de
   grootschalige nieuwbouw van Eurojust in Zorgvliet mogelijk te maken.

-  Het rapport over de tot standkoming van de locatiekeuze voor Eurojust (Faktonrapport), opgesteld in 
   opdracht van  Rijk en gemeente is, ondanks een verzoek van het Wijkoverleg Zorgvliet door
   de gemeente geheim gebleven.

   Mede daardoor zijn de indertijd gemaakte (economische) afwegingen en argumenten die er
   kennelijk voor gezorgd hebben welke voorkeurslocaties in het bidbook terecht zijn gekomen, tot nu
   toe niet vrij gegeven. Opnieuw een bewijs van weinig onderling vertrouwen.
   De gemeenteraad heeft overigens wel vertrouwelijke inzage gekregen en een fors aantal kritische
   vragen gesteld aan het college die voor een belangrijk deel (nog) niet of volstrekt onvoldoende zijn
   beantwoord.

-  Het bidbook over mogelijk locaties is in eerste instantie geheim gehouden voor de raad en bevat
   locaties die buiten de raad om zijn opgesteld. Het wijkoverleg heeft een WOB- verzoek in moeten
   dienen om het bidbook boven tafel te krijgen. Het bidbook is inmiddels openbaar gemaakt en laat
   zien dat de keuze uit drie locaties eigenlijk geen keuze was. In eerdere instanties had Eurojust zelf
   al aangegeven dat zowel het KPMG- gebouw als dat van het Joegoslavië Tribunaal om
   verschillende redenen niet in aanmerking zouden komen. Bleef dus over: Zorgvliet.

-  Eurojust heeft een specifiek programma van eisen opgesteld die inmiddels voor een belangrijk deel
   op basis van een WOB-verzoek van het wijkoverleg Zorgvliet openbaar gemaakt zijn. Helaas
   gebeurde dit op een dusdanig tijdstip, dat de informatie daaruit geen rol meer kon spelen bij het
   opstellen en indienen van zienswijzen op het ontwerp-bestemmingsplan. 

-  De gemeente heeft niet duidelijk willen maken op basis van welke criteria de selectie van
   ontwerpteams tot stand is gekomen. Het wijkoverleg heeft ook hier gevraagd om openbaarmaking
   van de opdracht aan de ontwerpers, randvoorwaarden/ programma’s van eisen voor de
   ontwerpteams, maar die zijn niet openbaar gemaakt en zijn nog steeds geheim. Mede daarom was
   een klankbord- of consultatieproces over de stedenbouwkundige invulling van de geplande
   nieuwbouw in Zorgvliet met bewoners in deze volstrekt zinloos.    

-  De gemeente heeft het concept ontwerp bestemmingplan op 20 februari 2012 gepubliceerd. De
   beschikbare tijd om het voorontwerp  te beoordelen met een zienswijze voor het wijkoverleg bedroeg
   slechts tien dagen (mede in verband met de vertraagde en onjuiste postbezorging) gelet op de
   uiterste reactietermijn van 2 maart 2012. Dit is gelet op de complexiteit en belangen veel te kort voor
   een zorgvuldige beoordeling waarbij het nodige overleg noodzakelijk is. Bovendien liep de
   geboden reactie termijn samen met de voorjaarsvakantie.

-  In het bestemmingsplan is een reservering voor een tweede kantoor voor Eurojust (K 2)
   meegenomen waardoor een extra aanslag op de kwaliteit van het stadsbeschermde Zorgvliet dreigt
   te ontstaan. Noch in de reactie op de zienswijze noch in de discussie in de gemeenteraad is het
   college erin geslaagd deze nieuwe dreiging te ontzenuwen. Sterker nog, het heeft er alle schijn dat
   uitbreiding van een Europees Openbaar Ministerie in Zorgvliet zal plaatsvinden.  . 

-  Volstrekt duister is het op welke wijze de parkeergelegenheid voor bewoners en bezoekers van dit
   gedeelte van Zorgvliet zal worden gegarandeerd. Ook de bereikbaarheid van het gebied staat onder
   druk, nu een deel van de bestaande infrastructuur en van de publieke parkeerplaatsen wordt
   opgeofferd aan de nieuwbouw en voorzieningen (zoals de veiligheidszone om de nieuwbouw).

-  De gemeente heeft de ondergrondse bouw van twee verdiepingen tussentijds geaccepteerd, nadat
   berekeningen van de architect van het wijkoverleg aangaven dat het geplande volume niet
   binnen de contouren van de  oorspronkelijke stedenbouwkundige contouren bleken te passen.
   De gemeente heeft geen verklaring gegeven over deze koerswijziging, noch willen toegeven dat er
   reken- en ontwerpfouten zijn gemaakt op het moment dat het wijkoverleg (en anderen) daarover zou
   moeten oordelen.

-  Bewoners hebben, ook na herhaaldelijk verzoek hiertoe van het wijkoverleg, geen informatie 
   gekregen over veiligheidsaspecten en privacy voor omwonenden, terwijl wel voortdurend gesproken
   wordt over de veiligheid van de medewerkers en bezoekers van Eurojust. De beveiliging van
   Eurojust is niet voor niets zo extreem.

-  Een voor bewoners belangrijk plantsoen aan de Jan Willem Frisolaan wordt opgeëist voor de stand-
   offzone van Eurojust. Het college van B&W heeft weliswaar toegezegd dat het openbaar,
   toegankelijk groen blijft, maar het gebied valt wel binnen de stand-off zone, waardoor het onmogelijk
   – gelet op de strenge, internationale veiligheidsnormen – een vrij toegankelijk gebied zal kunnen
   worden. Hier is sprake van opzettelijke misleiding. 

-  Het wijkoverleg heeft de gemeente gevraagd om duidelijkheid over collectieve en individuele
   compensatie voor de schade. Ook deze vraag is niet beantwoord door de gemeente, zich daarbij
   verschuilend en baserend op de normale schadevergoedingsregeling (planschade). Het moge
   duidelijk zijn dat deze niet toereikend zal zijn vooral voor de bewoners en eigenaren van de
   woningen en appartementen rond het gebied zoals aangegeven in het nieuwe bestemmingsplan..

De gehele gang van zaken inzake de locatie Eurojust getuigt van een incorrecte bejegening van bewoners/ belanghebbenden en het Wijkoverleg Zorgvliet. Alle pogingen vanuit het wijkoverleg om tot een constructief overleg te komen waarbij alle mogelijke locaties tegen de achtergrond van de huidige omstandigheden op basis van serieuze afwegingen aan de orde zouden kunnen komen zijn genegeerd. Uit het (bijgevoegde) feitenrelaas kan onder meer worden afgeleid op welke consistente, serieuze, constructief-kritische wijze het wijkoverleg Zorgvliet heeft geopereerd. Uiteraard is het wijkoverleg graag bereid u nader te informeren.   

Namens het Wijkoverleg Zorgvliet,

D. Nicolai



College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag


Den Haag, 13 juli 2012.

Onderwerp: Eurojust

Geacht college,

Hoewel u niet in staat bent gebleken te reageren op de brief van het Wijkoverleg Zorgvliet van 25 juni jl. – waardoor opnieuw vragen niet zijn beantwoord – reageer ik naar aanleiding van de vorige week gepubliceerde brief (BSD/2012.1163-RIS 250663) over de bidbookprocedure, zoals die gevolgd is in het Eurojust-dossier.
Daaruit leid ik af dat de gevolgde procedure niet de schoonheidsprijs verdient, maar – in uw opvatting – wel consistent en logisch is, U verwijst in uw brief naar een collegebesluit (21 maart 2007) om huisvesting van Eurojust in het World Park Forum gebied te faciliteren. Zoals ook al eerder door het wijkoverleg is betoogd, ligt Zorgvliet niet in dat gebied. Het collegebesluit is daar immers in de toelichting duidelijk over. De nieuwbouwlocatie zou tussen het Joegoslavië Tribunaal en het gemeentemuseum moeten liggen.
Opnieuw blijkt uit dit voorbeeld dat er met de locatiekeuze voor de nieuwbouw van Eurojust onzorgvuldig is omgegaan. Op een achteraf geconstrueerde manier – die in dit geval feitelijk niet klopt – wordt getracht de nu in het bestemmingsplan Zorgvliet/Eurojust vastgelegde keuze te rechtvaardigen. Eens te meer een bewijs dat het proces niet alleen ondoorzichtig en onzorgvuldig is geweest, maar ook dat er sprake is geweest van misleiding, in ieder geval ten opzichte van het wijkoverleg.
U kunt zich – mede gelet op de weinig verheffende discussie in de gemeenteraad over dit onderwerp – voorstellen dat het wijkoverleg niet alleen teleurgesteld is in uw houding, maar nu ook naar juridische wegen zoekt om nieuwbouw van Eurojust te verhinderen op de nu gekozen locatie(s) in Zorgvliet.

        
Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag



Oproep gemeenteraad
Op 5 juli behandelt u het ontwerp-bestemmingsplan Zorgvliet zoals dat is opgesteld om de nieuwbouwplannen van Eurojust mogelijk te maken. Over die plannen wordt al geruime tijd flink gediscussieerd. En dat is maar goed ook want er is inmiddels veel boven water gekomen dat tot dan onbekend was. Maar het gaat niet alleen om nieuwe feiten. Ook argumenten zijn aan het divergeren in een andere tijd, onder gewijzigde omstandigheden.
Je zou mogen verwachten of veronderstellen dat er dan ook andere afwegingen en politieke keuzes worden gemaakt. Tot dusverre is daar echter geen sprake van. Het college van burgemeester en wethouders houdt halsstarrig vast aan de ooit ingeslagen koers, Eurojust en rijksoverheid verschuilen zich achter procedures en eerder gemaakte afspraken en de meerderheid van de gemeenteraad vindt de huidige politieke coalitie kennelijk belangrijker dan een serieuze discussie en heroverweging. Dat daardoor een suboptimale locatiekeuze voor Zorgvliet wordt gemaakt, die bewijsbaar duurder uitvalt dan andere locaties, die niet voldoet aan de veiligheids- en fysieke eisen van Eurojust zelf, waardoor ingewikkelde en kostbare aanpassingen en voorzieningen zullen moeten worden gepleegd en die kan rekenen op blijvend maatschappelijk en juridisch verzet is kennelijk niet meer van belang. Om over de belangen van Zorgvliet maar helemaal te zwijgen. Het is een soort politiek powerplay dat je in deze tijd van bezuinigingen, van een sobere, transparante en verantwoordelijke overheid eigenlijk niet meer zou verwachten.  

Toch dreigt het te gebeuren. Het mag allemaal. En het kan kennelijk allemaal. Maar daardoor is wel een forse breuk ontstaan tussen gerechtvaardigde belangen, wensen, principes en (juridische) posities van buurtbewoners, het Wijkoverleg Zorgvliet en anderen en de gemeente (en in het verlengde daarvan de rijksoverheid en Eurojust zelf). Die breuk heeft consequenties. Mocht u, gemeenteraad, toch besluiten het bestemmingsplan vast te stellen dan volgt in ieder geval een Raad vaan State-procedure. Die procedure zullen wij starten, niet alleen om het eigen gelijk te bevechten, maar ook om meer principiële redenen. Sommige argumenten van de gemeente – en daarmee deels ook die van Eurojust en de rijksoverheid – zijn immers bewijsbaar niet valide, procedures zijn met voeten getreden, alternatieven niet onderzocht en belangen en posities geschaad. Overigens zijn verschillende juridische adviseurs ervan overtuigd dat het wijkoverleg – maar ook andere partijen – in een dergelijke procedure een uitstekende uitgangspositie hebben.    

Waar het gaat om onze argumentatie, motieven en alternatieven verwijs ik graag naar onze opvattingen zoals die eerder, in verschillende stadia, tot u zijn gekomen. Er is daarin sprake van consistentie, maar ook van onze bereidheid om te overleggen op basis van gelijkwaardigheid (en dus niet op basis van een dictaat) en transparantie. Op dat aanbod is overigens nooit serieus gereageerd – er is slechts verwezen naar de mogelijkheid voor klankbordsessies en dergelijke -  hetgeen ook geldt voor vele inhoudelijke kritiekpunten en argumenten. Die non-communicatie leidde in ieder geval bij het wijkoverleg – maar zekere ook bij andere betrokkenen – tot het opvoeren van de toonhoogte. Onze insteek is pittiger en inhoudelijker geworden, temeer daar de gemeente Den Haag – en in het kielzog opnieuw Eurojust en Den Haag – geweigerd hebben uit eigen beweging opening van zaken te geven over afspraken en studies. Het bidbook en delen van het programma van eisen moesten via de WOB-procedure worden opgeëist; het Fakton-rapport is tot nu toe nog steeds niet openbaar.     

Een van de argumenten die al vaker en eerder de revue passeerde was de structurele (en conjuncturele) leegstand van kantoren en kantoorlocaties in Den Haag. Zeer recent zijn over de 600.000 vierkante meter leegstand van rijkskantoren afspraken gemaakt tussen de Rijksgebouwendienst en de gemeente Den Haag (waarbij zij aangetekend dat er ook elders, in de particuliere sector, sprake is van grootschalige en maatschappelijk kostbare leegstand en verloedering). Alleen al dit nieuwe gegeven zou aanleiding moeten zijn om de nieuwbouwplannen van Eurojust opnieuw te bezien. De geloofwaardigheid van de gemeente staat daarbij op het spel.

Het Wijkoverleg Zorgvliet hoopt dat u alsnog het bestemmingsplan in deze vorm – en met z’n vele open einden en onduidelijkheden, met z’n conflicterende elementen – niet zult vaststellen.   



College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag

Den Haag, 25.juni 2012.


Onderwerp: Eurojust

Geacht college,

Tijdens de behandeling van het ontwerp-bestemmingsplan Zorgvliet/Eurojust door de commissie Ruimte bleek helaas opnieuw dat u niet van plan bent rekening te houden met de breed gedragen maatschappelijke, juridische en planologische bezwaren tegen de nieuwbouw van Eurojust in Zorgvliet en de mogelijkheden om dat elders wel en wellicht beter te doen.

U herhaalt – ook in uw brief aan het wijkoverleg Zorgvliet van 12 juni jl. – het aanbod om te gaan klankborden, wetende dat het wijkoverleg dat niet van plan is. Het wijkoverleg heeft namelijk allerminst enig vertrouwen in een goede inpassing. Sterker nog, het volume past – en dat is meermalen bewezen – fysiek niet in uw eigen stedenbouwkundige contouren, tenzij die opzichtig worden opgerekt. De veiligheidszones in de stedenbouwkundige uitgangspunten (november 2010 en november 2011) blijken in ieder geval onjuist zijn vastgesteld. Ook de bouwmassa is andermaal aangepast. Mede daarom zal in afwijking van de vastgestelde plan- en eigendomsrechten ook het parkeerterrein van het huidige Octrooibureau moeten worden verworven zonder dat er zicht is op minnelijke verwerving of dekking van de kosten. De geboden compensatie – het recht op een ondergrondse parkeergarage, waarvan noch ligging, capaciteit, ontsluiting en bouwkosten zijn geconcretiseerd – roept vragen op, zoals waarom dit pand buiten de aanwijzing rond het voorkeursrecht gemeente is gehouden. Het is opnieuw veelzeggend dat sluipenderwijs en achteraf correcties worden aangebracht die nodig zijn om aan de naderende eisen van Eurojust te kunnen voldoen en die opnieuw indruisen tegen de belangen van Zorgvliet.        

Uw zinsnede over het gebrek aan openheid (en dus aan vertrouwen) waarin u stelt dat het uw “streven is om zoveel mogelijk openheid van zaken te geven zonder de belangen van betrokken partijen te schaden” geeft exact aan waar het om draait. U beschouwt het wijkoverleg en de belangen van bewoners helemaal niet als relevant en die van andere partijen – Eurojust, projectontwikkelaars, rijksoverheid? – kennelijk wel. Het is toch idioot dat het wijkoverleg – met kostbare juridische acties – de gemeente Den Haag en andere partijen in dit dossier moet dwingen om zaken openbaar te maken. Of het nu om het bidbook, het programma van eisen of het Fakton-rapport – dit laatste is trouwens nog steeds niet vrijgegeven – gaat moet het wijkoverleg zijn rechten juridisch afdwingen. Het bewijs dat de gemeente geen goede afweging daarin heeft gemaakt is inmiddels bewezen. Het zou u sieren toe te geven dat informatie volstrekt onnodig niet, laat of slechts gedeeltelijk in de openbaarheid is gekomen.    

U verwijst opnieuw naar een informatiebijeenkomst (op 16 april jl.). U beoordeelt de opkomst als “bevredigend”, zonder expliciet te maken welke criteria u hanteert bij uw vaststelling van de mate van representativiteit en opkomst. Daarbij – ik herhaal -  welke concrete wensen en aandachtspunten uit die bijeenkomst hebben tot nu toe geleid tot welke aanpassingen?

U merkt op dat het bestemmingsplan een kantoorvolume van 18.000 vierkante meter mogelijk maakt. Dat er op  de bestemmingsplankaart ook nog eens  “kantoor 2” aangegeven staat, waarmee veel meer bouwvolume kan worden gerealiseerd en waarmee ook opeens – in ieder geval op papier – voldaan wordt aan de veiligheidseisen/stand off zone , maakt uw stellingname ongeloofwaardig. Uw reactie dat het hier zou gaan om een herbevestiging van de bestaande situatie – te weten de aanwezigheid van het Octrooibureau – betekent dat er voor dit gedeelte dus helemaal geen nieuw bestemmingsplan hoeft te worden opgesteld. En toch is dat – kennelijk niet zonder reden – gebeurd. De conclusie van het wijkoverleg luidt dan ook dat er – misschien op enige termijn – wel degelijk uitbreiding van 25.000 tot 36.000 vierkante meter bvo wordt voorbereid. Ook dat is onacceptabel.   

Uw antwoord op de vragen over de veiligheid van de bewoners, daarbij ook privacy en bereikbaarheid beschouwend, is opnieuw weinig bevredigend. Welke concrete veiligheidsmaatregelen voor kantoren en woningen in de omgeving zijn er in het bestemmingsplan opgenomen? 

Zoals ook in de commissievergadering aangegeven zal het wijkoverleg Zorgvliet op alle mogelijke manieren trachten de plannen voor de nieuwbouw van Eurojust in Zorgvliet te verhinderen. Een Raad van State-procedure zal daarbij in ieder geval aan de orde zijn.
        
Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag



Inspraaktekst ontwerp-bestemmingsplan Zorgvliet/Eurojust


Toen ik alweer een paar jaar geleden gevraagd werd voorzitter te worden van het wijkoverleg Zorgvliet kon ik niet bevroeden hoe massief, vasthoudend, ongenuanceerd en respectloos de tegenstand van de gemeente kon zijn wanneer er sprake is van tegenstrijdige opvattingen. Alle notities en discussies over samenspraak en de oproepen voor sterkere burgerparticipatie bleken in het dossier Eurojust opeens niet meer te gelden.
Die opstelling is verbijsterend en heeft inmiddels tot schade geleid. De emoties en irritaties – bij vele wijkgenoten – zijn inmiddels groot, terwijl de gemeente op ambtelijk en bestuurlijk niveau werkelijk geen idee blijkt te hebben hoe met serieuze kritiek, constructieve voorstellen en andere opvattingen om te gaan, Het vertrouwen is weg; feiten worden verdraaid, verantwoordelijkheden weggeschoven en informatie achtergehouden. De gemeente heeft zo haar eigen tegenstand opgebouwd en tracht krampachtig de besluitvorming rond de nieuwbouw van Eurojust door te drukken. Ondanks de maatschappelijke en juridische weerstand, ondanks de alternatieven, ondanks de veranderde omstandigheden, zoals de kantorenleegstand of de financiële crisis. Dat duidt op weinig respect, realiteits- en verantwoordelijkheidsgevoel.
Uit het ontwerp-bestemmingsplan dat vandaag door uw commissie zal worden behandeld blijkt dat er een onherstelbare breuk met de oorspronkelijke stedenbouwkundige structuur ontstaat. Alle beschermingsconstructies voor het rijksbeschermde stadsgezicht Zorgvliet worden daarin genegeerd, planologische afspraken en randvoorwaarden worden plotsklaps ingeleverd voor de bouw van twee kantoren die uiteindelijk 36.000 vierkante meter bvo bedragen. Een volstrekt onaanvaardbare inbreuk voor een kleine, kwetsbare wijk en dan heb ik het nog niet eens over zaken als parkeergelegenheid, externe veiligheid, groenvoorzieningen, sloop, bereikbaarheid of natuur- en milieuaspecten. Het schijnt er allemaal niet toe te doen. Het belang van Eurojust – of zijn het de belangen van anderen? – gaat voor en de inwoners van Zorgvliet moeten maar wennen aan het idee te moeten vertrekken, dat de waarde van hun huis vermindert, dat hun woongenot en privacy blijvend worden aangetast en dat ze enkele jaren geconfronteerd worden met de overlast door de sloop en nieuwbouw van Eurojust.
Het bestuur van het wijkoverleg doet een ultiem beroep op de gemeenteraad om dit ontwerp-bestemmingsplan niet vast te stellen. In de zienswijze van het wijkoverleg en die van vele bewoners en organisaties blijkt dat er niet alleen onoverkomelijke bezwaren zijn tegen de nieuwbouw in Zorgvliet, maar ook dat er voldoende alternatieven zijn die voor alle partijen een betere oplossing bieden. Het stichtingsbestuur heeft daartoe al menig voorstel geformuleerd en uitgewerkt. Het zou de gemeente sieren daar nu eindelijk inhoudelijk en constructief aandacht aan te besteden. Mocht de gemeenteraad echter de onzalige plannen rond de nieuwbouw van Eurojust steunen dan zal het wijkoverleg met steun van andere organisaties zich daar niet bij neerleggen. Niet omdat er geen (fysieke) vernieuwingen in Zorgvliet zouden mogen plaatsvinden, maar wel omdat Eurojust niet in deze wijk past.     



