Archief

Zorgvliet Nieuws

Jaarverslagen

Overig


Stand van zaken bouw Eurojust in Zorgvliet per 31 oktober 2012

Afgelopen maandag, 29 oktober 2012, heeft de stichting Wijkoverleg Zorgvliet via de Raad van State aangedrongen op het stilleggen van alle procedures en maatregelen die de nieuwbouw van Eurojust in deze wijk mogelijk maken. Over enkele weken horen we of de Raad van State daarmee instemt. Daarmee houden onze juridische mogelijkheden overigens niet op, want op 18 december 2012 dient de zgn. bodemprocedure bij de Raad van State waar meer inhoudelijk zal worden ingegaan op de planologische en bestuurlijke aspecten ronde de nieuwbouw. Mocht het wijkoverleg het afleggen tegen de gemeente dan nog kunnen in het daarop volgende vergunningentraject bezwaren worden gemaakt tegen de bouw van Eurojust.

Nog steeds is het wijkoverleg ervan overtuigd dat de geplande nieuwbouw niet past in een kleinschalige, veilige en door een planologisch regime beschermd gebied. De overwegingen zijn vele malen gewisseld, genuanceerd en verfijnd. Een onwillige, niet tot overleg of serieuze communicatie bereid zijnde gemeente heeft helaas niet willen ingaan op onze standpunten en alternatieven. Er restte ons dus weinig anders dan een juridische weg in te slaan. Omdat de kosten van de noodzakelijke juridische hulp (van mr. Martijn Fleers van het bureau Steins Bisschop & Schepel) waar het gaat om de (voorbereidingen van) de Raad van State procedures, de beroepsschriften, de verzoeken tot openbaarmaking (Wet Openbaarheid van Bestuur) van rapporten ed. blijven oplopen verzoek ik u dringend een bijdrage te storten op ons ING nummer 187459.

Om u een indruk te geven: tot nu toe hebben de juridische procedures het wijkoverleg ongeveer 25.000 euro gekost, een bedrag dat door een beperkt aantal omwonenden ( waarvoor grote dank en hulde ) en een enkele rechtsbijstandsverzekeraar is opgehoest. Martijn Fleers heeft overigens ons wijkoverleg op een uitstekende wijze geholpen en geadviseerd tegen een zeer schappelijk, aangepast tarief. Daarbij komt dat vele bewoners belangrijke bijdragen hebben geleverd in het argumentendossier. De stichting ontvangt geen subsidies en is (dus) geheel afhankelijk van uw (vrijwillige) bijdragen.

Het is overigens niet eenvoudig op dit moment de kansen van het wijkoverleg in het juridisch steekspel te beoordelen. Tot nu toe is in ieder geval bereikt dat een veelheid van documenten en overwegingen van de gemeente, Eurojust en de rijksoverheid door actief toedoen van het wijkoverleg zijn geopenbaard, waardoor duidelijk is geworden dat zowel de gemeenteraad als het wijkoverleg bewust, laat, eenzijdig en onvolledig zijn geïnformeerd. De bestuurlijke procesgang heeft geleid tot pittige discussies in de gemeenteraad (o.m. rond de servituten en het bestemmingsplan) en tot veel positieve reacties in de media en bij allerlei maatschappelijke organisaties en niet in de laatste plaats bij de bewoners van Zorgvliet. Er is duidelijk stelling genomen, niet overigens tegen de aanwezigheid van Eurojust in Den Haag, maar tegen de gemaakte afwegingen die – voor zover deze publiekelijk zijn gemaakt - nauwelijks rekening houden met de opvattingen en belangen van bewoners (maar wel met die van Eurojust) op tal van gebieden zoals veiligheid, bereikbaarheid, woongenot, waardevermindering onroerend goed en waarbij de bewijsvoering en verantwoording achteraf gereconstrueerd lijken te zijn. De verschillende argumenten en standpunten staan overigens gedocumenteerd op de site van Zorgvliet: www.zorgvlietdenhaag.nl

Nogmaals, het wijkoverleg en onze adviseurs zijn nog steeds van mening dat (ook) onze juridische argumenten steekhoudend zijn. Maar om die daadwerkelijk verder te kunnen onderbouwen is uw financiële hulp onontbeerlijk. Vaak blijkt in dit soort situaties dat een goed voorbeeld goed doet volgen en er een sneeuwbaleffect ontstaat. Het zou bijzonder jammer zijn om in dit cruciale stadium het juridische strijdperk te moeten verlaten wegens het ontbreken van financiële middelen.

Met vriendelijke groet,

Robbert Coops, voorzitter
 



Protest tegen gebruik Duitse oorlogswet door Gemeente Den Haag

De Gemeente Den Haag wil zich beroepen op een Duitse oorlogswet uit 1940 om grond te onteigenen in Zorgvliet. Deze petitie is gericht tegen het feit dat de Gemeente Den Haag een Duitse oorlogswet wil gebruiken, en niet tegen onteigening voor algemeen belang als zodanig.