De stichting Wijkoverleg Zorgvliet blijft van mening dat het ontwerp-bestemmingsplan Zorgvliet/Eurojust door de gemeenteraad niet moet en kan worden vastgesteld. De reactie van het college van burgemeester en wethouders op de verschillende zienswijze maakt (nog eens) duidelijk dat de consequenties in juridisch, financieel, stedenbouwkundig, planologisch en verkeerskundig – voor zover voldoende uitgewerkt – slecht zijn voor de gemeente, Eurojust en niet in de laatste plaats Zorgvliet zelf.

De belangrijkste kritiekpunten zijn:


De afweging van potentiele vestigingslocaties voor Eurojust heeft zich in beslotenheid voltrokken. Voor zover nu duidelijk zijn de gehanteerde criteria niet consistent, onvolledig en gebrekkig doorvertaald in het bidbook. Dat vanuit het bidbook de keuze wel moest vallen op Zorgvliet is achteraf gezien helder; de overige twee alternatieven voldeden – in ieder geval in de ogen van Eurojust – bij voorbaat al niet aan het programma van eisen.

  • Dat andere, betere locaties niet in de openbare discussie en planvorming zijn betrokken is – ook gelet op bovenstaande – opmerkelijk. Een volwaardig alternatief – Verhulstplein/Conradkade – dat eerst op de steun van de gemeente, Eurojust en rijksoverheid mocht rekenen – is niet betrokken in de besluitvorming. Dit geldt (mogelijk) ook voor andere locaties.  Dat daardoor bewust langdurige kantorenleegstand wordt gehandhaafd is een dure en maatschappelijk omstreden consequentie. De suggestie dat de exploitatiekosten voor Eurojust in Zorgvliet ten opzichte van (bijvoorbeeld) het Verhulstplein aanzienlijk lager zouden zijn is aantoonbaar onjuist. Het tot dusver geheim gehouden rapport van Fakton zou deze bewering kunnen staven. Tenslotte moet worden opgemerkt dat het vigerende bestemmingsplan voor het Verhulstplein e.o. kantorenbouw toestaat en dat omwonenden en de wijkorganisaties Duinoord en Statenkwartier in beginsel positief staan tegen nieuwbouw voor Eurojust.
  • Opmerkelijk is voorts dat het bouwvolume van Eurojust sinds de eerste presentaties fors gestegen is – van 18.000 naar 36.000 vierkante meter bvo. Al eerder is berekend dat 18.000 vierkante meter niet passen binnen de gemeentelijke stedenbouwkundige contouren. Het ontwerp-bestemmingsplan bewijst helaas dat realisatie – twee kantoren, stand offzone, parkeervoorzieningen – ten koste gaat van een veel groter gebied dan oorspronkelijk werd aangegeven.
  • De consequenties voor omwonenden op het gebied van (externe) veiligheid worden zorgvuldig verdoezeld. In dit opzicht is het ontwerp bestemmingsplan misleidend (bijvoorbeeld waar het gaat om de aanduiding “tuin” in combinatie met beschermingsmaatregelen). Dat geldt voor dit belangrijke aspect ook voor het winnende ontwerp van Mecanoo.
  • De parkeer- en mobiliteitsconsequenties zijn uitermate gebrekkig uitgewerkt, waarbij duidelijk is dat Zorgvliet ook in dit opzicht zal moeten boeten voor de mogelijke komst van Eurojust.
  • Naast vele andere – al vaker en eerder genoemde – argumenten speelt tenslotte ook de servitutenkwestie een rol. Ondanks het adviesrapport van de landsadvocaat vormt het vigerende servituut een fors, juridisch risico dat de ontwikkeling van het bestemmingsplan kan lam leggen.

Tenslotte. Het wijkoverleg Zorgvliet tracht op een constructieve en zakelijke wijze te opereren in het dossier “Eurojust”. En zal dat – ongeacht de besluitvorming in de gemeenteraad – ook blijven doen.

Den Haag, 13 juni 2012

Robbert Coops, voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet (zie: www.zorgvlietdenhaag.nl)




College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag



Den Haag, 5 april 2012


Onderwerp: Eurojust

Geacht college,

Afgelopen donderdag heeft u het ontwerpbestemmingsplan voor Eurojust/Zorgvliet ter inzage gelegd. Het is onthutsend te moeten constateren dat wordt uitgegaan van twee kantoren met een gezamenlijk volume van wellicht 36.000 vierkante meter. Opnieuw wordt de wijk gebruuskeerd en overvallen met plannen die tot nu toe niet voor mogelijk werden gehouden. Uiteraard zal het Wijkoverleg Zorgvliet daar kritisch op reageren; ook omwonenden hebben aangegeven hun bezwaren op schrift te stellen.
Inmiddels zijn ook de winnende schetsen voor de omstreden nieuwbouw gepresenteerd. Omdat de beoordeling van die schetsen vrijwel onmogelijk is zonder  de opdracht en de programma’s van eisen en andere randvoorwaarden voor deze nieuwbouw te lezen verzoek ik u die met spoed openbaar te maken (en toe te zenden). Immers, deze zouden een belangrijke rol kunnen spelen bij de beoordeling van het ontwerp-bestemmingsplan.

Omdat u in de aanloop naar de bestemmingplanprocedure op geen enkele wijze bereid bent geweest vrijwillig informatie te verstrekken danwel een heroverweging te willen plegen rond de aangeboden alternatieven – zowel in procedure als in locatie – en op geen enkele wijze blijk heeft gegeven zich ook maar iets aan te trekken van de positie en opvattingen vanuit de wijk Zorgvliet herhaal ik nogmaals onderstaande vragen die door u tot nu toe niet inhoudelijk zijn beantwoord. Uw min of meer standaard reactie over de gemeente als betrouwbare overheid, de vermeende, juridische hardheid van de servituten en de oproep om al klankbordend gecommitteerd te raken met de nieuwbouw voor Eurojuist is ons nu wel bekend. Doet u vooral geen moeite op die punten in herhaling te treden.

Wel zou het buitengewoon op prijs worden gesteld wanneer u op zeer korte termijn – dit ook met het oog op de inspraakperiode van het bestemmingsplan – inhoudelijk wilt ingaan op de onderstaande vragen (die voor een belangrijk deel al in eerdere stadia zijn gesteld). 

  • Zowel het Fakton-rapport (waarvoor een WOB-procedure die nu via de Commissie Bezwaarschriften wordt afgewikkeld) als het bidbook bevat mogelijk informatie die van belang is voor het standpunt van het wijkoverleg. Openbaarmaking is daarom gewenst. Waarom dat nog steeds niet gebeurd is, is ons een raadsel.
  • Ook de opdracht alsmede de gestelde randvoorwaarden/programma’s van eisen voor de verschillende ontwerpteams in de aanbestedingsprocedure geven nuttige informatie, die voor het standpunt en afweging van het wijkoverleg van belang kunnen zijn. Openbaarmaking daarvan is ook hier gewenst. Ook hier geldt: waarom is dit niet gebeurd?
  • Hoe kunt u de procedures van de Herstel- en Crisiswet waaronder de nieuwbouw van Eurojust gast vallen, rijmen met alle beloften op het gebied van participatie, informatie en consultatie?
  • Hoe verklaart u dat in het ontwerp-bestemmingsplan plotseling een tweede kantoor is gepland in Zorgvliet als uitbreiding voor Eurojust, zonder dat daar in concreto ooit sprake van  is geweest (en ook niet valt binnen uw eigen stedebouwkundige contouren)?
  • Hoe verklaart u eigenlijk dat de ondergrondse bouw (twee verdiepingen alsmede parkeervoorzieningen) vanuit veiligheidsoverwegingen kennelijk opeens wel worden geaccepteerd? Heeft dat te maken met de berekeningen van architect Peter Drijver waaruit onomstotelijk bleek dat het geplande volume niet binnen de contouren paste? En op basis van welke overwegingen of eisen is deze koerswending mogelijk geworden?
  • Hoe vindt u dat het door drie wijkorganisaties (Duinoord, Statenkwartier en Zorgvliet) ondersteunde en ingediende alternatieve voorstel voor het  Verhulstplein/Conradkade – dat door u vrijwel zonder argumentatie ter zijde is geschoven - qua investeringskosten 60 miljoen euro (geschat) lager zijn dan de geplande nieuwbouw in Zorgvliet? En hoe verklaart u dat deze locatie (Verhulstplein/Conradkade) in een eerder stadium door alle partijen – gemeente, rijksoverheid en Eurojust - als meest aantrekkelijke locatie is beschouwd?
  • Waarom is nog steeds niets bekend over de (externe) veiligheidaspecten voor omwonenden- een veiligheidseffectrapportage waarvoor het wijkoverleg al eerder heeft gepleit zou toch wel het minste zijn waarop burgers recht hebben - terwijl het wel voortdurend gaat over de veiligheid van de medewerkers en bezoekers van Eurojust zelf?
  • Op welke wijze zal compensatie worden geboden zowel in collectief als in individueel verband? (Dat er een planschaderegeling bestaat is ons overigens bekend, maar die is volstrekt ontoereikend).
Tot slot. Het wijkoverleg Zorgvliet zal de locatiekeuze van Eurojust in Zorgvliet blijven betwisten. In eerste aanleg zal dat nu vooral via de juridische weg gebeuren. Er zijn immers betere alternatieven (uitbreidingsruimte, maatschappelijk draagvlak, kosten, leegstand enz.) die pleiten voor een andere en vooral betere keuze (en te volgen procedure). Gelukkig staat het wijkoverleg daarin niet alleen.   
        
Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet

cc. gemeenteraad



College van B&W 


Gemeente Den Haag

Postbus 12655

2500 DP Den Haag


Den Haag, 6 juni  2012


Onderwerp: Eurojust


Geacht college,


Alweer enige tijd geleden – 2 mei jl. – reageerde u op een eerdere brief van de stichting Wijkoverleg
Zorgvliet. Omdat het wijkoverleg sindsdien zich vooral bezig heeft gehouden met het overleg over en
het opstellen van de zienswijze over het ontwerpbestemmingsplan voor Eurojust/Zorgvliet is geen tijd
gevonden opnieuw te reageren. Daarbij komt dat ondanks de tot nu toe gevoerde brief- en
informatiewisseling u er weinig tot geen blijk van heeft gegeven zelfs maar enigszins de positie en
opstelling van Zorgvliet te begrijpen, laat staan te respecteren. Dat maakt communicatie in dat opzicht
wat lastig en minder zinnig.     

U geeft opnieuw aan het te betreuren dat het wijkoverleg niet participeert in klankbord- of

informatiebijeenkomsten. Daaruit blijkt al dat u niet wil begrijpen dat het wijkoverleg – en ook vele andere

bewoners – zich principieel verzetten – en zullen blijven verzetten – tegen de mogelijke komst van de

nieuwbouw van Eurojust in Zorgvliet. Het is in dat perspectief niet alleen zinloos mee te praten of denken

 over de inpassing van Eurojust, want daar zijn wij juist tegen. Kunt u zich voorstellen dat in een Raad

van State-procedure enerzijds onze bezwaren en alternatieven aan de orde komen en anderzijds het feit dat er

klankbordend is gesproken over de nieuwbouw van Eurojust? 

U heeft overigens gelijk dat het bidbook inmiddels is vrijgegeven naar aanleiding van een Wob-verzoek

 van het wijkoverleg. Dat geldt ook voor delen van het programma van eisen van Eurojust voor de

nieuwbouw, dat via de Wob is opgevraagd. Over het Fakton-rapport loopt nog een procedure. Het geeft aan – en te denken! – dat u kennelijk niet van plan bent

openheid van zaken te bieden. U verschuilt zich voortdurend achter afspraken, procedures,

commerciële belangen, maar nergens komen de informatiebehoeften van burgers in dat opzicht aan bod.

 Dat geeft weinig vertrouwen. 

U merkt voorts op dat de Crisis- en Herstelwet “de betrokkenheid van burgers niet in de weg staat”.

Dat is in onze brief van 5 april jl. ook helemaal niet beweerd; het gaat er om dat de gemeente kennelijk

 niet bereid is op een open, transparante, serieuze wijze te communiceren, overleggen, aan te passen

enz. Niemand – ook de wetgever niet – verbiedt dat. En uw mantra over de bijeenkomsten waar zo

 constructief is overlegd over Eurojust komt in dat opzicht wel erg opzichtig over. Daarbij welke concrete

wensen en aandachtspunten hebben tot nu toe geleid tot welke aanpassingen? En in hoeverre is sprake

 geweest van enige representativiteit bij de aanwezigen op de consultatiebijeenkomsten? Onze indruk is

niet alleen dat de bijeenkomst matig zijn bezocht; ambtenaren, adviseurs en vooral enkele bewoners van

 omliggende wijken zijn wel gesignaleerd.    

Inmiddels blijkt – ook uit uw reactie op de zienswijze – dat er wel degelijk sprake is van een forse

uitbreiding van het oorspronkelijk gepresenteerde volume. Door het terrein van het Octrooibureau te

betrekken kan de – door het wijkoverleg al eerder berekende en aangegeven – fysieke onmogelijkheid om

 binnen de gemeentelijke stedenbouwkundige contouren te blijven worden ontlopen. Dat daardoor een

veel groter en massiever kantorencomplex dreigt te ontstaan blijkt uit het ontwerp-bestemmingsplan en de daarbij gepresenteerde bestemmingsplankaart. Voorzichtige berekeningen

laten zien dat de bouwhoogte van het tweede kantoor zo’n 42 meter bedraagt. 

Dat u opnieuw de vragen over de veiligheid van de bewoners, daarbij ook privacy en bereikbaarheid

beschouwend, ontwijkt is verbazingwekkend en schrijnend. Opnieuw beseft u kennelijk niet dat de komst

van dergelijke organisaties directe consequenties hebben voor de omgeving. Door daar voortdurend

geheimzinnig over te doen lijkt het erop alsof er in dat verband veel te verbergen valt.

Tenslotte, het wijkoverleg is bekend met de planschaderegeling. Merkwaardig dat u deze formele uitleg

geeft, terwijl juist is aangedrongen op (al dan niet collectief) maatwerk. Het ontbreekt u wederom aan

creativiteit en/of inlevingsvermogen daarop in te gaan. Ook dat is een gemiste kans.      

        

Drs R.H. Coops

voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet

Jan Willem Frisohof 43

2517 LA Den Haag


cc. gemeenteraad

 



Veiligheid en Justitie Eurojust

Ministerie van Veiligheid en Justitie

Plaatsvervangend Secretaris-Generaal 

J.M. van Zanen-Nieberg

Posbus 20301

2500 EH Den Haag


Den Haag, 16 januari 2012.


Geachte mevrouw Van Zanen,


Helaas heeft u nog niet gereageerd op de brief van 16 januari jl.  van het wijkoverleg Zorgvliet over de

nieuwbouw locatie Zorgvliet. Inmiddels is het ontwerp-bestemmingsplan Zorgvliet (Eurojust) gepubliceerd. Daaruit blijkt – tot onze verbijstering – dat de

geplande nieuwbouw zich op den duur zal uitstrekken over twee kantoren met een volume van 25.000

tot zelfs 36.000 vierkante meter bvo. U zult kunnen begrijpen dat het wijkoverleg en omwonenden niet

akkoord zullen willen gaan met dit plan, waarbij het opvallend is dat een groot aantal overwegingen en

eisen – die de beoordeling van het bestemmingsplan mogelijk maken – om allerlei redenen niet openbaar

worden gemaakt.

Dat geeft weinig vertrouwen.

Ik hoop dat u binnenkort reageert op mijn eerdere brief en verwijs u voorts naar de bijgesloten brief naar

Eurojust waarin (ook opnieuw) enkele vragen worden gesteld over de voorwaarden waaronder de

geplande en sterk omstreden nieuwbouw zou moeten plaatsvinden.

  

eerder.


Met vriendelijke groet, 


Robbert Coops, 

voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet


Jan Willem Frisohof 43

2517 LA Den Haag


Bijlage: brief Eurojust




K. Rackwitz

Eurojust

K. Rackwitz

Postbus 16183

2500 BD Den Haag 


Den Haag, 4 juni 2012.

Geachte heer Rackwitz, 


Dank voor uw  brief van 24 mei jl. Zoals u ongetwijfeld weet heeft het Wijkoverleg Zorgvliet een

zienswijze over het ontwerp-bestemmingsplan ingediend, waarbij helaas de via de Wet Openbaarheid van Bestuur opgevraagde

onderdelen van uw programma van eisen te laat kwamen om nog in deze zienswijze te worden

betrokken. Niettemin zijn wij hoopvol gestemd dat deze zienswijze en de overige reacties er uiteindelijk

toe zullen leiden dat de locatiekeuze wordt heroverwogen. Er zijn inmiddels niet alleen meer argumenten

en informatie bekend die een nieuwe afweging noodzakelijk maken, ook zijn de omstandigheden ten

opzichte van enkele jaren geleden drastisch veranderd. Mocht de gemeenteraad uiteindelijk toch besluiten

het ontwerp-bestemmingsplan vast te stellen dan volgt in ieder geval een Raad van State-procedure. Volgens juridische adviseurs heeft het wijkoverleg in ieder geval een sterke case in handen.

Opvallend is overigens dat het ontwerp-bestemmingsplan uitgaat van een veel groter (nieuw)bouwvolume dan ooit is voorgesteld. Onze

bewijsvoering dat Eurojust ook fysiek niet past in de oorspronkelijke opzet is hiermee bewezen. Door twee

kantoorlocaties te claimen wordt uw oproep om toch vooral in samenspraak te komen tot een goede

inpassing wel erg vreemd. Ik merk daarbij op dat de door u aangehaalde informatiebijeenkomst in april

vooral bezocht is door ambtenaren en adviseurs van de gemeente en slechts enkele inwoners van wie

er enkelen konden worden geïdentificeerd als bewoners van Zorgvliet. Het is mij overigens niet bekend

welke positieve en constructieve suggesties daar gedaan zijn en wat daar – ook in het kader van de

ontwerptrams – mee gedaan wordt. Ik hoor dat graag van u. Zoals u bekend is heeft het wijkoverleg –

dat inderdaad in formele zin geen representant is van de buurt, maar in de praktijk – mede gelet op de

bijval rond ons optreden jegens de mogelijke komst van Eurojust – gemeend daar om principiële redenen

niet bij aanwezig te zijn.   

Het is overigens opmerkelijk dat u in uw brief de formele positie van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet

aanroert, terwijl u anderzijds aangeeft een goede buur te willen zijn. Ik kan dat althans moeilijk rijmen.     

Uiteraard ben ik graag bereid tot verdere toelichting.

 

Met vriendelijke groet, 

namens de stichting Wijkoverleg Zorgvliet,


Drs R.H. Coops, voorzitter

Jan Willem Frisohof 43

2517 LA Den Haag


cc. Ministerie van Justitie en Veiligheid

   


Download hier de Zienswijze PDF


College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag


Den Haag, 24 januari 2012


Onderwerp: Eurojust

Geachte college,

Uw brief van 19 januari jl. bevestigt helaas nogmaals dat u kennelijk niet bereid bent ten principale na te denken over een eerder genomen besluit. Uw mantra – zoals ook in uw brief wederom is vastgelegd – dat de locatie voor Eurojust aan de Jan Willem Frisolaan niet meer ter discussie staat – is ons meer dan ons lief is bekend.

Het zal u inmiddels ook duidelijk zijn geworden dat het Wijkoverleg Zorgvliet beslist niet meegaat in uw overwegingen, keuzes en voorgestelde procedures. Afgevraagd kan worden of u middelerwijl ook enigszins begrepen heeft waarom het wijkoverleg zich zo hardnekkig verzet tegen de grootschalige nieuwbouw van Eurojust. En dat ook zal blijven doen zolang dat noodzakelijk is.

Uit uw reactie blijkt in ieder geval dat u op geen enkele manier bent willen ingaan op onze volstrekt legitieme bezwaren, overwegingen, kritiek en vragen over zaken als procedures, alternatieven, financiën, leegstand, compensatie, veiligheid enz. Daarbij komt dat de geheimzinnigheid over procedures, afspraken en rapporten alleen maar schijnt toe te nemen. Via de Wet Openbaarheid van Bestuur moeten rapporten (zoals het bidbood en het Fakton-rapport) worden opgevraagd, hetgeen opnieuw bewijst dat er nauwelijks enig onderling vertrouwen bestaat.

Uw (herhaalde) oproep om toch vooral samen te werken, te klankborden of wat dies meer zij zijn ook in bovengenoemd perspectief volstrekt gratuit. De inpassing van Eurojust is immers niet aan de orde, wel een principiële discussie over een goede locatie voor Eurojust. Daarover zijn – ook door het wijkoverleg – inmiddels ideeën ontwikkeld, zoals de Verhulstplein/Conradkade-locatie. Die discussie die door ons maar ook door inmiddels vele andere organisaties en stakeholders is geëntameerd is – in tegenstelling tot de door u veronderstelde issues - in dit stadium wel zinvol.

Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet

cc. gemeenteraad




STICHTING BEWONERSOVERLEG DUINOORD
Postbus 63457
2502 JL Den Haag
Telefoon: 070 3467191
E-mailadres: duinoord@duinoord-denhaag.nl
Bezoekadres: Sweelinckplein 42
Website: www.duinoord-denhaag.nl


Aan mevrouw M. de Jong, wethouder Cultuur, Binnenstad en Internationaal

Aan de leden van de gemeenteraad


Den Haag, 30 november 2011


Geachte mevrouw De Jong, geachte raadsleden,

De bewonersorganisatie Duinoord en het wijkoverleg Zorgvliet hebben kennis genomen van de brief van mevrouw De Jong van 22 november 2011, waarin het Projectdocument Huisvesting Eurojust gepresenteerd wordt. Hierin wordt gesteld dat het alternatieve plan om Eurojust op het Verhulstplein te huisvesten ?om meerdere redenen nooit een re?le optie is geweest?. Wij willen graag een concrete uitleg van ?meerdere redenen?.

De bewonersorganisaties van Duinoord en Zorgvliet vinden de aanwezigheid van Eurojust in Den Haag passend bij de ambties van een internationale stad voor vrede en recht;laat daar geen misverstand over bestaan! Wij willen echter het volgende onder uw aandacht brengen. Omwonenden van het Verhulstplein en de bewonersorganisatie Duinoord en het wijkoverleg Zorgvliet vinden dat huisvesting van Eurojust op het Verhulstplein een oplossing is van minstens drie tot nu toe moeilijk op te lossen problemen.

Ten eerste is op deze locatie voldoende ruimte voor representatieve huisvesting van Eurojust, met een uitstraling Den Haag, als Internationale Stad van Vrede en Recht, waardig. Het Verhulstplein ligt binnen de internationale zone en binnen de door Eurojust gewenste afstand van maximaal een kilometer van Europol.

Ten tweede: de gemeente heeft berekend dat woningbouw op het Verhulstplein alleen financieel haalbaar is met een bouwvolume van 39.000 m2; dit stuit bij omwonenden op zeer grote bezwaren en is eigenlijk niet in te passen op deze locatie. Bovendien is in de huidige financieel-economische crisissituatie de kans praktisch nihil dat zich op korte termijn een projectontwikkelaar aandient met een aanvaardbaar plan.

Ten derde zou op deze wijze het karakter van het rijksbeschermd stadsgezicht Zorgvliet niet onherstelbaar worden aangetast en is sloop van twee villa?s en een schoolgebouw met bijzondere Escherkolommen onnodig en kostbaar. Het eveneens rijksbeschermde stadsgezicht Duinoord wordt met de vestiging van Eurojust niet aangetast omdat het Verhulstplein en directe omgeving reeds bebouwing kent waar nieuwbouw van Eurojust niet strijdig mee zou zijn.

Het plan voor Eurojust op het Verhulstplein, zoals geschetst door architect Peter Drijver (laatste variant met een bouwvolume van 19.000 m2) een acceptabel alternatief waar omwonenden mee kunnen leven. Zij zijn zich overigens wel bewust van het feit dat er ook nadelen kleven aan de vestiging van een internationale organisatie met speciale veiligheidseisen, maar geven de voorkeur aan deze optie boven die van een groot volume aan woningen.

Tenslotte zal het voor de organisatie Eurojust prettiger werken zijn in een omgeving waar zij welkom is in plaat van in een omgeving waar zij niet welkom is!

Met vriendelijke groet,


Marc Scheidius
voorzitter Bewonersoverleg Duinoord

Robbert Coops
voorzitter wijkoverleg Zorgvliet




College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag


Den Haag, 1 december 2011


Onderwerp: Eurojust

Geacht college,

U heeft – blijkens de berichtgeving – het projectdocument voor Eurojust vastgesteld. Daarin heeft u vastgehouden aan de locatiekeuze voor Zorgvliet, ondanks alle bezwaren, onduidelijkheden en alternatieven. U zult begrijpen dat het wijkoverleg Zorgvliet zich niet neerlegt bij deze keuze; graag verwijs ik u in dit verband naar eerdere standpunten.

In het projectdocument vallen in ieder geval de volgende zaken op:
  • de voorgestelde nieuwbouw gaat vallen onder de Herstel- en Crisiswet, waardoor procedures en beroepsmogelijkheden worden ingekort; dat staat in schril contrast met alle papieren beloften op het gebied van participatie en consultatie;
  • er blijkt wel degelijk sprake te zijn van een enorme oprekking van de bouwmassa ten opzichte van de stedebouwkundige uitgangspunten – van 18.000 tot 24.000 vierkante meter, waardoor de oorspronkelijk als “slank” gepresenteerde toren nu “dik” is, hetgeen opnieuw in strijd is met de beloofde stedebouwkundige kwaliteit (zie daartoe ook bijgevoegde schets van architect Peter Drijver);
  • het op verzoek van het wijkoverleg ingebrachte alternatieve voorstel – Verhulstplein/Conradkade – wordt vrijwel zonder argumentatie ter zijde geschoven; opmerkelijk is dat nu wordt toegegeven dat deze locatie in een eerder stadium is besproken – hetgeen eerst ontkend is – maar is afgevallen om niet aangegeven redenen; u zult hierover een aparte brief ontvangen die samen met de stichting Bewonersoveroleg Duinoord is opgesteld;
  • opnieuw worden (externe) veiligheidaspecten voor omwonenden genegeerd; een veiligheidseffectrapportage – waarvoor het wijkoverleg al eerder heeft gepleit – zou toch wel het minste zijn waarop burgers recht hebben; nu blijkt het uitsluitend te gaan over de veiligheid van Eurojust zelf;
  • opvallend is dat nergens in het projectdocument ook maar een woord wordt besteed aan compensatiemaatregelen in collectief en individueel verband; dat er een planschaderegeling bestaat is ons overigens bekend, maar is volstrekt ontoereikend;
  • de nu aangegeven uitbreiding met 7.000 vierkante meter betekent – samen met de geplande 18.000 vierkante meter – een frontale aanval op het kleinschalige karakter van Zorgvliet en vormt daarmee een flagrante schending van en inbreuk op het vigerende bestemmingsplan, de status van beschermd stadsgezicht, de servituten en de oorspronkelijke ambities van Berlage en Dudok;
  • de publieke parkeervoorzieningen die zullen verdwijnen zullen kennelijk elders moeten worden gevonden, hetgeen onherroepelijk opnieuw ten koste zal gaan van de groene infrastructuur en voorzieningen;
  • de bereikbaarheid van Zorgvliet zal sterk ingeperkt worden, terwijl ook nog eens zakelijk verkeer voor Eurojust door de wijk gaat lopen;
  • de passages over landschappelijke inpassing waar het gaat om de veiligheidszone zijn vaag en misleidend; het gaat niet om de hoogte van hekwerk ed. maar om de publieke toegankelijkheid ervan; deze is – gelet op de status van Eurojust - afwezig.
Bovenstaande aspecten uit het projectdocument maken samen met de eerder aangegeven bezwaren, kritiekpunten en alternatieven het onmogelijk akkoord te gaan met de inhoud en de voorgestelde procedures. Het stelt ons uiterst teleur dat het college niet in staat noch bereid is geweest om de afgelopen twee jaar op maar enige wijze tegemoet te komen aan onze eisen en verlangens. Voortdurend is verwezen naar verantwoordelijkheden elders of vertrouwelijkheid van gegevens onder het mom van een betrouwbare overheid. Dat vertrouwen met Zorgvliet is inmiddels geslonken. Er is immers geen enkele vorm van serieuze communicatie, openheid of overleg geweest, ondanks alle pogingen onzerzijds daartoe. Noch ambtelijk, noch bestuurlijk is daartoe enig initiatief genomen. De “papieren” beloften op dat gebied voor het komende traject roepen bij ons eerder argwaan dan vertrouwen op.

Het wijkoverleg Zorgvliet zal de locatiekeuze van Eurojust in Zorgvliet blijven betwisten. Er zijn immers betere alternatieven (uitbreidingsruimte, maatschappelijk draagvlak, kosten, leegstand enz.) die daarvoor pleiten. Gelukkig staat het wijkoverleg daarin niet alleen.


Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet

cc. gemeenteraad




College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag


Den Haag, 15 november 2011


Onderwerp: Eurojust

Geacht college,

Hoewel u op de brief en de daarin gestelde vragen en suggesties van het wijkoverleg van 11 oktober jl. over de locatiekeuze rond Eurojust niet heeft gereageerd – hetgeen langzamerhand symptomatisch dreigt te worden – merk ik op dat sindsdien opnieuw onduidelijkheid en onrust zijn ontstaan naar aanleiding van de berichten over de mogelijke komst van en Europese politieacademie – die volgens uitlatingen van de verantwoordelijke wethouder in de onmiddellijke omgeving van Europol en Eurojust in Den Haag zou kunnen worden gevestigd.
Een dergelijke uitlating bevestigt opnieuw onze vermoedens: niet alleen is al aangegeven dat de functies van Eurojust zullen groeien waardoor het personeelsbestand en het ruimtebeslag zal toenemen, maar ook aanpalende organisaties zullen nog eens een extra beslag leggen op de kwetsbare en beperkte ruimte. Het bericht sterkt ons in ieder geval in onze opstelling: Eurojust past niet in Zorgvliet. Niet alleen ruimtelijk, maar ook stedebouwkundig, cultuur-historisch, landschappelijk maar ook infrastructureel.

Vanuit onze verantwoordelijkheid is op eigen initiatief een rondgang gemaakt met als opdracht te komen tot een goede, zo u wilt prestigieuze, toekomstige locatie voor Eurojust. Op basis van een nauwkeurige analyse, een doorrekening van de gestelde eisen (pve, veiligheid parkeren, toegankelijkheid) vanuit Eurojust en een oriëntatie op basis van beschikbare locaties – uiteraard passend binnen de voorwaarden die de gemeente zelf heeft gesteld – is een onderbouwde en uitgewerkte schets tot stand gekomen. Samen met de opdrachtnemende architect Peter Drijver (Scala) is de afgelopen weken een informele rondgang langs betrokkenen en stakeholders (onder wie vertegenwoordigers van de rijksoverheid, Eurojust, gemeenteraad, bewoners van Duinoord, Statenkwartier en Zorgvliet, projectontwikkelaars) gerealiseerd. De reacties waren positief en deels aanvullend.

Zeer binnenkort zullen wij u dit plan ook aanbieden. Het betreft een alternatief dat niet alleen – voor zover te overzien – kan rekenen op maatschappelijk draagvlak, geen bestemmingsplanwijzigingen met zich meebrengt, sneller en goedkoper kan worden gerealiseerd en ook nog eens bestaande problemen van verloedering en leegstand oplost. Het plan betekent ook dat in Zorgvliet ruimte vrij komt voor de bouw van kleinschalige kantoren voor bijvoorbeeld internationale organisaties of expats.
Het zal u niet verbazen dat onze geargumenteerde keuze is gevallen op de ontwikkeling van het Verhulstplein.


Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet

cc. gemeenteraad




College van B&W
Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag


Den Haag, 11 oktober 2011


Onderwerp: Eurojust

Geacht college,

Uw reactie van 7 oktober jl. bewijst opnieuw uw onwrikbaarheid waar het gaat om een heroverweging van de locatiekeuze voor Eurojust. Dat u het standpunt van het wijkoverleg daarin niet deelt is ons volledig duidelijk. Wij laten het daarbij overigens niet zitten, temeer omdat de antwoorden in uw brief opnieuw niet ingaan op de gestelde vragen en op geen enkele wijze ook maar enigszins trachten opening van zaken te geven. Daarbij doet uw reactie op geen enkele wijze recht aan onze belangen en positie. Het door u zo bepleite overleg met het wijkoverleg komt daardoor nog verder uit beeld. Het zou toch langzamerhand bij u moeten doordringen dat de locatie in Zorgvliet ten principale voor ons wel ter discussie staat. En blijft staan. Zolang die discussie niet op een ordentelijke, transparante, serieuze en feitelijk te onderbouwen basis plaatsvindt zullen wij ons op alle mogelijke manieren verzetten tegen de komst van Eurojust.

Kort terugkomend op uw reactie: de huidige en toekomstige leegstand van kantoren en locaties in Den Haag en wat specifieker in de Internationale Zone is fors. Eurojust schijnt een specifiek programma van eisen te hebben, alleen zijn die kennelijk geheim. Dat maakt een beoordeling maar ook een discussie daarover onzerzijds ingewikkeld. Niettemin is duidelijk geworden – en dat is ook in een overleg met de gemeente geconstateerd – dat het noodzakelijke volume voor de beoogde nieuwbouw van Eurojust niet in de (concept) stedebouwkundige uitgangspunten in Zorgvliet past. Dat u zich daar niets van aantrekt is - om verschillende redenen - onbegrijpelijk. Het heeft ons nogmaals gesterkt in onze zoektocht naar betere locaties, die niet alleen goedkoper zijn maar ook maatschappelijk en juridisch gezien minder omstreden. Gelukkig blijken er voldoende en kwalitatief hoogstaande alternatieven voor Eurojust te bestaan.

Dat u zowel de financiële (euro)crisis en Het Nieuwe Werken als nieuwe realiteiten in uw brief bagatelliseert is opmerkelijk. Het Nieuwe Werken is geen afweging die Eurojust moet maken, maar een nieuwe (dynamische) randvoorwaarde voor de beoordeling van de locatiekeuze. Het maakt u kennelijk niet uit waar de publieke financiering vandaan komt, een cynische constatering in een tijd vol bezuinigingen.
Uw repeterende reactie over het onderzoek over de servituten door Pels Rijcken geeft aan dat u onze juridische argumenten – onder andere bevestigd door Loyens & Loeff – niet serieus wenst te nemen. Daarmee loopt u willens en wetens een serieus risico, die de realisatie van Eurojust in enig stadium zal kunnen blokkeren.

U stuurt in uw brief aan op overleg en consultatie. Ook Eurojust – dat daartoe uitgenodigd zowel in Den Haag als in Brussel overleg met het wijkoverleg niet opportuun vindt – zou daarin een rol moeten spelen. Er zijn geen aanwijzingen dat de sfeer en omstandigheden wezenlijk zijn veranderd. Het gebrek aan vertrouwen is inmiddels groot. Dat vertrouwen is overigens opnieuw geschaad door de inhoud van uw brief, de volstrekt onverwachte selectie van ontwerpteams – op basis van welke criteria? - en een nieuwe bijeenkomst die door u als consultatiebijeenkomst is betiteld, terwijl daar in dit stadium geen sprake van kan zijn. Dat er gisterenavond toch met enkele bewoners en anderen is gesproken en dat er een cultuur-historische verkenning is gepresenteerd heeft uiteraard niets met een serieuze consultatie te maken. Daarvoor is niet alleen het vertrouwen maar ook de feitelijke informatie onvoldoende.


Drs R.H. Coops
voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet

cc. gemeenteraad




College van B&W Gemeente Den Haag
Postbus 12655
2500 DP Den Haag


Den Haag, 3 oktober 2011


Geacht college,

Na een volstrekt mislukte informatiebijeenkomst en een voortijdig afgeblazen consultatiebijeenkomst over Eurojust heeft u opnieuw een uitnodiging voor een consultatiebijeenkomst voor 10 oktober a.s. verzonden. Niet alleen is die datum kort dag, ook is het opnieuw de vraag waarom een dergelijke bijeenkomst nuttig zou zijn (en vooral voor wie). In uw uitnodiging geeft u aan aandachtspunten, wensen en ideeën te willen betrekken bij het opstellen van het projectdocument met de randvoorwaarden voor de planontwikkeling.
Zoals al eerder en vaker van de zijde van het wijkoverleg Zorgvliet is aangegeven is een dergelijke bijeenkomst prematuur. Op alle serieuze vragen en suggesties, alternatieven en heroverwegingen is tot nu toe door u stelselmatig niet gereageerd. Zelfs brieven worden niet beantwoord en openheid van zaken wordt niet gegeven..

Het bestuur van het wijkoverleg Zorgvliet zal dan ook opnieuw niet actief aanwezig zijn. Zeker niet omdat het onderwerp niet belangrijk of actueel is, maar wel omdat deze consultatieronde geen ander doel blijkt te hebben dan het verkrijgen van enig draagvlak uit de buurt. Het bestuur is van mening dat zolang er enkele belangrijke aspecten rond de komst van Eurojust niet zijn opgehelderd dergelijke bijeenkomsten – die een hoog eenrichtingsverkeer suggereren – niet zinvol zijn.