Onderteken deze petitie:
http://petities.nl/petitie/protest-tegen-gebruik-duitse-oorlogswet-door-gemeente-den-haag




Gratis graffiti laten verwijderen

Sinds kort is er voor de bewoners van Zorgvliet een mogelijkheid om graffiti te laten verwijderen van gevels. Het wijkoverleg Zorgvliet werkt samen Duinoord mee aan de gemeentelijke regeling om graffiti te laten verwijderen.

Gratis

Wat houdt de regeling in?
De gemeente heeft met bewonersorganisaties in Den Haag collectieve afspraken gemaakt. De wijkorganisaties betalen voor het schoonhouden van alle panden in het bewonersgebied. U, als bewoner van Zorgvliet doet automatish mee aan de collectieve graffiti-schoonmaakregeling.

Hoe werkt het?

Zodra u vervuiling door graffiti of beplakking constateert, meldt u dit bij het Meldpunt Graffiti (070-3534605 / meldpuntgraffiti@denhaag.nl). Als u huurt van een woningcorporatie, meldt u graffiti rechtstreeks aan uw verhuurder. Woningcorporaties maken hun panden namelijk zelf schoon.

Welke schoonmaakbedrijven?

Bij het verwijderen van plak en klad stelt elke ondergrond eigen eisen. Na de melding laat de gemeente uw pand dan ook door een professionele schoonmaker van een gecertificeerd schoonmaakbedrijf reinigen, om onherstelbare schade te voorkomen.

Wat kunt u doen om graffiti te voorkomen?

Om graffiti te voorkomen zou het mooi zijn als u uw gevels of muren kunt laten begroeien met klimplanten zoals duindoorn, klimrozen, winterjasmijn, klimhortensia, blauwe wingerd. De diversiteit van het groen zal vogels en vlinders terugbrengen in de straat.

Wat moet u doen bij graffiti op uw pand?

De enige voorwaarde die aan collectieve schoonmaak wordt gesteld is, dat de eigenaar / huurder een meldingsformulier invult en dit met een kopie aan het Wijkbestuur opstuurt naar het meldpunt Graffiti van de gemeente.

U kunt het formulier ook per post sturen naar:

Meldpunt Graffiti
Antwoordnummer 1450
2508 VB Den Haag
E-mail: meldpuntgraffiti@denhaag.nl
Website: www.haagsgraffitiplatform.nl




Parkeren in Zorgvliet

Parkeren in Zorgvliet
Betaald parkeren in Den Haag is niet meer weg te denken. Invoering ervan lijkt onvermijdelijk, omdat vluchtgedrag uit de ene wijk leidt tot nieuwe parkeerproblemen elders. De gemeente Den Haag Is kennelijk met een soort salamitactiek bezig waardoor in ieder geval grote delen van het centrum en Scheveningen nu voorzien zijn van betaalautomaten. Op basis van enquêtes onder bewoners, meetgegevens en gemeentelijke beleidsuitgangspunten vindt de uitrol van deze melkkoe plaats. In de aangekondigde evaluatie van de Uniformering Parkeerregeling Centrum zouden minder kostbare en meer voor de hand liggende maatregelen kunnen worden overwogen.

Ondanks al het (papieren) beleid rond automobiliteit en de gemeentelijke parkeernormen bij nieuwbouw neemt de parkeerdruk in Den Haag toe. De rol van het openbaar vervoer, de introductie van het Nieuwe Werken, de doorwerking van het gemeentelijk verkeerscirculatieplan (VCP) of de economische crisis laten hun sporen in dat opzicht weliswaar na, maar een blik op de openbare weg leert dat het nog steeds druk is. In wijken als Zorgvliet, Duinoord en aanpalende gebieden waar (nog) geen betaald parkeren is ingevoerd is ook de parkeerdruk groot. Vele automobilisten parkeren daar dagelijks gratis hun auto om met de vouwfiets of het openbaar vervoer naar het werk elders te gaan. Dat gebeurt overdag en gedurende de werkweek. Maar ook ‘s avonds is sprake van parkeerdruk omdat in omliggende gebieden onvoldoende parkeergelegenheid bestaat. Tellingen van de gemeente bevestigen dat beeld. In Duinoord is zelfs sprake van 100% bezetting en in Zorgvliet (56%), maar het betreft hier alleen de parkeerdruk in de avond- en nachtelijke uren, terwijl juist overdag de problemen manifest zijn. Het wijkoverleg Zorgvliet maakt zich daarover zorgen ook al omdat er hier en daar acute bereikbaarheidsproblemen voor bijvoorbeeld hulpdiensten zijn. In Duinoord wil de gemeente nu een betaald-parkeren-regime – al dan niet met een bezoekersregeling, waarover het gelijknamige burgerinitiatief zich zorgen maakt – invoeren, in Zorgvliet nog niet. De verantwoordelijke wethouder Smit wil voor Zorgvliet kijken naar het uitwijkeffect tijdens kantooruren vanuit het centrum naar de straten met ambassadevestigingen. Ik raad hem aan dan vooral met de fiets te komen…