Met vriendelijke groet,

Robbert Coops, voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet


cc. gemeenteraad



College van Burgemeester & Wethouders
Gemeente Den Haag
Postbus 12.600
2500 DJ Den Haag


Onderwerp: Eurojust

Den Haag, 22 september 2011


Geacht college,

Het zal u niet ontgaan zijn dat het Wijkoverleg Zorgvliet zich verzet tegen de mogelijke komst van Eurojust. Op alle mogelijke wijze is onzerzijds duidelijk gemaakt welke bezwaren en argumenten tegen de locatie van Eurojust in Zorgvliet zijn, welke alternatieven er bestaan en welke juridische en functionele barrières zullen ontstaan. In de afgelopen anderhalf jaar is daarover door het wijkoverleg met u, ook op ambtelijk niveau – maar uiteraard ook met buurt- en wijkbewoners, gemeenteraad, Eurojust, Ministerie van Veiligheid en Justitie, GSBO-leden, Rijksgebouwendienst, Tweede Kamer, provincie Zuid-Holland, media en vele andere instanties en personen – op een open, intensieve en constructieve wijze gecommuniceerd. Het is droevig te constateren dat het initiatief daartoe vrijwel voortdurend vanuit Zorgvliet moest komen en dat de reacties vanuit de gemeente vooral defensief, ontwijkend, niet transparant, feitelijk gedeeltelijk onjuist, ongericht en vooral volstrekt gespeend van enige gevoel en belangstelling voor de wijk zelve zijn geweest. Dit in tegenstelling tot de meeste andere reacties en contacten die – vanuit verschillend perspectief – betrokkenheid en deskundigheid combineerden. Het wijkoverleg is hen daar dankbaar voor.
Sinds de aankondiging dat de keuze van Eurojust is gevallen op Zorgvliet zijn er voldoende ontwikkelingen die – volgens het wijkoverleg – een heroverweging van de locatiekeuze volstrekt noodzakelijk maken. De politieke en maatschappelijke realiteit van nu laat zien dat:
  • Leegstand van kantoren en bedrijfslocaties ook in Den Haag fors is toegenomen, mede als gevolg van de financiële crisis en het beleid van de rijksoverheid om een fors aantal gebouwen en kazernes af te stoten. Dat geeft overigens ook de kans om hergebruik te stimuleren. De rijksoverheid, maar ook de provincie Zuid-Holland, rijksbouwmeester, marktpartijen op het gebied van onroerend goed en wetenschappers zitten wat dat betreft op een lijn.
  • De financiële crisis raakt ook het investeringsbeleid van de (gemeentelijke) overheid. Met andere woorden het actief en creatief zoeken naar alternatieve, goedkopere oplossingen voor de huisvesting van Eurojust – zowel qua locatie als programma van eisen – is daardoor gelegitimeerd.
  • Ontwikkelingen op het gebied van ict en het Nieuwe Werken zouden toch moeten leiden tot fundamentele aanpassingen van de huisvestingseisen van Eurojust als internationale netwerkorganisatie.
  • De fysieke inpassing van de beoogde 18.000 vierkante meter bvo (en de overige voorzieningen: parkeren en veiligheidszones) past niet in uw eigen (concept) stedebouwkundige uitgangspunten. Overleg daarover met uw ambtelijke adviseurs heeft dat onlangs uitgewezen. Het is veelbetekenend dat (ook) daarop niet door u is gereageerd.
  • De kwestie van de servituten is volgens uw eigen opvattingen – gesteund door het advies van de landsadvocaat – afgesloten, maar op grond van onze (extern ingewonnen) juridische expertise is daar geen sprake van. Met andere woorden de mogelijke komst van Eurojust zal door het wijkoverleg en andere betrokkenen juridisch worden bestreden, mede gebaseerd op de inhoud van de servituten. Het risico dat de ontwikkeling en realisatie van Eurojust op juridische gronden kan worden stilgelegd of teruggedraaid is uitermate reëel.
  • Het draagvlak voor de mogelijke realisatie van Eurojust is in ieder geval binnen de wijk Zorgvliet gering. Dat betekent dat niet alleen op principiële juridische gronden geprocedeerd zal gaan worden (waarbij tijdverlies nu al kan worden ingeboekt), maar waar ook financiële en andere claims zullen ontstaan (die kostenverhogend zullen doorwerken).
Bovenstaande argumenten en overwegingen zijn met u al eerder gecommuniceerd. Het wijkoverleg ging er vanuit dat er op basis van vertrouwen, openheid, deskundigheid en flexibiliteit tot een vorm van partnership of gelijkwaardig overleg zou komen, waarbij ook het tot nu toe de volstrekt onzichtbare Eurojust-organisatie zich zou moeten kunnen aansluiten. Tot nu toe is van die gedachte niets terecht gekomen. U beperkt zich tot het plichtmatig (en laat of helemaal niet) reageren op vragen of suggesties, het organiseren van een compleet mislukte informatiebijeenkomst (die meer onduidelijkheid dan feitelijkheid of vertrouwen opleverde) en een dito consultatiebijeenkomst (die die naam niet verdient, ook al omdat die werd afgebroken). De door het wijkoverleg gedane oproep om te komen met alternatieven, tegenargumenten, onderliggende documenten of compensatie zijn en worden (kennelijk) door u niet serieus gevonden.

Het is triest te zien dat de gemeente hoog opgeeft over de eigen betrouwbaarheid, terwijl een deel van de eigen Haagse gemeenschap in het geval van Eurojust stelselmatig wordt genegeerd en gebruskeerd. U heeft mede daardoor de verhoudingen met Zorgvliet op scherp gezet.

Met vriendelijke groet,


Drs Robbert Coops, voorzitter van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet
(www.zorgvlietdenhaag.nl)

p/a Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag


cc. gemeenteraad



Brief aan het college van burgemeester en wethouders


Open brief

Den Haag, 20 juni 2011


De gemeente Den Haag organiseert op 21 juni een consultatieavond voor bewoners van Zorgvliet over de dreigende komst van Eurojust in deze wijk. Iedereen is – blijkens de uitnodiging - van harte welkom om zijn of haar inbreng te geven over de consequenties van de vestiging van Eurojust op twee terreinen: verkeer/parkeren en groen/gebouw.
Ook het bestuur van het wijkoverleg Zorgvliet is uitgenodigd. Maar het bestuur zal daar niet actief aanwezig zijn. Zeker niet omdat het onderwerp niet belangrijk of actueel is, maar wel omdat deze consultatieronde geen ander doel blijkt te hebben dan het verkrijgen van enig draagvlak uit de buurt. Het bestuur is van mening dat zolang er enkele belangrijke aspecten rond de komst van Eurojust niet zijn opgehelderd dergelijke bijeenkomsten – die een hoog eenrichtingsverkeer suggereren – niet zinvol zijn:
  • Onduidelijk is nog steeds de juridische status van de erfdienstbaarheden; de analyse van het advocatenkantoor Pels Rijcken en het daarop gebaseerde standpunt van het college van B&W blijven juridisch omstreden;
  • Onduidelijk is of de geplande 18.000 vierkante meter vloeroppervlak ook daadwerkelijk binnen de door de gemeente aangegeven contouren – zowel horizontaal als verticaal – passen. Onderzoek heeft aangegeven dat dit slechts kan door de bouwhoogte substantieel met enkele etages te verhogen. Overleg hierover met de Rijksgebouwendienst en de Dienst Stedelijke Ontwikkeling van de gemeente zal daarover eerst uitsluitsel moeten geven;
  • De kritische vragen vanuit de gemeenteraad en de Tweede Kamer over de kantorenleegstand die zich in hoge mate in de Haagse regio manifesteert in relatie tot de geplande nieuwbouw van Eurojust zouden moeten leiden tot heroverweging.
Er zijn daarnaast nog vele andere vragen en kritiekpunten, zeker ook vanuit bewoners en belanghebbenden, die al in eerdere stadia aan de orde zijn gesteld. Zo lang die vragen niet zijn beantwoord – door de gemeente – heeft een bijeenkomst geen toegevoegde waarde.

Met vriendelijke groet,

Robbert Coops, voorzitter stichting Wijkoverleg Zorgvliet


College van Burgemeester & Wethouders
Gemeente Den Haag
T.a.v. mw. I. van Engelshoven
Postbus 12.600
2500 DJ Den Haag


Den Haag, 6 mei 2011


Onderwerp: raadsvoorstel subsidiesystematiek bewonersorganisaties

De afgelopen maanden zijn op uw initiatief gesprekken gevoerd met bewonersorganisaties en andere groeperingen om er achter te komen op welke wijze anders en misschien wel beter kan worden samengewerkt. “In de participatie van bewoners zien wij de bewonersorganisaties als aanjagers en ondersteuners voor participatie vanuit de wijken. Deze coalitie wil een samenwerkingsrelatie opbouwen waarbij bewonersorganisaties niet alleen namens de wijk praten, maar ook zorgen dat de wijk praat. Wij formuleren nieuwe subsidievoorwaarden en een modelstatuut. Daarin staan duidelijke doelen voor de activiteitenprogramma’s, de bestuursvorming en de representativiteit van de vertegenwoordiging van de wijk”, aldus uw uitgangspunt. Wel, in het rondje langs de velden en uit de commentaren, zoals van de Haagse Koepel, blijkt dat er inderdaad het broodnodige te verbeteren valt, maar dat zoiets dan wel van twee kanten moet komen. Het kan niet zo zijn dat er fors en structureel gekort wordt op subsidies of ondersteuning en dat er anderzijds allerlei eisen (modelstatuut, juridische vorm, wijze van overleg, communicatie, planning enz.) worden gesteld aan het functioneren van wijk- of buurtorganisaties. Daarmee staat de onafhankelijkheid van dergelijke vrijwilligersorganisaties behoorlijk op de tocht. Ook het enthousiasme van vrijwilligers en bestuurders wordt hierdoor nodeloos gefrustreerd. Onnodige administratieve rompslomp en eisen worden gecreëerd en vormen negatieve neveneffecten.

Er zal – en daar wordt tot nu toe geen woord of debat aan besteed – vooral en gelijktijdig veel moeten verbeteren bij u zelf. Het gemeentelijk apparaat – zowel bestuurlijk als ambtelijk – faalt hier en daar opzichtig in de relatie met wijken, buurten en bewoners. Hier past dan ook de nodige bescheidenheid, zeker wanneer allerlei eisen worden geformuleerd waaraan bewonersorganisaties moeten voldoen voordat ze erkend worden als subsidie- of gesprekspartner.
De vanzelfsprekendheid van de gezaghebbende, publieke rol als toezichthouder, controleur of regisseur is voorbij. Burgers, belangenorganisaties en stakeholders slagen er steeds beter in hun eigen boontjes te doppen. Dat signaal is kennelijk niet of onvoldoende doorgekomen bij de leden van werkgroep Democratisch Functioneren van Bewonersorganisaties – en bij u zelf.
De werkgroep gaat er vanuit dat bewonersorganisaties meer resultaatgericht en doelmatig moeten gaan werken, maar wil ook nog eens het democratisch functioneren herijken, inzichtelijk en toetsbaar maken tegen de achtergrond van bezuinigingen door de gemeente. Een heilloze operatie zonder enig perspectief. Het advies van de werkgroep stelt vragen die nauwelijks serieus beantwoord worden, maar stelt ook nieuwe vormvereisten voor. Niet de wijze waarop of effectiviteit waarin aan
belangenbehartiging wordt gedaan, maar de frequentie van overlegsituaties of het verschijnen van nieuwsbrieven zijn bepalend voor het al of niet verkrijgen van subsidie. En bestuursleden moeten na zes jaar het veld ruimen, iets dat bijvoorbeeld in de gemeentelijk politiek niet wordt voorgeschreven.

Het credo “wie betaalt die bepaalt” in het nieuwe beleidskader geeft een verkeerd signaal. De niet geringe kans ontstaat dat sommige wijkorganisaties worden gemarginaliseerd of ophouden met bestaan. Daardoor verdwijnt maatschappelijk kapitaal van de vele vrijwilligers die zich nu (nog) inzetten voor hun wijk of buurt. Dat de stichting Wijkoverleg Zorgvliet in dat geheel als aparte, volstrekt onafhankelijk opererende en (dus) niet gesubsidieerde organisatie functioneert, doet in dat perspectief eigenlijk niet ter zake. Belangenbehartiging staat in Zorgvliet centraal, zoals over de omstreden komst van Eurojust. Juist dan blijkt hoe belangrijk het is een eigen koers te varen.

Het beleidskader ademt de sfeer van betere, democratische vormen van participatie, maar is verder helaas betuttelend, volstrekt kritiekloos waar het gaat om de eigen rol van de gemeente en vormt ook nog eens een kader voor aanzienlijke bezuinigingen die sommige wijk- of buurtorganisaties hard zullen raken.

Drs Robbert Coops, voorzitter van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet (www.zorgvlietdenhaag.nl)

p/a Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag


INSPREEKTEKST DAPHNE NICOLAI NAMENS STICHTING WIJKOVERLEG ZORGVLIET

Eurojust versus Zorgvliet

Nieuwe informatie leidt niet altijd tot nieuwe inzichten of standpunten. Toch is het te hopen dat de Haagse gemeenteraad en het college van burgemeester en wethouders tot het inzicht komen dat de voorlopige locatiekeuze voor Eurojust in Zorgvliet onhandig en omstreden is. Over de procedurele en meer inhoudelijke argumenten tegen dat voornemen heeft het Wijkoverleg Zorgvliet al eerder geageerd. Ik neem aan dat ze genoegzaam bekend zijn.

Inmiddels lijkt het erop alsof het vooral gaat om slimme juridische adviezen over servituten en de duiding daarvan in het vervolgtraject. Na Pels Rijcken verscheen een contra-expertise van Loyens & Loeff. En ook het wijkoverleg heeft naar vermogen een onafhankelijk juridisch-historische analyse laten opstellen. Mede op basis daarvan luidt onze conclusie dat er nog veel onduidelijkheden overblijven en dat de gemeente een fors risico neemt door voort te gaan met de voorbereidingen die ertoe zouden moeten leiden dat Eurojust in Zorgvliet wordt gehuisvest.
Wij voelen ons door de juridische adviezen gesterkt in onze stellingname. Maar dat niet alleen. Steeds meer spontane reacties uit de wijk, maar ook uit Den Haag geven aan dat er niet alleen morele verontwaardiging aanwezig is, maar ook dat er allerlei nieuwe feiten en omstandigheden boven water komen die de planrealisatie ernstig kunnen vertragen, bemoeilijken dan wel blokkeren.

Nogmaals, juridische en bestuurlijke procedures – en de recente discussies daarover – dreigen de werkelijke belangen van Zorgvliet en omgeving te overvleugelen. Er is kennelijk haast, zonder dat op een serieuze wijze wordt gekeken naar alternatieven, naar belangen van bewoners en wijken, laat staan dat naar oplossingen wordt gezocht. Ook het belang van Eurojust zelf staat daarbij op het spel want het is volstrekt duister hoe deze organisatie hier gehuisvest kan worden. De huisvestingsclaims gevoegd bij de – voor zover bekende – veiligheids- en parkeereisen passen fysiek al gewoon niet in het aangegeven gebied, afgaande op de eigen berekeningen.
Ook opvallend is het dat vele zaken nog onderzocht moeten worden: parkeerproblematiek, verkeersafwikkeling, stedebouwkundige en landschappelijke inpassing, aanwezigheid van kabels en leidingen, bezonning en windhinder, archeologie en bodemkwaliteit. Dat is nogal wat. Het geeft aan dat er nog veel onduidelijkheid bestaat, die ongetwijfeld zal leiden tot vertraging en verdere discussies. Een reden te meer om nu vooral niet onomkeerbare besluiten in het kader van de Nota Uitgangspunten Eurojust te nemen.

De opstelling van het college geeft ons tot nu toe weinig vertrouwen. Het gratuite aanbod dat de gemeente ons opnieuw gedaan heeft met het aanbod om betrokken te worden bij het inrichtingsproces gaat er kennelijk van uit dat het wijkoverleg zich heeft neergelegd bij de voorgestelde locatiekeuze. Ik zal u uit de droom halen.
De huidige situatie dwingt het wijkoverleg tot juridische en andere acties. Op welke wijze Zorgvliet zich zal wapenen tegen de mogelijke komst van Eurojust is uiteraard mede afhankelijk van de raadsvergadering over de Nota van Uitgangspunten Eurojust van vandaag. Maar al dat juridisch wapengekletter zou overbodig moeten zijn wanneer nu de locatie Zorgvliet wordt geschrapt.


Den Haag, 14 april 2011


Den Haag, 22 maart 2011

Gemeenteraad Den Haag

Postbus 12600
2500 DJ Den Haag


Onderwerp: Eurojust/Zorgvliet


Geachte raad,


Uw Commissie Ruimte zal zich op 24 maart a.s. opnieuw beraden over de gevreesde komst van Eurojust naar Zorgvliet. Over de procedurele en meer inhoudelijke argumenten tegen het voornemen van het college van Burgemeester en Wethouders heeft het Wijkoverleg Zorgvliet u al eerder geïnformeerd. De raadsbrief van verantwoordelijk wethouder De Jong van 21 maart jl. over de Eurojust huisvesting geeft echter aanleiding opnieuw kritisch te reageren tegen de daarin voorgestelde stand van zaken. Waarbij zij aangetekend dat de uitkomsten van het onderzoek naar de Zorgvliet-servituten op dit moment nog niet bekend zijn.


Uit de brief van 21 maart jl. blijkt – naar het oordeel van het wijkoverleg Zorgvliet – opnieuw dat de opvattingen en belangen van bewoners en organisaties waar het gaat om de vestiging van Eurojust totaal worden genegeerd. Weliswaar wordt aangegeven dat bij de totstandkoming van het projectdocument omwonenden worden betrokken en geconsulteerd, maar dat betreft slechts een toekomstige fase, die gekenschetst kan worden als een voorbereidende fase voor de komst van Eurojust in Zorgvliet. Overigens is het ook wettelijk voorgeschreven dat initiatiefnemers bij de voorbereiding van een nieuw bestemmingsplan bewoners daarbij betrekken. De brief geeft in dat opzicht opnieuw weinig vertrouwen.

In de gehele brief wordt verder overigens geen enkele aandacht besteed aan de positie van bewoners – om over enige compensatie maar te zwijgen – of over de aan het college van B&W aangegeven argumenten die pleiten tegen de komst van Eurojust in Zorgvliet. De gemeente verschuilt zich achter de vertrouwelijkheid van afspraken met Eurojust, Brussel en de rijksoverheid (bidbook, procedures, veiligheidsaspecten, voorkeursrecht) en heeft nauwelijks oog voor transparante besluitvorming, alternatieven, normaal en vroegtijdig overleg met omwonenden of serieuze pogingen tot heroverweging van procedures en locaties. Ook opvallend is het dat vele zaken nog onderzocht moeten worden: parkeerproblematiek, verkeersafwikkeling, stedebouwkundige en landschappelijke inpassing, aanwezigheid van kabels en leidingen, bezonning en windhinder, archeologie en bodemkwaliteit. Dat is nogal wat. Het geeft aan dat er nog veel onduidelijkheid bestaat, die ongetwijfeld zal leiden tot vertraging en verdere discussies. Een reden te meer om nu vooral niet onomkeerbare besluiten in het kader van de Nota Uitgangspunten Eurojust te nemen.

Meer in detail nog de volgende opmerkingen.

De discussie over het al dan niet betrekken van het – nu publiek toegankelijke – plantsoentje bij het uit te geven kavel aan Eurojust leidt volstrekt af van de wezenlijke discussie over de stedebouwkundige en landschappelijke kwaliteit van het gebied. In de argumentatie uit de brief van 21 maart jl. blijkt dat de geplande omvang van Eurojust fysiek niet of nauwelijks past. De vergelijking met Europol dringt zich hier op, want ook daar zijn de gekozen maatvoering en de gerealiseerde bebouwing zo krap dat de externe veiligheidseisen (stand-off zone) daar niet konden worden gerealiseerd. Ook de door de nieuwbouw van Europol ontstane uiterst onveilige verkeerssituatie op de Eisenhowerlaan is een direct gevolg van een te optimistische beoordeling van de locatie.
De gemeente doet het nu via een ingewikkeld betoog voorkomen alsof door het zogenaamde aanbod van “het kwalitatief hoogwaardig en groen in te richten gebied” – waar nu het plantsoentje ligt – positief moet worden beoordeeld , omdat anders de hoogbouw nog hoger zou moeten worden. Dat is wel een heel bijzondere omkering van argumenten. Een sigaar uit eigen doos!

Een – voor het wijkoverleg – weinig overtuigende redenering wordt gevolgd om de locatie in Zorgvliet binnen het Manifest Eurojust achteraf te rechtvaardigen. Het zoekgebied blijkt opeens verruimd te zijn. Dat gebeurde kennelijk tijdens de besluitvorming van de Nota van Uitgangspunten Internationale Zone, waardoor ook buiten het World Forumgebied naar locaties kon worden gezocht. Die koerswijziging is het wijkoverleg Zorgvliet in ieder geval geheel ontgaan, hetgeen blijkt te kloppen omdat dit een geheime lijst met potentieel te herontwikkelen locaties betreft. Verontrustend is overigens de mededeling dat op termijn de kantoorgebouwen langs de Johan de Wittlaan ook een rol kunnen spelen bij de huisvesting voor internationale instellingen. Dat bevestigt onze eerdere vermoedens en versterkt de argumentatie tegen de komst van Eurojust en verwante organisaties in een kleinschalig, kwetsbaar gebied.