Een suggestie om blauwe parkeerzones in te voeren waardoor parkeerders daar gratis maar wel binnen een beperkte tijdmarge terecht kunnen is bij dat alles niet overwogen. De gemeente heeft die suggestie van het wijkoverleg Zorgvliet indertijd afgewimpeld met het argument dat een dergelijke maatregel elders niet in Den Haag voorkomt (sic!) en dat handhaving een (personeel) probleem zou vormen. Dergelijke overwegingen leiden helaas niet tot een oplossing die voor iedereen acceptabel is.
De gemeente Den Haag heeft onlangs onverwacht een telefonische enquête gehouden onder enkele bewoners van Duinoord-noord en Zorgvliet om er achter te komen of ook in deze wijken sprake is van parkeer- en mobiliteitsproblemen. Zowel in Duinoord als in Zorgvliet blijken bewoners in (kleine) meerderheid tegen invoering van betaald parkeren te zijn. Dat is een niet erg verrassende uitkomst van deze meningspeiling, want ook enkele jaren geleden bleek dat beeld te bestaan. Bewoners houden er verschillende opvattingen over de parkeeraanpak op na, die vooral afhankelijk zijn van de woonlocatie. Immers, zij die in het gelukkige bezit zijn van een eigen – al dan niet ondergrondse – parkeerplaats hebben geen moeite met parkeerautomaten. Zij die hun auto op straat moeten parkeren zijn mordicus tegen. De kosten daarvan wegen kennelijk op tegen de dagelijkse zoektocht naar een parkeerplek voor de deur. Daaraan bestaat vooral overdag een chronisch gebrek; externe veiligheidsmaatregelen rond de Chinese ambassade leidden bijvoorbeeld recent tot een nieuwe inperking van openbare parkeergelegenheid in de Adriaan Goekooplaan.
Uit een door het wijkoverleg Zorgvliet onlangs gehouden steekproef blijkt dat de oorspronkelijke stellingname van de bewoners niet is veranderd. De meeste bewoners aan de Jacob de Graefflaan, Alexander Gogelweg en R.J. Schimmelpennincklaan zijn tevreden met de huidige situatie in de wijk, zowel overdag als 's avonds en willen geen betaald parkeren. Een meerderheid van deze bewoners is ook tegen (algemeen dan wel beperkt) betaald parkeren met vrijstelling voor wijkbewoners. Een minderheid van de Zorgvlieters aan de Jan Willem Frisohof, Scheveningseweg en Adriaan Goekooplaan is ontevreden over de parkeersituatie en stelt algemeen betaald parkeren voor. Een minderheid is voor betaald parkeren overdag met een voorkeur voor betaald parkeren tussen 08.00/09.00 en 17.00 uur. Kortom, de onderlinge patstelling blijft bestaan.
Er worden overigens nog wel de nodige suggesties en opmerkingen in de enquête gemaakt, zoals het niet toestaan van bestelbusjes uit andere wijken, het niet willen betalen voor werknemers uit de omliggende kantoren die in Zorgvliet parkeren, belastingverhoging en snelheidscontrole. De omstreden komst van Eurojust – die onherroepelijk ten koste gaat van de aanwezige publieke parkeerplekken – leidt tot de kanttekening dat dan alleen nog parkeren voor bewoners mogelijk moet worden. Bezoekers moeten dan elders hun heil zoeken.


Drs Robbert Coops, voorzitter stichting wijkoverleg Zorgvliet



Cafe De Slag om Den Haag

De slag om Den Haag



LEZING ADHD EUROJUST

9 maart 2011
Peter Drijver
SCALA architecten, lid Haags Monumenten Platform

Wanneer je een mondiale speler wilt zijn moet je je lokale karakter koesteren én uitspelen –vrij naar Leo Oorschot. De vestiging van Eurojust in de Internationale Zone is een excellent voorbeeld. De Gemeente heeft een Nota van Uitgangspunten vastgesteld voor die Internationale Zone in 2009, maar heeft nagelaten de hierin genoemde samenhangende maatregelen en initiatieven ter hand te nemen.

Dat stuk is namelijk helemaal niet verkeerd, zij het dat wel erg veel opties worden opengelaten. Gevoegd bij het pijnlijk gebrek aan een echt Masterplan blijkt er nu geen enkel kwaliteitskader meer vastgelegd te zijn. En toch willen de wethouders Marjolein de Jong en Marnix Norder nu de grond verkopen aan de Rijksgebouwendienst en de bende van de Rijksbouwmeester om er een volgend kantoor te bouwen. Honderd meter lang en vijftig meter hoog in een beschermd stadsgezicht,. Er lijkt een onoverbrugbare kloof tussen ‘Willen en Kunnen’. Vanavond wil ik dat toespitsen op bewustzijn van de burgerij enerzijds en haar eigen stadsbestuur anderzijds.

Het beschermd stadsgezicht Zorgvliet is een spannend boek. In mijn 7 minuten tijd kan ik hier slechts een enkele anekdote kwijt en ik verheug me op de komst van een echt architectuurcentrum om hier langere tijd met elkaar over te kunnen spreken.


In de 17e eeuw is Den Haag een politiek en cultureel brandpunt. In 1653 stelt Constantijn Huygens voor een Zee-straet aan te leggen door de Wildernis tussen Scheveningen en Den Haag. Een private tolweg, tweebaans en de allereerste verharde weg buiten de bebouwde kom sinds de Romeinen.

Pas na 10 jaar kan de weg worden aangelegd en blijkens zijn gedicht Zee-straet lijkt deze vooral bedoeld voor de snelle aanvoer van gezonde zeevis en vermaak. De vraag is of dat Huygens’ niet een ander argument had, namelijk die van een pijl snelle verbinding van Den Haag naar Amsterdam door de branding. Te paard, in een koets of wellicht met de zeilwagen waarmee sinds 1602 Simon Stevin 24 personen in twee uur van Scheveningen naar Petten kon rijden. In de beschaving van de 17e eeuw was de afstand tussen ‘Willen en Kunnen’ een intellectuele uitdaging.

Er is over Zorgvliet nogal wat literatuur voorhanden die ik iedereen van harte aanbeveel. In het voorspel van de 17e tot de 20e eeuw ontwikkelt Zorgvliet zich van classicistisch buitenhuis met hollandse tuin van Jacob Cats tot een vervallen engels landschapspark. De plannen van Willem II hier een gotisch paleis te bouwen naar ontwerp van Houghton waren gesneuveld en na zijn dood moest Anna Paulowna en later Sophie en de Groothertog van Saksen-Weimar Willems kunstschatten en landgoederen verkopen om de schulden af te betalen. Ontwikkelingsmaatschappijen verkavelden Zeeheldenbuurt, Willemspark en later Duinoord en Statenkwartier ten behoeve van gedifferentiëerde middenstandsbuurten. Stadsarchitecten als Wayens Pietersz en later Lindo regisseerden het stadsbeeld vanaf de zijlijn van de markt.

Ten zuidwesten van de Scheveningseweg strekte het park zich uit van Laan van Meerdervoort tot aan het van Stolkpark. De Groot Hertoginnelaan en Stadhouderslaan vormden een landelijke en deftige parkrand. Door het gebied maakt de loop van de Haagse Beek een haakse hoek pakweg van Catshuis naar de Zeestraat.

Goekoop Senior ontwikkelde veel haagse buurten en bouwde daar een vermogen mee op. Goekoop junior aardde naar zijn vader, was één van de oprichters van de geschiedkundige vereniging Die Haghe, financierde de bouw van het Stedelijk Gymnasium Haganum en de Ooglijderskliniek schuin ertegenover. Deze Adriaan Goekoop wist Zorgvliet te kopen alsmede de buitenplaatsen Rustenburg en Buitenrust. Ondanks pleidooien van Lindo wilde de gemeente haar bod niet verhogen. Toen in 1905 werd beslist dat het Vredespaleis gebouwd zou worden op de plek van Buitenrust én Rustenburg maakte Goekoop zijn eerste winsten al door die gronden weer af te staan.

Met het Catshuis en tuin had hij ook de ambitie geproefd van Willem II om hier een paleis te realiseren. Toe Berlage in 1909 zijn uitbreidingsplan voor ’s-Gravenhage opstelde werd de tuin van het Catshuis omringd met een villapark van grote afmetingen. Berlage moderniseerde de Paleis-ambitie tot een ‘Muzeum’. In het plan Berlage is voorts een sportterrein opgenomen en een wegverbinding door het park tussen Kerkhoflaan en Stadhouderslaan. Dat Berlage ook zichzelf niet vergat mag blijken uit het feit dat hij nogal er nogal wat ontwerpen maakte waaronder natuurlijk het Gemeentemuseum zelf. Een gebouw uit deze tijd is het Vredespaleis van Cordonnier, een Paleis in franse renaissancestijl dat onder druk van bezuinigingen door van der Steur behendig werd omgevormd tot een asymmetrische en hollandser variant. De van Karnebeek-bron ertegenover memoreert de architect en de bouwkundigen en is een eerbetoon aan een bevlogen burgemeester die dit wist te realiseren voor de stad.

Goekoop gaf Hoek en Wouters de opdracht voor een verkavelingsplan voor het villapark. Na consultatie van Henrici uit Muenchen kwamen ze met een voorstel dat het Park verkavelde en opdeelde. Behalve de verbinding die Berlage had voorgesteld werden er twee wegen door het park bijgemaakt haaks op de kust. Het sportterrein werd gebruikt voor concours hippique.


In 1914 werd het defintieve villapark-plan opgesteld. Het stratenpatroon werd losser, de kavels kleiner en in het park werd weer aarzelend een koninklijk paleis gestippeld. Goekoops ambitie om hier een hoogwaardig woonmilieu toe te voegen moest bekroond worden met een vorstelijke residentie.