De passage over het al dan niet ondertunnelen van de Johan de Wittlaan is ongeloofwaardig. Was eerst de (gedeeltelijke) ondertunneling juist bedoeld om een kwalitatief hoogwaardig internationaal vestigingsmilieu te creëren (zonder barrièrewerking van de huidige verkeerssituatie), nu wordt het voorgesteld dat de maaiveldvariant juist de kwaliteit van de openbare ruimte verhoogt en de bereikbaarheid verbetert. Het is een volstrekt onjuiste voorstelling van zaken en nog onbewezen ook.


De argumenten tegen Eurojust in Zorgvliet nog eens op een rijtje:


Nog afgezien van de nu nog onduidelijke status van de servituten wijst het wijkoverleg nog eens op het karakter van het huidige bestemmingsplan. Dat nu vigerende plan heeft een (historisch) verklaarbare achtergrond. Continuering van het ruimtelijk beleid is van belang al was het alleen maar vanwege de rechtszekerheid en rechtsbescherming van bewoners en organisaties. Zij hebben – mede op basis van de inhoud van het bestemmingsplan – ooit geïnvesteerd in woningen er logischerwijs van uitgaande dat het karakter van de wijk gehandhaafd zou blijven.
Het huidige bestemmingsplan heeft tot doel het behoud van de ruimtelijke structuur en de aanwezige functiekarakteristiek van het beschermd stadsgebied. Alle nieuwe initiatieven zullen – volgens het plan - worden getoetst aan die kwaliteiten. Het bestemmingsplan heeft een sterk conserverend karakter. De ontwikkelingen binnen het plan zijn particuliere initiatieven; voor de gemeente zijn hieraan geen kosten verbonden. Ook indien door derden initiatieven worden gerealiseerd, dient inzicht te worden verschaft in de financieel-economische uitvoerbaarheid.
De grote kantoren aan het Stadhoudersplantsoen en de Johan de Wittlaan hebben als vestigingsattractie vooral de infrastructuur en de omgeving van het World Forum. De uitbreidingsmogelijkheden van dit kantooroppervlak zijn gering en zullen niet door toevoeging van hoogbouw tot stand mogen komen, doch slechts door ingrepen op maaiveldniveau en daaronder.

Het wijkoverleg heeft aangegeven op een serieuze wijze te willen overleggen met de gemeente, Eurojust of de rijksoverheid. Tot nu toe is op dat aanbod nauwelijks gereageerd. Daarbij zij aangetekend, dat het wijkoverleg altijd heeft aangegeven niets tegen de aanwezigheid van internationale organisaties zoals Eurojust in Den Haag heeft, maar dat dan wel goede afwegingen en transparante procedures in acht moeten worden genomen.

De huidige situatie dwingt het wijkoverleg nu tot juridische en andere acties. Op welke wijze Zorgvliet zich zal wapenen tegen de mogelijke komst van Eurojust is uiteraard mede afhankelijk van de raadsvergadering over de Nota van Uitgangspunten Eurojust. Maar dat juridisch wapengekletter is overbodig wanneer u niet akkoord gaat met de locatie Zorgvliet. De argumenten tegen de Zorgvliet locatie zijn immers talrijk, legitiem en overtuigend.

Namens de stichting Wijkoverleg Zorgvliet


Drs Robbert Coops, voorzitter


p/a Jan Willem Frisohof 43

2517 LA Den Haag



Den Haag, 8 maart 2011

Gemeenteraad Den Haag
Postbus 12.600
2500 DJ Den Haag


Betreft: servituut

Geachte Raad,

Met verbijstering vernamen wij tijdens de recente vergadering van uw commissie Ruimte dat de ambtenaren die de wethouder en u van informatie zouden moeten voorzien kennelijk niet in staat waren uitleg te geven over de status van het Servituut Zorgvliet. De indruk werd gewekt dat dit aan het Wijkoverleg Zorgvliet lag. Niets is minder waar, want in de afgelopen jaren is nota bene vanuit het wijkoverleg alle voor zover ons bekende informatie over servituten op verzoek aan de gemeente doorgegeven. Het zou het gemeentebestuur sieren diezelfde openheid ook te betrachten, zeker ook naar een wijk die tot nu toe van meet af aan op een serieuze en constructieve wijze heeft gereageerd op plannen rond de Internationale Zone of de totstandkoming van de Afghanistan Top. Onze recente ervaringen met het geheime bidbook, de onderhandelingen met Eurojust en de rijksoverheid en het voorkeursrecht doen helaas vermoeden dat de gemeente niet bereid of in staat is op een communicatieve en betrokken wijze met Zorgvliet om te gaan. En dat is echt wat anders dan een vooraankondiging van een beslissing, een informatiekrant of –avond. Communiceren en overleggen gaan uit van wederkerigheid en een zekere gelijkwaardigheid; daar is tot nu toe geen sprake van geweest.

Het Servituut wordt in diverse publicaties over de geschiedenis van de wijk Zorgvliet genoemd en het bestaan ervan is niet aan twijfel onderhevig. Het is trouwens ook niet de plicht van het wijkoverleg om de eigen juridische munitie bij voorbaat te etaleren. Niettemin hebben wij al enkele malen op verzoek uitgelegd hoe het – nog steeds rechtgeldige en eeuwigdurende - Servituut via een kettingbeding van erfdienstbaarheden beoogt het villapark Zorgvliet te beschermen tegen pogingen het karakter van het villapark aan te tasten. Het servituut stelt eisen aan de
(villa-)bebouwing, zoals het maximaal toegestane bouwvolume in de vorm van een kettingbeding dat ook voor rechtsopvolgers geldig is. Als er een bouwvergunning wordt aangevraagd voor bebouwing die zich niet voegt naar de eisen,kunnen omwonenden die eigenaar zijn van een zgn. “heersend erf” een veto uitspreken.
Kort nogmaals samengevat: een ‘heersend erf’ kan een inbreuk op dat karakter op grond van de bepalingen van het Servituut tegenhouden.

Toen het Asser Instituut van de Parkstraat naar de Schimmelpennincklaan wilde verhuizen en een kleine aanbouw wilde laten maken, heeft de notaris van het instituut dan ook wijselijk eerst de eigenaren van een ‘heersend erf’ om toestemming gevraagd en dit gekregen. De notaris hield terdege rekening met de jurisprudentie in de zaak Savelberg; de topkok probeerde een sterrenrestaurant in een der villa’s in Zorgvliet te openen, maar de rechter liet dit in een civiel geding op grond van het Servituut niet toe.

Op 27-4-2009 heeft R. L.G.G. Schouten, lid van het bestuur van het wijkoverleg Zorgvliet, op verzoek van een medewerkster van het projectbureau Internationale Zone, mevrouw Christa Pronk-Melief, het volgende aan haar gemaild:

“Het contract over de uitgifte van gronden behorende bij het landgoed Zorgvliet werd gepasseerd voor notaris L. Eikendal op 16-8-1912, zie HGA, arch S&V,
inv.nr.1045.

Op 16-8-1912 was sprake van een bereidverklaring, op 9-1-1913 werden de gronden voor wegen e.d. aan de gemeente overgedragen en verbond de “Naamloose Vennootschap Maatschappij tot Exploitatie van Onroerende Goederen Het Park Zorgvliet” zich tot doorgifte van de bepalingen in de vorm van een servituut.

Degenen die toen al grond van Het Park Zorgvliet hadden gekocht, verplichtten zich op 13-1-1913 alsnog tot deze doorgifte (HGA, notarieel arch. 1906-1915, inv. nr. 237, protocol nr. 1828, repertorium nr. 2698). Zie ook HGR 1912, bijlage 1423.

Een voorbeeld van een transportakte waarin erfdienstbaarheden zijn vermeld is nr. 13.957 uit het repertoire van notaris Pieter Cato Eikendal. Deze werd gepasseerd op 28 september 1912. Let wel: er waren twee notarissen Eikendal bij de Zorgvliet-transacties betrokken.

De erfdienstbaarheden werden dus via een kettingbeding aan opvolgende kopers doorgegeven en zijn nog steeds rechtsgeldig, zoals blijkt uit het vonnis van het gerechtshof te 's-Gravenhage in 1994 in de zaak W.J. Waal tegen R. Th. G. Brinkel en A. Janssen (de zaak Savelberg).

“Het vigerende bestemmingsplan voor het villapark Zorgvliet sluit met zijn conserverende karakter (o.a. wat betreft bestemming van de bebouwing en maximale bouwhoogten) rechtstreeks aan bij het historische servituut.”

Mooier kunnen wij het voor de gemeente toch niet maken, zouden wij naar analogie van de belastingdienst willen zeggen. Het wijkoverleg beschikt over kopieën van het Servituut, maar die zijn door de jaren heen dusdanig verkleurd dat ze nogal moeizaam te lezen zijn. Niettemin zenden wij u (opnieuw) een set toe. Met de hierboven verstrekte gegevens moet het overigens toch mogelijk zijn voor gemeenteambtenaren om de originelen op te sporen in het gemeentearchief – of zijn die inmiddels soms verdwenen? Wij gaan er overigens van uit dat wanneer deze zoektocht is volbracht ook wij beter leesbare kopieën krijgen toegezonden.

De juridische status van het Servituut is bij de ambtenaren van het project Internationale Zone al lang bekend. Op de inspraakavond over het voorontwerp van het bestemmingsplan Zorgvliet d.d. 27 juni 2002 (dus lang vóór de verhuizing van Eurojust in gang werd gezet) kwam het Servituut ter sprake. Voorzitter was de heer E. Herklots van de afdeling juridische zaken van de dienst BTD/DSO.

Uit het later aan de aanwezigen gestuurde verslag citeren wij:

“Vraag: Hoe zit het in geval een bestaand servituut een lagere hoogte toestaat dan in het bestemmingsplan is bepaald?

Antwoord: Deze vraag kan nu niet met 100% zekerheid worden beantwoord. Dit zal echter worden nagegaan en in een ‘postscriptum’ worden verwerkt in het verslag. Een voorlopig antwoord is: een servituut is een privaatrechtelijke kwestie. Een bestemmingsplan, bestuursrechtelijk van aard, hoeft hier geen rekening mee te houden. Een bouwvergunning wordt echter altijd verleend met de opmerking “behoudens rechten van derden”. Deze opmerking doelt op privaatrechtelijke aspecten.
Voorstelbaar is dat deze privaatrechtelijke belemmeringen in de weg kunnen staan aan de uitvoering van een bouwplan. Een gechargeerd voorbeeld is dat iemand een bouwvergunning aanvraagt voor een gebouwtje in de tuin van zijn buurman. Als er geen bestuursrechtelijke belemmeringen zijn zal de bouwvergunning moeten worden verleend. Als de vergunninghouder dan vervolgens wil gaan bouwen en zijn buurman verleent geen (privaatrechtelijke) toestemming om op zijn terrein te bouwen, dan kan aan de bouwvergunning geen uitvoering worden gegeven.

Postscriptum: Uit jurisprudentieonderzoek is gebleken dat een bestemmingsplan een publiekrechtelijke aangelegenheid is, waarbij in beginsel geen rekening hoeft te worden gehouden met privaatrechtelijke aspecten, zoals bijvoorbeeld een erfdienstbaarheid. Dit betekent in de praktijk dat een erfdienstbaarheid in de weg kan komen te staan aan de uitvoering van een bestemmingsplan. Dit tenzij de eigenaar van het heersend erf toestaat in opheffing van de erfdienstbaarheid en behoudens opheffing door de rechter ex artikel 5:78 e.v. BW”.

Uiteraard is deze brief ook verzonden naar het college van B&W; wellicht kunt u erop toezien dat deze informatie op een serieuze wijze wordt betrokken bij de beleidsvoorbereiding.


Hoogachtend,

drs R. H. Coops, voorzitter
Stichting Wijkoverleg Zorgvliet.
p/as Jan Willem Frisolaan 43
2517 LA Den Haag

Bijlagen: kopie servituut en onderdeel Burgerlijk Wetboek, art. 5:778 – 5:81


Den Haag, 3 maart 2011

Gemeenteraad Den Haag
Postbus 12600
2500 DJ Den Haag


Onderwerp: Eurojust/Zorgvliet

Geachte raad,

Uw Commissie Ruimte heeft op 23 februari opnieuw kritische vraagtekens gezet bij de wijze waarop het college van burgemeester en wethouders tot nu toe heeft geopereerd rond de verhuis- en bouwplannen van de Internationale Eurojust-organisatie. Er bestaat daarover langzamerhand niet alleen veel onduidelijkheid maar ook de nodige irritatie. Het lijkt erop alsof de gemeente zich volstrekt heeft laten leiden door de eisen van Eurojust en het geld van het Ministerie van Veiligheid en Justitie. Nagelaten is in ieder geval naar serieuze alternatieven en oplossingen te kijken, terwijl uw raad pas achteraf werd geconfronteerd met een geheim bidbook, waarin overigens aannames en onderbouwingen tegenstrijdig of onvolledig zouden zijn. Dat omwonenden pas op 16 februari voor het eerst werden geconfronteerd met de (mogelijke) consequenties van de komst van Eurojust tijdens een informatiebijeenkomst in een uitpuilende aula van het Maris College – op de plek waar Eurojust zou moeten komen – past helaas helemaal in het beeld van een gemeentebestuur dat helaas niet bereid is open kaart te spelen en zich voortdurend verschuilt achter (geheime) veiligheids- en huisvestingseisen van Eurojust, de dominante onderhandelingspositie van de rijksoverheid en het economische belang van de aanwezigheid van internationale organisaties in Den Haag. En – alsof dat allemaal nog niet genoeg is – schermt de gemeente ook nog eens met het argument van betrouwbare overheid. Dat is werkelijk een gotspe.
Dat het geduld en het acceptatievermogen van bewoners en organisaties danig op de proef worden gesteld speelt kennelijk geen enkele rol. De onrust, onbegrip, zorg en hier en daar oprechte woede bij omwonenden over het ingezette gemeentelijke beleid zijn inmiddels groot. Ook het tempo en de timing waarmee de gemeente tot nu toe opereert, bijvoorbeeld waar het gaat om het toepassen van het voorkeursrecht, worden als onbehoorlijk ervaren.
Waarom luistert het college niet en waarom is het college zo halsstarrig in het afwijzen van alternatieven? Waarom worden afspraken, intenties en moties genegeerd of eenzijdig geïnterpreteerd? En waarom kiest het gemeentebestuur consequent voor de belangen van Eurojust in plaats van die van Zorgvliet?

De bezwaren tegen de komst van Eurojust worden gedeeld en ondersteund door velen, ook buiten de wijk. Uiteraard is ook door het Wijkoverleg Zorgvliet in verschillende stadia aangegeven welke bezwaren er tegen de komst van 500 werknemers, 18.000 vierkante meter vloeroppervlak, hoogbouw, parkeervoorzieningen en veiligheidsmaatregelen (zoals een dertig meter brede veiligheidszone) bestaan en welke alternatieven er zijn, maar daarop is tot nu toe in ieder geval niet rechtstreeks gereageerd. Tijdens de al gememoreerde informatiebijeenkomst – waar de gemeente samen met een ambtelijke vertegenwoordiger van het Ministerie van Veiligheid en Justitie op een weinig overtuigende wijze nog eens de oude argumenten voor Eurojust, de gevolgde procedures en de uiteindelijke keuze voor Zorgvliet herhaalden – bleek niet alleen dat de sprekers ook maar enig begrip konden tonen voor de kritiek en positie van omwonenden of voor suggesties en serieuze alternatieven, maar ook dat de consequenties van de mogelijke komst van Eurojust op gevoelige terreinen als infrastructuur, privacy, parkeren, maatschappelijke kosten of toegankelijkheid volstrekt ontoereikend doorgerekend en geanalyseerd waren. Dat patroon herhaalde zich nog eens tijdens uw commissievergadering, die niet kon worden afgerond omdat vitale informatie (en argumentatie) ontbrak, maar ook omdat ernstig werd getwijfeld aan de politieke houdbaarheid van de verantwoordelijke wethouder.

Het is triest te constateren dat de wijze waarop de verantwoordelijke partijen – inclusief Eurojust zelf – hun eisen, randvoorwaarden, ambities en verlangens vormgeven en doordrukken is opvallend. Enige vorm van zelfreflectie of zelfkritiek is hen kennelijk vreemd. Enige gevoel voor normale omgangsvormen, overleg of tijdige communicatie ook. Dat dwingt Zorgvliet – zowel het wijkoverleg als betrokken bewoners en organisaties – om zich vooral juridisch tot het uiterste te verweren. Er is immers geen alternatief, althans dat wordt niet geboden, tenzij de gemeenteraad alsnog ingrijpt en op zijn minst een time-out inlast. Daar is overigens alle aanleiding toe, want niet alleen is er onduidelijkheid over de status van de inhoud van het bidbook en de gemaakte onderbouwingen en afwegingen in het keuzeproces tussen Zorgvliet, het Joegoslavië Tribunaal en het KPMG-gebouw, ook de financiële consequenties – de gemeente betaalt kennelijk 27 miljoen op jaarbasis voor Eurojust – en de onmogelijke opdracht om in een uiterst beperkt en kwetsbaar gebied binnen de randvoorwaarden van enerzijds de rijksstatus van beschermd stadsgebied en anderzijds de voor nieuwbouw in de Internationale Zone aangegeven maximale bouwhoogte van 25 meter een dergelijk grootschalig project (vergelijkbaar met Europol) te realiseren zijn breekpunten. Daar komt nog bij dat in er vele, beter inpasbare en vooral goedkopere oplossingen in Den Haag zijn. Er staan en komen verschillende kantoren en kantoorlocaties leeg.

Het zal duidelijk zijn dat het wijkoverleg Zorgvliet gesterkt is in zijn opvatting dat de locatiekeuze en de daaraan voorafgaande procedures onaanvaardbaar zijn, zeker ook na de discussies in de gemeenteraad. Het is onthutsend dat in alle af- en overwegingen totaal geen rekening is gehouden met de wensen en opvattingen uit de wijk en andere belangen- of adviesorganisaties dan wel met het huidige ruimtelijk beleid zoals dat in een vigerend en conserverend bestemmingsplan, servituut (dat steeds op onverklaarbare wijze bij de gemeente onbekend blijkt te zijn) en de status van rijksbeschermd stadsgezicht is vastgelegd. Overigens zal het wijkoverleg zeer binnenkort een – voor zover te overzien – compleet servituut, inclusief de nodige context opnieuw ter beschikking stellen.
Dat geheel geeft het wijkoverleg (en wellicht ook anderen) het vertrekpunt voor (juridische) argumenten en procedures die krachtig zullen worden ingezet om de komst van Eurojust te verijdelen. Voor het wijkoverleg is in dit stadium weliswaar uitsluitend de principiële vraag over de locatiekeuze (incl. gevoerde procedures) aan de orde, maar in een mogelijk latere fase komen ongetwijfeld ook andere aspecten in beeld. Nu staan vooral de door Eurojust gestelde eisen en randvoorwaarden en het beperkte en eenzijdige aanbod van de zijde van de gemeente en de rijksoverheid zoals aangegeven in een bidbook ter discussie.

Het wijkoverleg heeft steeds graag op een serieuze wijze te willen overleggen op welke wijze wel tot aanvaardbare oplossingen gekomen kan worden. Misschien is een time out voor heroverweging, oriëntatie en overleg met betrokken partijen wel buitengewoon raadzaam. Immers, draagvlak, acceptatie en begrip ontstaan pas bij onderbouwde afwegingen, democratische procedures en heldere keuzes. Dat levert onderling vertrouwen en behoorlijk bestuur op. Zo niet dan ontstaat een periode van juridisering met een bij voorbaat ongewisse afloop en met alleen maar verliezers.
Op welke wijze Zorgvliet zich uiteindelijk (juridisch/maatschappelijk) zal wapenen tegen de mogelijke komst van Eurojust is mede afhankelijk van de raadsvergadering over de Nota van Uitgangspunten Eurojust. Maar dat alles is overbodig wanneer u niet akkoord gaat met de locatie Zorgvliet. De argumenten tegen de Zorgvliet locatie zijn immers talrijk, legitiem en overtuigend.