Gebouwen uit deze tijd laten een mengeling zien van ‘Um 1800’ architectuur van Mebes en van sober hollands classcisme. Twee woon-villaas van een medewerker bij Hoek en Wouters, de nog jonge Co Brandes, het palladiaanse botervlootje van Jo Limburg, een kantoor voor een indische suikermaatschappij en een woonhotel van Broese van Groenou. Goekoop ging wonen in het Catshuis, stierf daar in 1914 en in 1920 liet de familie een monumentale muur om park Zorgvliet optrekken waar de beek doorheen stroomt.

Begin jaren 30 was het Villapark goeddeels gerealiseerd en de familie Goekoop had Catshuis en tuinen gerestaureerd. Het Gemeentemuseum van Berlage was van een stijf stedelijk blok in een majestueus vrijstaand gebouw door-ontwikkeld: klassiek en toch modern. Hij had in zijn laatste werk zichzelf overtroffen.


Met de aanleg van de Atlantikwall door de bezetter wordt een zone vrijgemaakt dwars door bestaande buurten heen. De Duinoordkerk en de Heilige Martelaren van Gorkum worden gesloopt. Tankmuur en toegangen tot de vestingstrook verschijnen aan Stadhouderslaan en Scheveningseweg.


Na de oorlog stelt Dudok zijn wederopbouwplan op met een hippe parkway van Hubertuspark tot Kijkduin. In het geruimde deel van het Villapark wordt een cultuurforum geprojecteerd met Koninklijk Conservatorium, Congresgebouw, theater en concertzalen. Tussen Duinoord en Statenkwartier krijgt deze de status van allee waar rijweg en Haagse Beek van plaats verwisselen. In het Park Zorgvliet wordt het Catshuis de portierwoning van een belangrijker gebouw. De ambitie om er een paleis te realiseren heeft de jonge Goekoop ook nog niet losgelaten. Een geraliseerd plan uit deze tijd is het hoofdkantoor van een grote verzekeringsmaatschapij. Na het leggen van de eerste steen wordt een van de architecten door een hartaanval getroffen en komt te overlijden. Het deftige moderne classicisme van van der Steur en Herman de Groot is vandaag onderkomen van het Internationaal Joegoslavië Tribunaal. Het is één van de beoogde locaties geweest voor Eurojust.


Wanneer Dudok zijn biezen pakt in 1957 is de opdracht voor het Congrescentrum aan Oud vergeven. Zonder regie draait Oud het gebouw weg van de stad, weg van de Johan de Wittlaan. En het wordt allemaal nog een graadje erger wanneer het Bel Air Hotel verrijst dat als een kamerscherm de ruimte opdeelt en het Gemeentemuseum op een binnenterrein plaatst. Die pragmatische benadering door onwetenden, die stelselmatige degradatie van het stedenbouwkundig ontwerp heeft geduurd tót gisteren. Gebouwen uit onze tijd reflecteren helaas die pragmatiek. Zo Quists Omniversum nog een spil in de knik van de weg zou zijn, dan is de ronde vorm van het OPCW gebouw volstrekt irrelevant. De veiligheidszone als tuin eromheen is onzinnig omdat het gebouw geen overgangen en toegangen heeft tot die tuin. Het blikken monster van KPMG ontworpen door T&T is in maat, richting en materiaal van een onbegrijpelijke hysterie. Europol, Dorint-Hotel en de kantoren van Incasso-bedrijf Intrum Justitia maken er een binnenstedelijk brain-park van waarvan de bestanddelen de waan van de dag reflecteren. Zo bouw je geen prestigieus stadsbeeld, zeker niet aan het Korte Voorhout en niet in de Internationale Zone.


Waar zijn de aanstekelijke ambities gebleven van Cats, Huygens, Willem II of Goekoop? De Chinese ambassade is ondanks zijn vocabulair een poging om een middelgroot kantoor maat te geven in een hoogwaardig villapark. En zelfs de appartementengebouwen doen daar nog een poging toe. In het verlengde van de Nota van Uitgangspunten Internationale Zone had een Masterplan een trage transformatie kunnen schetsen van dit geamputeerde deel van het oude villapark tot een beveiligde compound met heerlijke villaas. Den Haag heeft daarvoor met zijn Woonhotels en Villaparken een sterk en lokaal repertoire. Een dergelijk Masterplan had escalatie kunnen voorkomen.


Gisteren is de tekst boven tafel gekomen van het Servituut dat ligt op de gronden van Villapark Zorgvliet. Een privaatrechtelijke overeenkomst verplicht de eigenaren over en weer de kwaliteiten van het villapark te respecteren met betrekking tot gebruik, maat en schaal. Een actueel perspectief voor een stad waarin bewoners en het Haags Monumenten Platform telkens tegenover het stadsbestuur staan als het gaat om bescherming van aangewezen beschermde stadsgezichten. Welstandsbeleid is ten lange leste een middel om particuliere investeringen in vastgoed veilig te stellen en ook het oer-Nederlandse instrument van een bestemmingsplan heeft dat ten doel. Maar de entrepreneurs-familie Goekoop stelde blijkbaar geen vertrouwen in de stadsbestuurders en hun publiekrechtelijke rentmeesterschap voor Zorgvliet. Het is leerzaam en volstrekt actueel hoe eigenaren in een gebied zich onderling verbonden hebben om hun vastgoed, hun park waardevast en fraai te houden.




Ambassade Azerbaijan

De wijk Zorgvliet wordt weer een ambassade rijker en wel die van de republiek Azerbaijan. Die is nu nog aan de Laan Copes van Cattenburch gevestigd, maar verhuist waarschijnlijk begin 2012 van die drukke verkeersweg naar Andries Bickerlaan 6 met zicht op de vijver. Het gebouw is voor ruim vier miljoen Euro gekocht.

In de riante villa zetelde lang de Oostduitse ambassade met inkwartiering van de communistische spionagedienst. Na de val van de muur werd het gerenoveerde gebouw de vestiging van een bedrijf van juristen en notarissen en verdwenen de bossen antennen van het dak. Het gebouw wordt opnieuw opgeknapt voor ambassadeur Fuad Askandarov er met zijn staf intrekt.


Azerbaijan ligt aan de Kaspische Zee en heeft ruim acht miljoen inwoners. Het land is 2,5 keer zo groot als Nederlan en beschikt over rijke voorraden olie en andere grondstoffen. Het is officieel een seculiere, democratische republiek waarvan 93,4 procent van de inwoners tot de Islam behoort. Volgens het 'reisadvies' van het Nederlandse ministerie van buitenlandse zaken zijn sommige gebieden onveilig. Nederland heeft - vooral met oog op de energievoorziening - een kleine ambassade in de hoofdstad Bakoe.




Vandalisme-alarm

De wijk trekt veel wandelaars - vaak met hond - uit andere wijken. Helaas ook groepjes 'hangjongeren'.
Een favoriete hangplek is de vijver aan de Alexander Gogelweg. Het blijft niet bij - vaak luidruchtig - rondhangen. Eén van de banken is al verschillende malen in de vijver gegooid, evenals een brandende auto.
De troep die ze achterlaten is schunnig: in de vijver drijft een ruim assortiment aan drankflessen en banken en muren in de buurt worden beklad met weinig artistieke graffiti. Wandelaars voelen zich niet op hun gemak als ze op dit soort jeugd stuiten.
 
Wat te doen? Wijkagent brigadier J. van der Kooij heeft met een van onze bestuursleden de situatie (opnieuw) bekeken. Hij heeft het probleem daarna op het bureau besproken en de vijver zal volgens hem in de surveillance-route worden opgenomen. Hij vraagt wijkbewoners echter met klem om de politie te bellen wanneer er ergens echt iets aan de hand is.
 
Omdat het nationale alarmnummer daar volgens ons niet toe uitnodigt, geeft hij het advies om het nummer van het bureau Parklaan te bellen: 424.50.11. Zeg er bij dat dit op advies van de wijkagent is.
Een surveillance-auto kan volgens Van der Kooij binnen luttele minuten ter plaatse zijn.
 
Vieze vijver

De vijver aan de Alexander Gogelweg heeft niet alleen te lijden van hangjongeren en onopgevoede gymnasiasten die er hun lunchverpakkingen in gooien. Algen zorgen in dit jaargetijde voor een dikke laag groene prut. Samen met de rommel op de bodem belemmert dit de doorstroming. Een beambte van het waterschap Delfland heeft na een klacht de vijver bezocht en heeft toegezegd dat er wat meer vers water in zal worden gespuid. In oktober stuurt de gemeente een schoonmaakploeg om de algenprut te verwijderen.
Deze actie stond overigens al in de planning.



UITTREKSEL SERVITUUT ZORGVLIET

Uit notariële acten – in het bezit van het stichtingsbestuur wijkoverleg Zorgvliet – blijkt dat de uitgifte/verkoop van percelen grond door de Naamlooze Vennootschaps Maatschappij tot exploitatie van onroerende goederen “Het Park Zorgvliet” het volgende samenvattend in het kader van het servituut is opgenomen.

Paragraaf b. Op de gekochte gronden zal niet meer mogen worden gebouwd dan eene villa, met de daarbij behorende bijgebouwen, en zullen deze, de openblijvende tuinen en open plaatsen of erven niet mogen worden gebruikt of ingericht tot winkelhuizen, slijterijen, tapperijen, inrichtingen voor lijkverbranding, sanatoria, inrichtingen voor zenuwlijders of andere ziekten, hofjes, arbeiderswoningen, huizen van ontucht, danshuizen, zoutziederijen, noch tot eenige andere inrichting vermeld in artikel twee der hinderwet, evenmin hotels en café-restaurants, (dan?) met schriftelijke goedkeuring van de verkoopster. (bedoeld wordt de nv Park Zorgvliet, niet opvolgers in eigendom).

Oorspronkelijk werd hierop één uitzondering gemaakt: “Twee tot hôtel of café-restaurant bestemde gebouwen en ten hoogst vijf andere, niet uitsluitend voor bewoning bestemde particuliere of openbare gebouwen, mits van geen grootere gevel breedte dan dertig meter, zijn toegelaten, indien en voor zover zij naar het oordeel van B & W geen schade doen aan het karakter van het villapark”. Die toestemming voor twee hotels dan wel restaurants is echter later in een annex ingeruild voor toestemming tot de bouw van één woonhotel: flatgebouw Zorgvliet.