Namens de stichting Wijkoverleg Zorgvliet

Drs Robbert Coops, voorzitter

p/a Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag


Den Haag, woensdag 23 februari 2011

W.A.L. Huijsmans
Buitenrustweg 7
2517KD Den Haag
tel: 070–3648269
w.huysmans@ziggo.nl


Commissie Ruimte

Geacht college,

Van de vier bij de locatiekeuze Eurojust betrokken partijen, hebben het Rijk en Eurojust een keuze gemaakt, de gemeente en de betrokken bewoners nog niet. Het voorstel de bestemming van deze locatie te veranderen, het voorkeursrecht op de panden Jan Willem Frisolaan 15–15A en 17–17A toe te passen en het advies “het niet ontvankelijk verklaren van een zienswijze“, onderschrijf ik niet.
Nogmaals, ondergetekende is niet tegen de komst van Eurojust in de Internationale Zone, wel tegen deze locatie.

Het leveren van drie mogelijke locaties, waarvan er twee bij nadere precisering (30 meter veiligheidszone, geen parkeren onder het gebouw) direct afvallen (wat zal de volgende verassing zijn?), is de eerste niet te accepteren stap genomen door de wethouder. Er was immers geen keuze, terwijl de wethouder dit wel degelijk veinsde. Dit is in mijn optiek valse voorstelling van zaken. De voorafgaande gesprekken gevoerd door de wethouder met bijvoorbeeld ons wijkbestuur, zijn in feite daardoor ridicuul, missen iedere grond en waren een waste of time. Democratisch zogenaamd met inspraak de boel om de tuin leiden! De heer Ebels van DSO gaf woensdagavond 16 februari aan, dat er nog geen definitieve fase was bereikt. Mijn vraag naar alternatieve locaties bleef onbeantwoord!

Tegelijkertijd worden deze overleggen als een aanname, zelfs als een statement door de wethouder gebruikt als waren wij tevoren “geï nformeerd“. Wij zouden “iets gemist“ hebben en daardoor de locatiekeuze als “gerechtvaardigd“ moeten accepteren.. De wethouder heeft zich in het verleden in mogelijkheden uitgesproken. Niets was zeker, er waren alternatieven. Het tegendeel blijkt. Dit is het omkeren van een procesgang op foutieve gronden. Kortom, gewoon een door de wethouder als handige truque verzonnen “waarheid“. De wethouder had bij aanvang van haar ambt, kritisch moeten zijn in deze kwestie en haar eigen eisenpakket moeten neerleggen.

Een derde kwalijke zaak is het geringe grondoppervlak waarop Eurojust, met uitbreidingsdrang, gelokaliseerd wordt. Een verkeerde keuze omdat deze uitbreiding nog meer ten koste zal gaan van het groen. Infrastructurele problematiek zoals aan– en afvoer van de automobielen nog maar daargelaten. Hoe dit te combineren met het servituut Zorgvliet? (gevel niet langer dan 30 meter, niet boven de boomtoppen en zo veel mogelijk groen!).

Een vierde voor burgers onbegrijpelijke zaak is het slopen van groen, het uit hun huis zetten van mensen, het tussen bewoners proppen van een dergelijke gevaarlijke, aanslag gevoelige instantie als Eurojust (waarom anders 30 meter veiligheidszone?) terwijl er op steenworp afstand kantoren in overvloed leeg staan met een groter beschikbaar grondoppervlak en betere mogelijkheden voor beveiliging.


Gezien bovenstaande problematiek, maakt de wethouder op mij geen betrouwbare en capabele indruk.

Gezien de bovenstaande problematiek, de volgende vragen:


Wanneer was de Commissie op de hoogte van:

1e; de 30 meter veiligheidzone rondom een nieuw te vestigen Eurojust?

2e: de eis geen parkeergarage onder het gebouw toe te staan?

Is hierdoor de keuzemogelijkheid KPMG–gebouw , het Joegoslavië tribunaal en de Jan Willem Frisolaan niet a priori een farce? Immers, de eerst twee mogelijkheden kunnen niet door interne gebouw aanpassingen voldoen aan de door Eurojust gestelde eisen.

Is het de Commissie bekend, dat de bewoners en het wijkoverleg Zorgvliet pas op 16 februari j.l. hiervan in kennis zijn gesteld? Was het niet verstandiger geweest 5 jaar eerder een dergelijke avond te organiseren? De daaruit voortvloeiende discussie getuigd hiervan.

Hoe gaat het de Commissie om met het achterhouden van informatie door de wethouder?

Is de commissie op de hoogte van de beperkte ruimte waarin dit plan verwezenlijkt dient te worden?

Is de commissie op de hoogte van de uitbreidingsplannen van Eurojust en de fysieke beperking?

Is de commissie op de hoogte van de infrastructurele beperkingen en de daaruit voortvloeiende overlast voor de bewoners?

Is de commissie op de hoogte van de ecologische gevolgen voor het Park Zorgvliet, een Rijksmonument, veroorzaakt door een dergelijk bouwwerk?

Is de commissie op de hoogte van het psychologische effect van nieuwbouw terwijl er kantoorleegstand is, op de algemene opinie?

Is de commissie op de hoogte van de effecten van het onteigenen van de panden 15–15A en 17–17A, bewoners op leeftijd?

Is de commissie op de hoogte van het in Zorgvliet geldende servituut, (gevel lengte onder 30 meter, niet hoger dan de bomen, respect voor het groen) wat dit megalomane project verbiedt?

Is de commissie op de hoogte van de door de wethouder getrokken conclusies en “rechten“ ontleent aan het niet concrete verleden? M.a.w. is de commissie het eens met de modus operandi van de wethouder?

Is de commissie op de hoogte van eventuele, nog niet bekend gemaakte, ontwikkelingen ,voor ons bewoners van Zorgvliet?

Is de commissie op de hoogte van een claim bij het Rijk neergelegd door het Octrooibureau voor verhuizing. Reden: de komst van Eurojust maakt de bereikbaarheid onmogelijk?

Ziet de commissie en de wethouder de bewoners in de directe omgeving van deze locatie niet als dé belangrijkste gesprekspartner?

Zijn er re?le alternatieve locaties door de wethouder aangedragen?

Staat de commissie open voor veranderend inzicht?

Heeft de commissie gezien het voorgaande, vertrouwen in de wethouder?

Hoogachtend,


Den Haag, 18 februari 2011

Gemeenteraad Den Haag
Postbus 12600
2500 DJ Den Haag


Onderwerp: Eurojust/Zorgvliet

Geachte raad,

De informatiebijeenkomst die de gemeente afgelopen woensdag over Eurojust organiseerde en de aanvullende brief van 8 februari jl. over de huisvesting van Eurojust van het college van burgemeester en wethouders geven opnieuw aan dat de afwegingen en tot nu toe gevolgde procedures uitsluitend in het belang van Eurojust zijn gemaakt. Zowel in de brief als op de drukbezochte bijeenkomst staan allerlei uiteenzettingen over het verleden, het economisch belang van Eurojust (dat overigens allang in Den Haag is neergestreken), het imago van Den Haag, procedures (die worden gepresenteerd als het toppunt van democratie, terwijl het gewoon de normale routing betreft) en een nauwelijks adequate uiteenzetting over de locatiekeuze en de mogelijke consequenties voor Zorgvliet.
Het leidde in ieder geval bij de informatiebijeenkomst tot een hoge mate van irritatie. Op geen enkele manier werd zelfs maar de indruk gewekt dat de gemeente zich iets wil aantrekken van de zeer genuanceerde verlangens en opmerkingen vanuit de zaal (en vanuit Zorgvliet), die overigens – ook in het kader van discussie over de Internationale Zone bij de gemeente bekend zijn. Op geen enkele wijze kon de gemeente duidelijk maken waarom het bidbook slechts drie – en dan nog onderling volstrekt onvergelijkbare – locaties zijn aangeboden. En al even onbevredigend waren de vage en ontwijkende uitspraken over de mogelijke consequenties voor Zorgvliet en omgeving op terreinen als privacy, externe veiligheid, parkeren en toegankelijkheid.
Dat alles dwingt bewoners – maar zeker ook het wijkoverleg – tot juridische acties, beroep– en bezwaarschriften. Er wordt ons geen andere keus gelaten. De gemeente heeft tot nu toe op geen enkele wijze enige compassie of betrokkenheid betoond met de wijk en de bewoners. De suggestie om in een klankbordgroep als kritisch stakeholder aan te mogen schuiven lijkt een aardig gebaar, maar zolang de locatie Zorgvliet als uitgangspunt wordt genomen en zolang allerlei eisen en randvoorwaarden van Eurojust (veiligheid, omvang enz.) en van de rijksoverheid (financiën) daarbij niet meer ter discussie staan heeft dat in ieder geval in dit stadium geen enkele zin. Het gaat ons nu niet om de architectenkeuze of andere uitwerkingen maar om de principiële – en volgens ons nog niet actueel gevoerde – discussie over de door het college, rijk en Eurojust gekozen locatie.

Om niet in herhaling te vervallen – en verwijzend naar recente brieven vanuit Zorgvliet over Eurojust – breng ik hierbij – ook om het beeld van de informatiebijeenkomst aan te scherpen – nog de volgende (tegen)argumenten in:
  1. Het is volstrekt onjuist dat Eurojust zich als een goede buur zou willen gedragen; tot nu toe heeft Eurojust ons verzoek om contact, kennismaking en overleg eenzijdig afgezegd.
  2. Het is volstrekt onjuist te veronderstellen dat er door de gemeente overleg is gepleegd met het bestuur van de stichting wijkoverleg. Er is slechts sprake van de mededeling dat de gemeente zich heeft moeten/willen neerleggen bij de locatiekeuze door Eurojust en het Ministerie van Veiligheid en Justitie. De bijeenkomst van afgelopen woensdag is feitelijk de eerste keer dat bewoners en organisaties werden geïnformeerd (hetgeen overigens iets anders is dan communicatie).
  3. Al in eerdere stadia heeft het wijkoverleg aangegeven welke servituten er zijn (en deze ook aan de gemeente opgestuurd). Het is treurig te horen dat dit kennelijk niet bij de Dienst Stedelijke Ontwikkeling bekend is. Bijgaand opnieuw een overzicht.
  4. De makkelijke wijze waarmee wordt omgegaan met de status en consequenties van rijksbeschermd stadsgezicht was tijdens de bijeenkomst opvallend. Ook het Haags Monumentenplatform heeft daar de gemeente uitvoerig (12 januari jl.) op gewezen.
  5. De consequenties van de veiligheidszones en – maatregelen zijn onduidelijk, zeker in hun ruimtelijke en privacyuitwerking. Het is onbegrijpelijk dat daar in dit stadium vrijwel niets concreets over kan worden gezegd.
  6. De infrastructurele consequenties voor het deels afsluiten van wegen – zoals voorgesteld – zijn volstrekt genegeerd (en in ieder geval niet goed bestudeerd of doorgerekend). Dat geldt ook voor de parkeerproblematiek en toegankelijkheid. Er is voor zover bekend geen analyse noch acceptabele oplossing aan de orde.
Afsluitend blijkt opnieuw dat ondanks alle eerdere pogingen vanuit de stichting Wijkoverleg Zorgvliet – ook in het kader van de discussies over de Internationale Zone – om tot een acceptabele werkvorm en gelijkwaardig overleg te komen dat het gemeentebestuur van Den Haag niet bereid of in staat is op een serieuze, proactieve wijze bewoners te informeren, te luisteren naar alternatieven, suggesties, vragen of klachten en daarmee iets concreets te doen. Nogmaals, dat heeft niets te maken met het verspreiden van informatiekranten, het organiseren van inloopavonden of het overleg met wijkorganisaties, want dat alles is (kennelijk) volstrekt vrijblijvend en heeft een sterk eenrichtingsverkeer. Zoals aangegeven, de gemeente heeft tot nu toe op geen enkel verzoek, brief of vraag over Eurojust vanuit Zorgvliet willen reageren. Dat geeft al aan dat het onderling vertrouwen en begrip voor elkaars positie tot onder het vriespunt is geraakt.

Wanneer zowel de rijks– als gemeentelijke vertegenwoordigers louter blijven vasthouden aan de belangen, randvoorwaarden en eisen van Eurojust ontstaat er een onwerkbare situatie, die leidt tot een onwrikbare houding van de stichting wijkoverleg (en ongetwijfeld van individuele bewoners en organisaties). Dat levert at the end alleen maar verliezers op. Wanneer het college vindt dat er ook in dit traject sprake moet zijn van een betrouwbare overheid dan is daar in de optiek van Zorgvliet tot nu toe geen sprake van. Vigerend beleid wordt genegeerd, gemarginaliseerd of ontkend, terwijl afspraken en verlangens van Zorgvliet niet worden gehonoreerd. Hoezo betrouwbare, transparante overheid?

Wij dringen er bij uw raad dan ook op aan niet akkoord te gaan met de wensen en eisen van Eurojust en heroverweging van de procedures (bidbook) en randvoorwaarden te bepleiten. De Nota van Uitgangspunten Eurojust zou dan ook niet moeten worden vastgesteld, want er zijn immers nieuwe (concrete) perspectieven, die en voor Den Haag en voor Eurojust en voor de rijksoverheid (om nog maar te zwijgen van Zorgvliet) tot een betere en in ieder geval meer acceptabele, onderbouwde en duurzame oplossing en benadering leiden. Dat lijkt ons gezien het voorgaande een heilzame weg. En uiteraard wil het wijkoverleg ook samen met andere blijven speuren naar betere oplossingen, procedures en alternatieven.

Hoogachtend,
Namens de stichting wijkoverleg Zorgvliet,

Drs. R.H. Coops

Bijlagen:

Informatie beschermd stadsgezicht en servituten


Den Haag, 2 februari 2011

Aan: gemeenteraad Den Haag/commissie Ruimte

Op 12 januari jl. behandelde uw Commissie de Nota van Uitgangspunten Eurojust. Bij die gelegenheid heeft bestuurslid Daphne Nicolai van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet de nodige argumenten tegen de komst van Eurojust in Zorgvliet toegelicht. Daarnaast heeft zij ook enige alternatieven geschetst.
Inmiddels is het wachten op de aanvullende schriftelijke informatie van het college van Burgemeester en Wethouders, waarbij vooral van belang zal zijn de gevolgde procedures en afwegingen rond de drie aan Eurojust aangeboden locaties.
Inmiddels is het wijkoverleg gesterkt in zijn opvatting dat de locatiekeuze en de daaraan voorafgaande procedures onaanvaardbaar zijn. Dat betekent dat het wijkoverleg – daartoe nadrukkelijk uitgenodigd door bewoners, stakeholders en enkele publieke en private organisaties – zal trachten op basis van (juridische) argumenten en procedures de komst van Europol in Zorgvliet te verijdelen. Voor het wijkoverleg is nu uitsluitend de min of meer principiële vraag over de locatiekeuze (incl. gevoerde procedures) aan de orde. Dat betekent dat niet alleen de eisen/randvoorwaarden vanuit Eurojust, maar ook het beperkte en eenzijdige aanbod van de zijde van de gemeente en de rijksoverheid ter discussie staan.
De in eerdere stadia – ook aan uw raad – aangegeven argumenten staan overigens nog steeds overeind. In dat opzicht heeft het informele overleg tussen de gemeente en het wijkoverleg geen wijziging in standpunt opgeleverd. Samenvattend komen deze argumenten op het volgende neer: twee jaar bouwoverlast, inbreuk op het historische en beschermde karakter van de wijk (zoals vastgelegd in het vigerende bestemmingsplan, enkele servituten en de status van beschermd stadsgezicht en rijksmonumenten), onoverkomelijke verkeer– en parkeertoename (ondermeer door het afsluiten van de Jan Willem Frisolaan) , inbreuk op privacy (door maatregelen op het gebied van externe veiligheid), negatieve gevolgen voor groen, natuur (ecologische zone), rust, water (Haagse Beek) en luchtkwaliteit. Daardoor dreigt de zo zeer geprezen wijk Zorgvliet – de parel van Den Haag – voor een belangrijk deel zijn kwaliteiten te verliezen.

Sinds het verschijnen van de Nota van Uitgangspunten Eurojust en de gevoerde discussies daarover heeft het wijkoverleg actief overleg gevoerd met en informatie gegeven aan velen. In een druk bezochte jaarvergadering van het wijkoverleg bleek opnieuw welke bezwaren er bestaan tegen de mogelijke komst van Eurojust. Die bezwaren worden overigens gedeeld en ondersteund door velen. De onrust, onbegrip en hier en daar oprechte woede bij omwonenden over het ingezette gemeentelijke beleid zijn groot. Daarbij speelt ook het tempo en de timing waarmee de gemeente tot nu toe opereert, bijvoorbeeld waar het gaat om het toepassen van het voorkeursrecht. Het wijkoverleg voelt zich daardoor gesteund en zal – zo is ook in het informele overleg met de gemeente aangegeven – alles in het werk stellen om de komst van Eurojust op deze locatie te voorkomen.
Er zijn in dat opzicht enkele nieuwe ontwikkelingen en argumenten:
  1. In februari 2011 komt het kabinet met een nota over de leegstand van kantoorgebouwen. De (maatschappelijke) kosten van de omvangrijke leegstand (2011: 7 miljoen bvo; 2015: 10 miljoen) worden dusdanig hoog en onbeheersbaar dat er scherpe criteria komen voor nieuwbouw. Informeel overleg hierover met het Ministerie van Binnenlandse Zaken leverde op dat provincies in dat opzicht een toetsende rol krijgen; onduidelijk nog is in hoeverre het instrumentarium stringent is. Niettemin is sprake van een trendbreuk. Het zou alleen al daarom logisch zijn dat door de gemeente en de rijksoverheid ook naar andere, passende huisvestingsmogelijkheden voor Eurojust wordt gekeken.
  2. Enkele (hier niet nader te noemen) projectontwikkelaars hebben bij het wijkoverleg aangegeven concrete mogelijkheden – zowel in locaties als in huisvesting – te hebben voor de definitieve vestiging van Eurojust binnen of vlakbij de Internationale Zone. Het zou om vele redenen verstandig zijn met enkele serieuze projectontwikkelaars om de tafel te gaan zitten, waardoor niet alleen een beter alternatief kan worden geboden voor Eurojust, maar waardoor ook andere locaties kunnen worden herontwikkeld.
  3. De in de commissievergadering ontstane onduidelijkheid over de positie van het Joegoslavië Tribunaal draagt niet bij aan een goede oplossing. De Verenigde Naties heeft besloten dat het Joegoslavie Tribunaal vanaf 2015 ophoudt te bestaan. Dat door de gemeente nu is aangekondigd dat de zgn. Residual Mechanism in Den Haag komt is een aparte discussie waard.
  4. In gesprekken is aangegeven dat de stafmedewerkers en Eurojust en Europol elkaar dagelijks willen treffen. Dat zou de verklaring kunnen zijn voor de keuze voor Eurojust (hoewel de andere locaties zelfs nog dichter bij Europol liggen). Afgezien van andere communicatie– en overleginstrumenten is het argument dat mogelijk andere locaties zouden leiden tot een sterke toename van het autoverkeer en extra veiligheidsrisico’s weinig overtuigend.
  5. Het o.a. door verantwoordelijk wethouder genoemde argument dat afwijken van de nu door de gemeente aangeboden locatie Zorgvliet betekent dat Eurojust uit Den Haag zou verdwijnen is een schijndreigement. Immers, de wederzijdse betrokkenheid tussen beide instanties veronderstelt toch dat de nieuwe vestiging van Europol aan de Johan de Wittlaan nu niet opeens ter discussie komt te staan. Want als Eurojust zou verdwijnen zou ook Europol moeten verkassen en dat lijkt hoogst curieus.
  6. Ook het door de verantwoordelijke wethouder genoemde argument van betrouwbare en verantwoordelijke overheidspartner is niet valide. Immers, niet alleen lijkt de gemeenteraad gepasseerd door (en in ieder geval niet geïnformeerd te zijn over) de inhoud van het bidbook, ook wordt met de Nota van Uitgangspunten voor Eurojust een moedwillige (en overigens onnodige) inbreuk gemaakt op het vigerende ruimtelijk beleid, dat uitgaat van een conserverend karakter. Mede gelet op het historische, sociaal–culturele belang en de beleidsmatige verankering (servituten, bestemmingsplan, beschermd stadsgezicht, rijksmonumenten enz.) zijn private investeringen gedaan op basis van de door de gemeente geschepte verwachtingen over de toekomst van Zorgvliet, Hier is sprake van een complete trendbreuk die de continuïteit van de ontwikkelingen een halt toeroept.
  7. Uit de servituten blijkt – in navolging van het vigerende bestemmingsplan Zorgvliet en omgeving (15 april 2004 vastgesteld door de gemeenteraad van Den Haag – overduidelijk dat inbreuken in belangrijke delen van het bestemmingsplan zijn uitgesloten. Zeker waar het gaat om de indicatief aangegeven bouwmassa (20.000 bvo) en bouwhoogte (50 meter) ontstaat hier onvermijdelijk een juridisch (en politiek) conflict.
  8. Binnenkort zal Staatsbosbeheer een onderzoek naar de consequenties van het rijksmonument Park Zorgvliet presenteren. De consequenties daarvan zullen in ieder geval doorwerken op de nadere afwegingen.
  9. Het wijkoverleg heeft bij de gemeente aangegeven op een transparante en uiterst kritische manier het voorbereidings– en besluitvormingsproces te willen beïnvloeden. Daarbij zullen ongetwijfeld ook juridische procedures (beroep en bezwaar) en financiële claims volgen, tenzij nu kan worden besloten dat er voor Eurojust andere/betere vestigingslocaties zijn.

Er zijn wellicht meer en andere argumenten die het standpunt van het wijkoverleg ondersteunen. Gelet op de strakke planning en het verzoek van enkele (commissie)leden is bovenstaande inventarisatie van deels nieuwe argumenten en opvattingen opgesteld. Uiteraard wil het wijkoverleg samen met de raad overleggen op welke wijze wel tot aanvaardbare oplossingen gekomen kan worden. Misschien is een time out voor heroverweging, oriëntatie en overleg met betrokken partijen wel buitengewoon raadzaam. Immers, wanneer onvoldoende draagvlak, acceptatie en begrip ontstaan voor de afwegingen, procedures en keuzes dan mag verondersteld worden dat een periode van juridisering ontstaat met een bij voorbaat onduidelijke afloop. Op welke wijze Zorgvliet zich uiteindelijk (juridisch/maatschappelijk) zal opstellen tegen de mogelijke komst van Eurojust zal mede afhankelijk van de raadsvergadering over de Nota van Uitgangspunten Eurojust en de aanvullende briefinformatie worden bepaald, mede in overleg met omwonenden en betrokkenen. Maar dat alles is overbodig wanneer de gemeenteraad niet akkoord gaat met de locatie Zorgvliet. De argumenten zijn in dat opzicht talrijk en overtuigend.

Namens het bestuur van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet

Drs Robbert Coops, voorzitter

Jan Willem, Frisolaan 43
2517 LA Den Haag
070/3559141


Den Haag, 24 januari 2011

Gemeenteraad Den Haag
Postbus 12600
2500 DJ Den Haag


Geachte raad,

Bijgaand treft u een brief over de mogelijke komst van Eurojust in de wijk Zorgvliet die gericht is aan het college. De inhoud spreekt naar ik aanneem voor zichzelf: het wijkoverleg Zorgvliet maakt zich grote zorgen over de consequenties van de Nota vcan Uitgangspunten voor Eurojust. Uiteraard wil het wijkoverleg ook samen met de raad speuren naar acceptabele oplossingen en alternatieven.

Hoogachtend,
Namens de stichting wijkoverleg Zorgvliet,

Drs. R.H. Coops

Bijlage: brief college van B&W


College van Burgemeester & Wethouders Den Haag
Postbus 12600
2500 DJ Den Haag


Geacht college,

Afgelopen vrijdag 21 januari 2011 heeft een royale meerderheid van bewoners uit Zorgvliet aangegeven niet akkoord te kunnen gaan met een mogelijke komst van Eurojust. Tijdens een drukbezochte (nieuwjaars)bijeenkomst van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet is – nogmaals – gebleken dat de consequenties van de komst van Eurojust onoverkomelijk zijn. De al eerder door het wijkoverleg geformuleerde bezwaren en overwegingen werden herkend en gedeeld.
De argumenten tegen Eurojust zijn u inmiddels bekend (zie daartoe ook de brief aan de gemeenteraad dd. 11 januari jl.). De alternatieven wellicht nog onvoldoende. Wij dringen dan ook aan op heroverweging, temeer daar aanvaardbare, alternatieve locaties aanwezig zijn. Daarbij komt dat de argumentatie van het college dat Eurojust vertrekt als de Zorgvlietlocatie niet kan worden bebouwd weinig valide is. Immers,. Eurojust (en de gemeente) heeft aangegeven dat de onmiddellijke nabijheid van Europol een voorwaarde voor vestiging is. Wij gaan er voorlopig vanuit dat de nieuwe vestiging van Europol een gegeven is.   

De huidige opstelling van uw college betekent voor het wijkoverleg dat op alle mogelijke – vooral juridische - manieren zal worden getracht te voorkomen dat Eurojust zal worden gevestigd in Zorgvliet.
          
Hoogachtend, namens de stichting wijkoverleg Zorgvliet

Drs. R.H. Coops
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag

Bijlage: brief gemeenteraad dd. 10 januari 2011
cc. Gemeenteraad Den Haag


Den Haag, 10 januari 2011

Aan: gemeenteraad Den Haag/commissie Ruimte

Wat al gevreesd werd is gebeurd. Het college van burgemeester en wethouders van Den Haag heeft op vrijdag 14 december de Nota van Uitgangspunten voor Eurojust vastgesteld. Al eerder was het bestuur van de stichting wijkoverleg Zorgvliet overigens door de verantwoordelijke wethouder – M. de Jong – op de hoogte gebracht.
Het besluit betekent dat grootschalige nieuwbouw ten behoeve van Eurojust gaat plaatsvinden op de plek waar nu een school en twee villa’s zijn gevestigd aan de Jan Willem Frisolaan.
Het bestuur van het wijkoverleg heeft – ook in eerdere stadia – aangegeven de locatiekeuze en de daaraan voorafgaande procedures onaanvaardbaar te vinden. 

De brief en bijbehorende stukken daarover zullen op 12 januari 2011 worden behandeld door de commissie Ruimte uit uw raad. Van die gelegenheid maakt de stichting Wijkoverleg Zorgvliet gebruik om de bezwaren tegen de mogelijke komst van Eurojust aan te geven. Die bezwaren worden overigens gedeeld en ondersteund door velen, zo is de afgelopen maand gebleken. De onrust, onbegrip en hier en daar oprechte woede bij omwonenden over het ingezette gemeentelijke beleid zijn groot. Daarbij speelt ook het tempo en de timing waarmee de gemeente tot nu toe opereert, bijvoorbeeld waar het gaat om het toepassen van het voorkeursrecht.    

De gemeente Den Haag vindt de ontwikkelingen van de Internationale Zone belangrijk en passend binnen de ambities van Den Haag, internationale stad van Vrede en Recht. Terwijl andere masterplannen – zoals voor Scheveningen, Binckhorst en Kijkduin – vanwege de bezuinigingen zijn getemporiseerd geldt dat (kennelijk) niet voor de Internationale Zone. Althans voor zover het de komst van Eurojust (nu gevestigd op het Binckhorsterrein) betreft. Want de geplande ondertunneling van de noordwestelijke hoofdroute ter hoogte van Zorgvliet is geschrapt; ook dat was (of is) een onderdeel van de Internationale Zone,.

Twee locaties – zoals aangeboden door de gemeente – zijn door Eurojust van de hand gewezen, waardoor de keuze is gevallen op Zorgvliet. Dat er ook andere locaties zijn – zeker in een periode van grote, structurele leegstand van kantoorgebouwen – is kennelijk niet overwogen. De gemeenten Rijswijk en Voorburg hebben in dat opzicht een koppositie met ruim 20% leegstand, maar ook Den Haag kent leegstand, zoals bij het nabijgelegen Verhulstplein, maar bijvoorbeeld ook op het Malieveld (voormalige Esso/De Brauw Blackstone-gebouw). Gelet op de bezuinigings- en inkrimpingsplannen van het kabinet zullen binnen afzienbare tijd ongetwijfeld ook rijksgebouwen vrij komen.
Nieuwbouw betekent in ieder geval het uitbreiden van kantoorruimte in de Haagse regio, maar evenzeer het vernietigen van (maatschappelijk) kapitaal. Daarbij is duidelijk dat de kosten voor een belangrijk deel door Den Haag zelf zullen moeten worden opgehoest. Het kabinet heeft niet voor niets recent aangegeven geen nieuwe utiliteitsbouw te accepteren.
Evenmin is kennelijk overwogen na te gaan of en in hoeverre de Internationale Zone zowel ruimtelijk als functioneel te beschouwen is als een logische entiteit. De bewijsvoering voor de door de gemeente voorgestelde locatie van Eurojust is er dan ook een uit het ongerijmde. Een papieren beleid dat nu ongemerkt werkelijkheid moet worden. Wellicht ten overvloede: de stichting wijkoverleg Zorgvliet heeft niets tegen de aanwezigheid of komst van internationale organisaties, maar zet grote vraagtekens bij de locatiekeuze. 

Het is merkwaardig dat voordat een principiële keuze voor welke locatie dan ook is gemaakt nu al tekeningen voor de nieuwbouw zijn opgesteld. Duidelijk is dat het een goed beveiligd gebouw voor 500 medewerkers betreft met een totale bruto vloeroppervlak van 18.000 vierkante meter en een vermoedelijke bouwhoogte van 50 meter (vergelijkbaar met de Toren van Oud). Daarbij komt ook nog een gedeeltelijk bovengrondse parkeervoorziening. De mogelijkheid tot verdere uitbreiding – ook in het kader van de komst van andere Europese organisaties – is daarbij expliciet in de stukken genoemd.

De consequenties – afgezien van de bouwoverlast – zijn fors: inbreuk op het karakter van de wijk (zoals vastgelegd in het bestemmingsplan, enkele servituten en de status van beschermd stadsgezicht en rijksmonumenten), onoverkomelijke verkeer- en parkeertoename (ondermeer door het afsluiten van de Johan Willem Frisolaan) , inbreuk op privacy (door maatregelen op het gebied van externe veiligheid), negatieve gevolgen voor groen, natuur (ecologische zone), rust, water (Haagse Beek) en luchtkwaliteit. Daardoor dreigt de zo zeer geprezen wijk Zorgvliet – de parel van Den Haag – voor een belangrijk zijn kwaliteiten te verliezen.  

Afgezien van bovenstaande argumenten tegen de komst van Eurojust – die nu al veel gelijkenis vertoont met de ook al zeer omstreden komst van Europol in het Statenkwartier – is het opvallend dat de gemeente onverwacht veel tempo maakt. Het doet de indruk weken dat er tussen het ministerie, de Rijksgebouwendienst en Eurojust allang een deal is gemaakt waarvoor andere belangen zullen moeten wijken. Alleen al de wijze waarop bewoners aan de Johan Willem Frisolaan te horen hebben gekregen dat zij hun huis moeten verlaten is ronduit bedreigend. Kennelijk gelden oorspronkelijke principes – zoals vastgesteld in het vigerende bestemmingsplan – niet meer. Natuurlijk, bestemmingsplannen kunnen worden gewijzigd, maar het is onaanvaardbaar dat door de  mogelijke komst van Eurojust een radicale koerswijziging wordt ingezet. Daarmee wordt het grondbeginsel van het lange termijn beleid zoals al geruime tijd in bestemmingsplannen en servituten voor Zorgvliet is vastgelegd geweld aan gedaan. Daarbij komt dat de gemeente Den Haag tot nu toe desgevraagd heeft nagelaten aan te geven op welke wijze individueel of collectief compensatie zal worden geboden.    

Het wijkoverleg heeft afgelopen weken een globale inventarisatie van argumenten en opvattingen gemaakt, ook op basis van een rondje langs de velden. Duidelijk is in ieder geval dat de zorg en onduidelijkheid rond de komst van Europol groot zijn. Op welke wijze Zorgvliet zich (juridisch/maatschappelijk) zal opstellen tegen de mogelijke komst van Eurojust zal binnenkort op een bijeenkomst met de omwonenden worden besproken. Maar wellicht is alle onrust overbodig wanneer u als gemeenteraad het onderhavige voorstel niet onderschrijft. De argumenten daarvoor zijn immers talrijk en overtuigend.

Namens het bestuur van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet

Drs Robbert Coops, voorzitter

Jan Willem, Frisolaan 43
2517 LA Den Haag
070/3559141



Zienswijze van de Stichting Burgerbelangen
noordwestelijke Hoofdroute op de Nota Haagse Mobiliteit en bijbehorende PlanMER.




Verslag gesprek Internationale Zone
Aanwezig:     wethouder M. de Jong, P.R. van den Broek en A. van der Feltz (gemeente Den Haag)
                     D. Nicolai, R. Blom, W. Huijsmans en R. Coops (stichting wijkoverleg Zorgvliet) 

Datum:         14 oktober 2010
Plaats:          Den Haag

Gesprek vindt plaats tegen de achtergrond van de besluitvorming op korte termijn over de nieuwe locatie van Eurojust. Wethouder De Jong geeft aan dat de keuze is ingegeven door de aanwezigheid van Europol in de Internationale Zone. Uiteindelijk is door Eurojust – mede in overleg met de rijksoverheid – gekozen voor de locatie van de huidige Westerman-school. Alternatieven waren het KPMG-gebouw en dat van het Joegoslavië Tribunaal.
Het gaat om een gebouw van maximaal 18.000 bvo, voor ongeveer 500 medewerkers. De consequenties daarvan zijn nog niet bekend, maar met de mogelijkheid van een kantoortoren tot 50 meter moet rekening worden gehouden.

Het overleg vindt plaats om het wijkoverleg tijdig te informeren en te betrekken bij vervolgstappen. Er zijn nog geen definitieve besluiten gevallen of procedures gestart. Van de zijde van het wijkoverleg wordt aangegeven kritisch te staan tegenover de komst van Eurojust met het oog op extra parkeer- en verkeersoverlast, problemen met bouwoverlast, milieu, geluidoverlast en externe veiligheid, verminderen van groen ed. De leefbaarheid van de buurt dreigt opnieuw aangetast te worden, temeer daar tot nu toe de gemeente weinig bereid blijkt te zijn met opvattingen van wijken/buurten mee te gaan (zie bijv. de komst van Europol of de Chinese ambassade).  Er wordt gewezen op het huidige bestemmingsplan dat een grootschalige nieuwbouw (incl. bouwhoogte) niet toestaat. Ook de status van beschermd stadsgezicht is in dat verband een toetsingskader. Het wijkoverleg wil – ook samen met andere bewoners en belanghebbenden – participeren, maar wenst concrete compensatiemaatregelen of toezeggingen van de zijde van de gemeente. Uiteraard wil het wijkoverleg vanaf de start creatief meedenken over de randvoorwaarden en het ontwerp.

De gemeente geeft aan zelf een bescheiden rol spelen bij de keuze van Eurojust, maar uiteraard wel een bepalende factor te zijn bij de uitwerking en de vervolgprocedures. Gemeente en wijkoverleg zullen elkaar in dat traject adequaat informeren, raadplegen en adviseren en waar mogelijk steunen. In dat verband is deze start in dit stadium bemoedigend.



College van B & W van de gemeente Den Haag
Postbus 12.600
2500 DJ Den Haag

Betreft: Veiligheidsmaatregelen Chinese ambassade

Den Haag, 18 augustus 2010

Geacht college,

Onlangs werden wij door uw gemeente nogal laconiek geïnformeerd over de te nemen veiligheidsmaatregelen rond de ambassade van China. Er zullen daar  parkeervakken aan de Adriaan Goekooplaan en Willem Lodewijklaan komen te vervallen en er verschijnen anti-parkeerpalen. Dit alles met het oog op de externe veiligheid van de medewerkers en bezoekers van deze ambassade.

Zoals u ongetwijfeld weet heeft de stichting Wijkoverleg Zorgvliet al geruime tijd aangedrongen op maatregelen die de dagelijkse parkeerdruk in de wijk beperken. Daartoe zijn talrijke voorstellen gedaan, zoals het invoeren van betaald parkeren met vrijstelling voor wijkbewoners, verplichting van (ondergrondse) parkeervoorzieningen bij kantoren en het structureel en effectief beperken van sluipverkeer met bijv. pollers op kruisingen.
De effecten van de invoering van het betaald parkeren in grote delen van de gemeente en van het verkeerscirculatieplan werken negatief door. Overdag tijdens kantooruren is de wijk overbelast door langparkeerders, hetgeen door de nieuwe maatregelen rond de Chinese ambassade nog eens zal worden versterkt. Het zal u niet ontgaan zijn dat de tijdens kantooruren de daar geparkeerde auto’s zorgen voor onveilige situaties voor brandweer- of ziekenauto’s die nauwelijks hun doel kunnen bereiken. Nu ook het Sweelinckplein e.o. en het Stadhoudersplantsoen een betaald parkeerregime krijgen zal de parkeerdruk alleen nog maar toenemen. Ook de komst van Europol en (mogelijk van) Eurojust draagt daaraan bij. Dat alles maakt de wijk ongewild tot het parkeerafvoerputje van Den Haag.

Daarbij komt ogenblikkelijk de vraag of de door u opgevoerde “permanente veiligheidsmaatregelen” ook bij andere ambassades en internationale organisaties worden overwogen. Al geruime tijd wordt de wijk ontsierd door allerlei opzichtige beveiligingsmaatregelen (pionnen, camera’s, politiehuisjes, afrasteringen, hekken, tijdelijke afzettingen enz.). De vraag is welke plannen u in dat opzicht nog in petto heeft. De huidige situatie is hier en daar nu al redelijk chaotisch en leidt in ieder geval bij bewoners eerder tot gevoelens van onveiligheid dan van veiligheid. Daarbij kan afgevraagd worden of de nu bij de Chinese ambassade uit te voeren maatregelen ook daadwerkelijk bijdragen tot de verhoging van de externe veiligheid.

In meer principiële zin vragen wij ons af waarom de veiligheid van ambassades en internationale organisaties kennelijk wel leiden tot maatregelen, maar dat bewoners en niet-internationale organisaties daarvoor kennelijk niet in aanmerking komen. In het kader van de discussies over de Internationale Zone heeft het wijkoverleg niet voor niets gepleit voor een veiligheidseffectrapportage. Of er met deze aanbeveling daadwerkelijk ook iets is gebeurd is ons overigens onbekend.

Het lijkt kortom noodzakelijk in overleg te komen tot een samenhangend pakket van maatregelen waarbij veiligheid, mobiliteit en toegankelijkheid voor de wijk en bewoners centraal staan. Een regime van betaald parkeren met een vrijstelling voor de bewoners lijkt wat dat betreft een redelijke compensatie voor de voortgaande inperking van parkeermogelijkheden ter wille van de beveiliging van buitenlandse diplomaten en vertegenwoordigers. Daarbij en daarnaast zullen ook andere maatregelen op het gebied van infrastructuur en externe veiligheid in samenhang moeten worden voorbereid, zoals een molestverzekering voor woonhuizen. De veiligheid, rust en privacy van de bewoners van Zorgvliet dient naar onze opvatting gewaarborgd te blijven.

Wij stellen het op prijs onze aandachtspunten verder toe te lichten en rekenen op een concrete reactie.

Hoogachtend,
Namens de stichting Wijkoverleg Zorgvliet,

Drs. R.H. Coops
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag

cc. Stadsdeelkantoor Scheveningen: S.D. Korevaar



Bestuur van de Haagse Koepel
Witte de Withstraat 117
2518 CS  Den Haag

Den Haag, 9 juli 2010

Geacht bestuur,

Hoewel u tot nu toe niet de moeite heeft willen nemen op een van de brieven van de stichting Wijkoverleg Zorgvliet te reageren waag ik het er ook deze keer nog eens op. De aanleiding vormt uw brief van 7 juli jl. waarin u bewonersorganisaties oproept om bij uw instelling te reageren op de bezuinigingsvoorstellen van het nieuwe college in Den Haag.