De bepaling waar het voor ons in de kwestie Eurojust om draait luidt:
“De bepalingen hiervoor (sub b) zullen gelden als erfdienstbaarheden ten laste van het verkochte en tot gebruik en ten nutte van de aan de verkoopster in eigendom behoorende percelen, kadastraal bekend…(volgt opsomming) ” In de kantlijn staat: Servituut.
Vervolgens:
“Bij overtreding van een der bepalingen hiervoren genoemd door den koper of diens opvolgers in den eigendom zal de overtreder aan de verkoopster telkens verbeuren eene boete van honderd gulden voor iedere overtreding, onverminderd het recht van de eigenaren der heerschende erven om ieder voor zich de nakoming der bepalingen in rechten te vorderen”.

Ook nuttig om te weten: een afrastering wordt in diverse bepalingen verplicht gesteld. Deze moet langs de openbare weg bestaan uit ijzeren hekken op een ‘voetmuur’ van minimaal 25 cm en max. 50 cm. In totaal 1.50 m. hoog. Langs aangrenzende terreinen (erfscheidingen) mogen niets anders dan ijzeren of houten hekwerk worden geplaatst van 2 m. hoog. Zonder vergunning van B & W mogen nooit ‘schutten’ of andere voorwerpen tegen de hekken worden geplaatst, ‘welke verhinderen dat, ter beoordeling van B & W, door de hekken of de afrasteringen heen gezien kan worden”. De hekken moeten van ‘goedgekeurde typen’ zijn.

Tot besluit wat varia: ‘Het bij deze akte verkochte terrein zal, voor zover het niet mocht worden bebouwd, met in achtneming van het bij deze akte bepaalde moeten worden ingericht tot en uitsluitend mogen worden gebruikt als lustgrond’. (dit zijn tuinen).

De akten bevatten ook bepalingen waarin de onderlinge afstand van de (te bouwen) gebouwen worden vastgelegd. Voor de bouw van stallen, koetshuizen, kolenhokken, tuinhuisjes e.d. bijgebouwen moeten B & W vergunning verlenen. Behalve tijdens de bouw, mogen er geen reclameborden worden geplaatst.



UITTREKSEL SERVITUUT

Boek 5 Burgerlijk Wetboek, art. 5:78 – 5:81:





Toelichting Beschermd Stadsgezicht - Zorgvliet

Inleiding

De wijk Zorgvliet is gelegen ten noordwesten van de binnenstad, aan de zuidzijde van de Scheveningseweg. Tot de officiële wijkbegrenzing van Zorgvliet behoren de driehoek Anna Paulownastraat/ Scheveningseweg/ Laan van Meerdervoort en de oneven zijde van de Laan van Meerdervoort tussen Anna Paulownastraat en Carnegielaan. Historisch vormen deze straten onderdeel van de laat-19de-eeuwse uitleg van het Zeeheldenkwartier en de Archipelbuurt. De Groot Hertoginnelaan en de hieraan gelegen rij huizen op de hoek met de Stadhouderslaan dateren van rond 1895 als onderdeel van de wijk Duinoord.
De beschreven omgrenzing is dus bepaald door de grenzen van de volgende bestemmingsplannen: Scheveningse Bosjes, Archipel/Willemspark II, Zeeheldenkwartier, Duinoord Statenkwartier en vervolgens een duidelijke lijn langs (het in in Tweede Wereldoorlog verwoeste gebied rondom) de huidige Johan de Wittlaan. Door o.a. de sterke scheidslijn opgeworpen door de Johan de Wittlaan is het deel van de oorspronkelijke wijk Zorgvliet dat loopt tot aan de Stadhouderslaan (Pres. Eisenhowerlaan) zodanig veranderd van karakter dat het niet meer past binnen het stadsbeeld van het te beschermen gezicht. Dit betreft het gebied rondom het Congresgebouw, het Gemeentemuseum en Catsheuvel.
Het beschermd stadsgezicht wordt omgrensd door de Scheveningseweg, het Carnegieplein, de tuin van het Vredespaleis achter de Laan van Meerdervoort, de waterloop in het plantsoen aan de Groot Hertoginnelaan, Stadhouderslaan, en de Johan de Wittlaan.