Uw brief geeft nog eens aan op welke wijze het nieuwe college invulling denkt te geven aan de relatie met bewoners- en vrijwilligersorganisaties. Dat leidt tot enkele pijnlijke consequenties. Vooral het gegeven dat er een modelstatuut wordt voorgesteld waarin o.a. de bestuursvorming en representativiteit van de wijkvertegenwoordiging zullen worden geregeld is een regelrechte gotspe, temeer daar deze direct gekoppeld is aan – een verminderde - subsidiering. Met dergelijke randvoorwaarden dreigen bewoners- en wijkorganisaties immers volstrekt tandeloos te worden (voor zover ze dat al niet zijn).
Ik realiseer mij overigens ter dege hoe plezierig (en uitzonderlijk) het is om voorzitter te mogen zijn van een stichting die niet gesubsidieerd wordt. De vrijwillige en buitengewoon bescheiden jaarbijdragen van de bewoners zijn voldoende om kosten te financieren. Er doen zich alleen financiële problemen voor wanneer complexe, juridische procedures moeten worden gevoerd (bijvoorbeeld via de Raad van State) tegen – u raadt het vast – de gemeente Den Haag. Er zal dan een extra beroep moeten worden gedaan op de bewoners van Zorgvliet. Dat geeft wellicht ook impliciet de nodige legitimiteit aan de activiteiten van het stichtingsbestuur.

In uw brief geeft u nogmaals aan zich te beschouwen als de brancheorganisatie voor bewonersorganisaties in Den Haag. Dat is uiteraard uw goed recht, maar – voor zover ik andere (bestuurders van) wijkorganisaties ken – zijn wij goed in staat onze belangen rechtstreeks te behartigen, bijvoorbeeld  waar het gaat om “wijk- en stadsdeeloverschrijdende plannen”. In Scheveningen functioneert het GSBO in dat opzicht prima. Maar ook in vele andere trajecten zijn bewonersorganisaties mans (en vrouws) genoeg om zich rechtstreeks en autonoom op te stellen.
De door u aangekondigde activiteiten (nota, overleg, enquête enz.) zijn ongetwijfeld van belang, maar missen naar mijn mening de noodzakelijke scherpte en urgentie. Ze dienen nauwelijks het fundamentele belang van bewonersorganisaties, maar veel meer het belang van uw organisatie (en de relatie met het gemeentebestuur).

Hoogachtend, namens de stichting wijkoverleg Zorgvliet

Drs. R.H. Coops
Jan Willem Frisohof 43
2517 LA Den Haag

cc. GSBO



Aan Burgemeester & Wethouders
en aan de Gemeenteraad
van ’s-Gravenhage

Den Haag, 1 juni 2010

Geacht college,
geachte leden van de raad,

Deze brief wordt u geschreven namens de hieronder genoemde voorzitters van bewonersorganisaties van de wijken langs of nabij de Noordwestelijke Hoofdroute (NWH). Om praktische redenen ondertekent een van hen deze brief. Tezamen vertegenwoordigen deze organisaties meer dan 100.000 inwoners.

Met belangstelling hebben wij kennis genomen van het coalitieakkoord ‘Aan de slag` van 21 mei 2010. De aanpak van de coalitie op basis van de vijf thema's, genoemd op pagina 3, heeft onze instemming. Dat geldt nog veel sterker voor hetgeen uw college belijdt onder het kopje `verantwoordelijkheid delen` op pagina 5: dat wij uw college mogen houden aan de uitgangspunten van het delen van de verantwoordelijkheid voor de stad met de burgers, van het betrekken van de burgers bij het maken en uitvoeren van beleid, van het openstaan voor alternatieven en het laten zien hoe de inbreng van de burgers wordt afgewogen, heeft ons in toenemende mate met enthousiasme vervuld. U weet immers dat velen van ons op het terrein van inspraak en participatie in de afgelopen raadsperiode(n) ernstig teleurgesteld zijn geraakt. Wij hopen graag dat de inbreng van de nieuwe coalitiepartners D66 en CDA een keer ten goede zal betekenen en dat PvdA en VVD hieraan ten volle zullen meedoen. Wij van onze kant willen graag die verantwoordelijkheid met u dragen en wij zijn bereid ook onzerzijds bijdragen te leveren. En wat ons betreft gaat dat verder dan het opruimen van rommel en hondenpoep op straat.
Ook wij realiseren ons dat bij inspraak en participatie uiteenlopende belangen en meningen op tafel komen en dat uiteindelijk een besluit moet worden genomen, dat niet een ieder tevreden zal stellen. Maar wel verwachten wij dat het college er niet a priori vanuit gaat dat de juiste visie bij het college ligt, maar dat serieus en zonder vooroordelen wordt gekeken naar door bewoners aangedragen alternatieven en dat daarover zo nodig een advies wordt ingewonnen bij een onafhankelijke deskundige.
Een groot aantal van uw beleidsvoornemens onderschrijven wij van harte. De paragraaf “Bereikbaarheid” in hoofdstuk 4 vervult ons evenwel met zorg.
De auto is in de tweede helft van de vorige eeuw een belangrijke verkeerscomponent geworden met een grote invloed op onze leefomgeving. Het is essentieel dat dit autoverkeer in goede banen wordt geleid en waar mogelijk wordt teruggedrongen. Door dit toenemende autoverkeer staat de leefbaarheid in onze wijken onder druk (al geldt dit natuurlijk niet overal). Van belang bij dit alles is dat eerst de problemen in kaart worden gebracht op basis van feiten en correcte meetgegevens, voordat oplossingen worden gepresenteerd. In de paragraaf “Bereikbaarheid” worden naar ons inzicht hier en daar dezelfde fouten als vroeger gemaakt: er worden deeloplossingen genoemd vóórdat er een helder zicht is op een integrale aanpak van de verkeersproblemen. Dat is te erger, waar bepaalde deeloplossingen een integrale aanpak zelfs onmogelijk maken. Dat is bijv. het geval bij de Noordwestelijke Hoofdroute, waar reeds nu gesproken wordt over ondertunneling van het World Forum gebied en de oplossing van het knelpunt Houtrustbrug, terwijl die ingrepen de ondertunneling van het gehele NWH tracé voor altijd onmogelijk maken. Iets dergelijks doet zich voor ten aanzien van de Rotterdamse baan, waarvan het akkoord zegt dat u die wil aanleggen. Dit is een kostbaar project, waarvan vele deskundigen het nuttig effect op de verkeersproblemen van Den Haag sterk betwijfelen, zo niet ronduit ontkennen. Dit project verdient een serieuze heroverweging, zo nodig aan de hand van een onafhankelijke deskundigenadvies.
Bewoners willen graag samen met u aan de slag op basis van een duidelijke visie op de samenhang tussen leefbaarheid en bereikbaarheid. Wij verwijzen naar het beleidsdocument “Verkeersbeleid tot 2010”, opgesteld in 2001 (zie met name pag. 22 t/m 25). Dit was een kwalitatief goed beleidsdocument, dat evenwel in de afgelopen 10 jaar niet heeft gefungeerd als een duidelijke leidraad voor de gemeente. Inmiddels zijn er nieuwe ontwikkelingen en inzichten en behoeft dit document te worden geactualiseerd. Ons voorstel is om dit document op basis van een serieuze en constructieve bewonersparticipatie te laten herschrijven door een onafhankelijk ingenieursbureau. Alle projecten, nieuwe, bestaande en “quick-wins”, dienen aan dit nieuwe verkeersbeleidsdocument te worden getoetst. In de nieuwe Haagse Nota Mobiliteit missen wij de noodzakelijke samenhang tussen leefbaarheid en bereikbaarheid.

Bewoners willen graag aan de slag op basis van juiste meetgegevens. Sinds de publicatie van het “Verkeersbeleid tot 2010” in november 2001 hebben nieuwe technologische ontwikkelingen plaats gehad, waardoor aanpassingen van het document wenselijk zijn. Eén van de ontwikkelingen is het vastleggen van verkeerspatronen tussen herkomst en bestemming door middel van camera's. De verkeerspatronen moeten een belangrijke input vormen voor het beleidsdocument, omdat zij essentieel zijn voor het bepalen van een optimale hoofdwegenstructuur.
De gemeente hanteert momenteel data afkomstig van handmatige 24-uurstellingen, die niet voldoende representatief zijn. Wij stellen voor om met camera’s al in de komende maanden metingen van herkomst en bestemming te laten uitvoeren, in de periode augustus/september (om de verkeerspatronen voor toeristenverkeer naar Scheveningen in kaart te brengen) en in oktober/november voor de normale verkeersstromen binnen de Internationale Ring (Buitenruit). Metingen gedurende twee tot drie weken in een relevante periode leveren een goed beeld op van de verkeerspatronen.
Met deze data wordt het mogelijk al op betrekkelijk korte termijn een goed  verkeersbeleidsplan op te stellen.

Ten aanzien van de leefbaarheid maken wij ons grote zorgen over de luchtverontreiniging op enkele sterk vervuilde wegen in onze wijken en daarbuiten. Wij stellen voor de vervuiling in kaart te brengen door metingen te laten uitvoeren in de komende herfst en winter. Dat kan met een mobiel meetsysteem voor fijnstof en NOx. Afwisselend kunnen hiermee metingen worden verricht voor woningen op de President Kennedylaan, Sportlaan, Segbroeklaan, Laan Copes van Cattenburch, Laan van Meerdervoort ,Javastraat en Raamweg. Maar ook dienen - verder van ons bed – metingen plaats te vinden op de vervuilde Neherkade en Vaillantlaan en op andere wegen waar de verkeersdruk groot is.

Met het coalitieakkoord heeft uw college duidelijk een hand uitgestoken naar de bewoners. Wij zijn bereid heen te stappen over de frustraties uit het verleden en samen met u nieuwe wegen in te slaan. Wij vertrouwen te mogen rekenen op een positieve reactie op onze voorstellen  en op actie van uw college en de gemeenteraad. Wij menen ook dat het van groot belang is de projecten in onze stad te begeleiden met tussentijdse openbare rapportages aan de raad. Dergelijke stukken, waarin openhartig verslag wordt gedaan van de voortgang en daarbij gerezen problemen, zijn nuttig om alle informatie transparant en toegankelijk te maken, niet alleen voor de raad maar ook voor de Haagse burgers.

Met vriendelijke groet,
namens onderstaande vertegenwoordigers,

Wybe Taekema
                                           
voorzitter Platform Noordwestelijke Hoofdroute, Vincent van Hamersveld   
voorzitter Bewonersorganisatie Archipel & Willemspark, Wybe Taekema   
voorzitter Wijkvereniging Benoordenhout, Titus van Veen           
voorzitter Wijkberaad Bloemenbuurt de “Hyacint”, Marcel van Guldener       
voorzitter Stichting bewonersorganisatie Bomenbuurt, Johan van Arragon   
voorzitter Bewonersoverleg Duinoord, Marc Scheidius               
voorzitter Wijkvereniging Duttendel en Wittebrug, Rolf van Nauta Lemke   
   
plaatsvervangend voorzitter Vereniging Bewoners Sportlaan Segbroeklaan, Arthur Wiggers   
voorzitter Stichting Sportlaan, Kerst Kroeze
voorzitter Wijkoverleg Statenkwartier, Jan Spruijt                   
voorzitter Wijkvereniging Van Stolkpark, Caroline de Jong-Boon       
voorzitter Wijkvereniging de Vogelwijk, Pieter Duisenberg               
voorzitter Wijkvereniging Walboduin, Hank Hoogwout           
voorzitter Stichting Wijkoverleg Zorgvliet, Robbert Coops               

Met afschrift aan:    
-    bestuur Haaglanden
-    minister van Verkeer en Waterstaat
-    Den Haag Centraal
-    Tv West
-    Den Haag West Nieuws
-    AD-Haagse Courant
-    NRC Handelsblad
-    De Volkskrant
-    De Telegraaf



Gezamenlijke Scheveningse Bewonersorganisaties          
Gentsestraat 22a
2587 HT Scheveningen
gsbosect@gmail.com

Aan de heer mr. B. Staal,
Informateur coalitievorming
p/a Postbus 12600
2500 DJ Den Haag

Onderwerp:      karakter Collegeprogramma

Den Haag, 30 maart 2010

Ons kenmerk: GSBO 10.004


Geachte heer Staal,

In uw opdracht staat vermeld dat de gemeente Den Haag behoefte heeft aan een stabiel en stevig stadsbestuur. Bij uw verkenning naar de ruimte in het onderhandelingsproces dat moet leiden tot dat stadsbestuur vragen de negen Scheveningse bewonersorganisaties (gebundeld in de GSBO 1)) om aandacht voor de ruimte voor participatie door bewoners/ondernemers in de periode nadat een nieuwe coalitie is gevormd. Wij achten het niet meer dan normaal dat het gemeentebestuur rekening houdt met de belangen van burgers en die burgers dus royaal en actief betrekt bij de voorbereiding van beleid. Een dergelijke houding hebben wij de afgelopen periode vaak node gemist.

Wij verzoeken u dringend de betrokken politieke partijen ervan te doordringen dat "stabiel en stevig" niet mag betekenen dat het nieuwe Collegeprogramma volledig wordt 'dichtgetimmerd'. Een Collegeprogramma waarin alles tot op detailniveau wordt vastgelegd en waarvan vervolgens  niet mag worden afgeweken, is ons inziens eerder een teken van zwakte omdat het geen ruimte laat voor een gezonde dualistische verhouding tussen Raad en College en ook omdat geen enkele ruimte meer overblijft voor zinvolle inspraak.
De afgelopen Collegeperiode was voor ons als bewonersorganisaties in Scheveningen zeer frustrerend omdat één en andermaal aan het eind van een inspraak- en samenspraaktraject bleek dat eigenlijk alles al vast was gelegd in het College Akkoord en dat de coalitiepartijen geen ruimte wensten te bieden aan afwijkende standpunten. In dit proces waren niet alleen de oppositie maar vooral de burgers de grote verliezers van de wurggreep van het College Akkoord.
Zo'n ontwikkeling is slecht voor het draagvlak voor gemeentelijk handelen en ondermijnt het vertrouwen in de politiek. En dat is juist een reële bedreiging voor een stabiel en stevig gemeentebestuur.

In aansluiting op het breed gedragen appèl van de Vrienden van Den Haag ("Haagse Handvatten") pleiten wij voor een Collegeprogramma dat zich beperkt tot hoofdlijnen en dat expliciet ruimte biedt voor participatie door burgers, d.w.z. voor een inhoudelijke dialoog tussen bestuur en burgerij waarin serieus rekening wordt gehouden met de mogelijkheid om af te wijken van eerder ingenomen bestuurlijke standpunten.

In dat kader verwachten wij dat het nieuwe College een gesprek zal aangaan met bewoners-organisaties en andere betrokken groeperingen over de uitkomsten van het evaluatieonderzoek van het inspraak- en samenspraakbeleid en over de aangekondigde toepassing van de participatieladder.
Met betrekking tot de participatieladder willen wij op voorhand benadrukken dat het beleid erop gericht zou moeten zijn om zoveel mogelijk in te zetten op de hogere treden van de ladder en dat het gebruik van de onderste trede (informeren) een uitzondering zou moeten zijn. Uiteraard gaan wij ervan uit dat dit gesprek echt een tweerichtingsverkeerkarakter zal hebben.

Wij verzoeken u de inhoud van deze brief ter kennis te brengen van uw gesprekspartners met het dringend verzoek de inhoud ervan te betrekken bij het opstellen van het nieuwe Collegeprogramma.

Met vriendelijke  groet,

Jan Spruijt
kwartaalvoorzitter GSBO

1)    GEZAMENLIJKE SCHEVENINGSE BEWONERSORGANISATIES (GSBO)
Wijkberaad Duindorp
Stichting Bewonersoverleg Duinoord
Wijkvereniging Duttendel en Wittebrug
Bewonersorganisatie Havenkwartier
Bewonersvereniging Noordelijk Scheveningen
Stichting Wijkoverleg Scheveningen-Dorp
Stichting Wijkoverleg Statenkwartier
Wijkvereniging Van Stolkpark
Stichting Wijkoverleg Zorgvliet




College van B & W van de gemeente Den Haag
Postbus 12600
2500 DJ  Den Haag

Betreft: Aandachtspunten bij collegevorming

Den Haag, 22 maart 2010

Geacht college,

Met nadruk brengt de stichting Wijkoverleg Zorgvliet de volgende punten onder uw aandacht van belang bij de vorming van een nieuwe college en collegeprogramma.

1. Betaald parkeren.
De invoering van het betaald parkeren in grote delen van de gemeente is voor Zorgvliet rampzalig. Overdag tijdens kantooruren is de wijk overbelast door langparkeerders. Geparkeerde auto’s zorgen voor onveilige situaties voor brandweer- of ziekenauto’s. Nu het er naar uitziet dat ook het Sweelinckplein e.o. en  het Stadhoudersplantsoen (Duinoord) een betaald parkeerregime zullen krijgen zal die druk alleen nog maar toenemen. Ook de komst van Europol en Eurojust zullen die situatie alleen maar verergeren. Daarbij komt dat in het weekeinde bij succesvolle voorstellingen in het World Forum Centre velen hun auto in Zorgvliet neerzetten. Dat maakt de wijk tot het parkeerafvoerputje van Den Haag.
Tot nu toe heeft de gemeente aan Zorgvliet gevraagd of betaald parkeren een optie is. Uit een informele peiling bleek dat de opvattingen daarover verdeeld zijn. Wel is aangegeven dat een blauwe parkeerzone (waardoor langparkeerders worden geweerd) de voorkeur heeft. De gemeente heeft in een reactie niet alleen aangegeven dat handhaving een probleem zou vormen, maar ook dat deze vorm van parkeerregulatie in Den Haag niet (meer) voorkomt. Ook is aangegeven dat de exploitatie van betaald parkeren in Zorgvliet relatief ongunstig is voor de gemeente.
Betaald parkeren is geen optie voor deze mooie wijk. Voor bedrijven en toeristen is een grote, ondergrondse, parkeergarage – zoals onder het Spui – bij het Alexander Gogelplein/Johan de Wittlaan met opgangen naar het Museon en het Vredespaleis een oplossing. Bewoners van Zorgvliet en omgeving zouden voor de eerste auto een gratis vergunning moeten krijgen om bovengronds te parkeren. Een tweede auto kunnen zij betaald, met een vergunning, stallen in de ondergrondse parkeergarage.
Langs alle trottoirs dienen verder verbodsborden te komen waardoor parkeren verboden wordt met uitzondering voor de bewoners met een parkeervergunning.
Ons verzoek is helder. Het invoeren van een parkeerverbod, gekoppeld aan de wijziging van bestaande infrastructurele voorzieningen (ondergrondse parkeervoorzieningen, beperken zgn. inprikkers), een rigide verordening bij nieuwbouw (zoals voor Eurojust) waarbij de eigenaren worden verplicht voor eigen personeel en bezoekers parkeervoorzieningen (liefst ondergronds) te realiseren, overleg met World Forum over parkeeroplossingen, adequate handhaving en overleg met buurtbewoners bij de invoering. 

2. Noord-Westelijke Hoofdroute (NWH).
Het wijkoverleg Zorgvliet bepleit een zodanige uitbreiding van de plannen voor de Internationale Zone en de Noord-Westelijke Hoofdroute dat er gekozen wordt voor een kruisingvrij tunneltracé tussen het Statenkwartier en Duinoord. Dit moet echter niet een tijdelijke maatregel als een verdiepte onderdoorgang zijn die naar verwachting alleen nog maar voor meer kosten, milieuoverlast en stagnatie op de route zal zorgen, maar een toekomstgerichte, duurzame oplossing. Hierdoor wordt de historische samenhang tussen het Statenkwartier en Duinoord hersteld, de leefbaarheid verbeterd, de milieuvervuiling verminderd en veiliger fietsverkeer gestimuleerd. 
De geplande ondertunneling van de Johan de Wittlaan betekent dat deze tunnel ter hoogte van het Museon op de President Kennedylaan boven de grond zal komen. Dat zal een ongewenste uitwisseling van verkeer van de Internationale ...