Ontwikkelingsgeschiedenis

Tussen Den Haag en Scheveningen bevindt zich de omvangrijke buitenplaats Zorgvliet met het huis, dat raadspensionaris Jacob Cats hier in 1652 liet bouwen. De Scheveningseweg is een belangrijk structuur bepalend element in dit gebied, aangelegd als zeeweg in 1665 naar ontwerp van Constantijn Huygens. De weg liep aanvankelijk door het duinlandschap, dat bekend stond onder de naam "'s Graven Wildernisse". De Scheveningse Bosjes zijn ontstaan uit aanplantingen, die aan het einde van de 18de eeuw hier werden uitgevoerd.
De villawijk Zorgvliet is ontstaan in het tweede decennium van deze eeuw op de gelijknamige buitenplaats van de staatsman-dichter Jacob Cats. De gronden van 'Sorghvliet' werden in de 19de eeuw aanzienlijk uitgebreid door de prins van Oranje, de latere koning Willem II, nadat deze in 1837 de eigendom had verworven voor 52.000 gulden. De aangekochte goederen in Houtrust en de Segbroekpolder vormden een aaneengesloten geheel met het oorspronkelijke Zorgvliet waardoor de totale oppervlakte niet minder dan 600 ha. omvatte. In 1876 verkocht zijn dochter Sophie, groothertogin van Saxen-Weimar, 265 ha. van het domein aan een aantal bouwmaatschappijen. De terreinen van het huidige Zorgvliet behoorden hier echter niet toe.

Overigens heeft de aanleg van de wijk Duinoord vanaf 1893 voor Zorgvliet betekenis gehad. De bouwmaatschappij Duinoord wist namelijk een servituut op het aangrenzende Zorgvliet te verwerven. Het servituut bepaalde dat Zorgvliet tot 1910 niet mocht worden bebouwd.
Na het overlijden van de kleinzoon van prinses Sophie, kwam het gebied tussen de Stadhouderslaan en de Oude Scheveningseweg volop in de belangstelling: de laatste grote potentiële bouwlocatie dichtbij het centrum.
De gemeente was geïnteresseerd in een eventuele aankoop, waarbij de plannen voor een nieuw paleis voor koningin Wilhelmina en een tot stadhuis te verbouwen paleis Noordeinde een rol speelden. Verder wilde het college van B en W het groene gebied met zijn waterpartijen en glooiingen voor de stad behouden. De gemeente was geïnteresseerd in een eventuele aankoop, waarbij de plannen voor een nieuw paleis voor koningin Wilhelmina en een tot stadhuis te verbouwen paleis Noordeinde een rol speelden. Verder wilde het college van B en W het groene gebied met zijn waterpartijen en glooiingen voor de stad behouden.
In de Uitbreidingsplannen van 1895 en 1903 van ir. I.A. Lindo wordt Zorgvliet binnen zijn huidige omgrenzing dan ook onveranderd gehandhaafd.
In 1902 wees de raad de aankoop van het ongeveer 90 ha. grote terrein af. De prijs van 4,5 miljoen gulden voor een park en een mogelijke locatie voor een paleis en enige villa's achtte men onverantwoord.
Daarop kocht mr. A.E.H. Goekoop het terrein plus 141 ha. in de Segbroekpolder voor 5,25 miljoen. De grond bracht hij onder in de "Maatschappij Het Park Zorgvliet en Houtrust". In 1908 kreeg de gemeente opnieuw de kans Zorgvliet te verwerven. Het betrof nu echter een aanmerkelijk kleiner deel. Goekoop had inmiddels het Catshuis met de direct omliggende tuinen van de Maatschappij Zorgvliet gekocht. Bovendien waren in 1905 de terreinen van het voormalige Buitenrust aan de Carnegiestichting overgedaan voor de vestiging van een bibliotheek en internationaal gerechtshof. De bouw van dit Vredespaleis werd gerealiseerd na een internationale prijsvraag in de jaren 1907-1913.
In het Uitbreidingsplan van H.P. Berlage (1908) was reeds rekening gehouden met de aankoop door de gemeente. Het gebied tussen het "landgoed Zorgvliet" van Goekoop en de huidige Carnegielaan, Groot Hertoginnelaan, Stadhouderslaan, Eisenhowerlaan en Scheveningseweg wordt in dit uitbreidingsplan ingevuld met villa's in een landschappelijke aanleg. De raad wees echter ook deze maal de koop om financiële redenen af.
Uiteindelijk heeft de N.V. Maatschappij Het Park Zorgvliet dit gebied na 1910 verkaveld en ingericht volgens een plan van het architectenbureau Z. Hoek en J.T. Wouters. Dankzij de uitvoerige discussies over het natuurbehoud en de inspanningen van Goekoop heeft men ernaar gestreefd een zo fraai mogelijk villapark te maken.De verkoop van de percelen verliep volgens de brochure, die de Maatschappij Het Park Zorgvliet in 1913 uitgaf, voorspoedig. Meer dan 64 monumentale villa's en enkele geschakelde herenhuizen werden in de jaren 1913-1915 gerealiseerd.
Ontwerpen van bekende architecten als W.B. van Liefland (Carnegielaan 5), J.J., M.A. en J. van Nieukerken (Tobias Asserlaan 5), A.P. Smits en J. Fels (Carnegielaan 9) en S. de Clercq (Andries Bickerweg 1c) komen we in deze wijk tegen. Ook het bureau van Z. Hoek en J.T. Wouters heeft hier een groot aantal huizen ontworpen.Voor de toetsing van de esthetische kwaliteit van de te bouwen villa's was een speciale commissie benoemd, bestaande uit de architecten H. Evers, D.E.C. Knuttel en J. Limburg.
Het noordwestelijk deel van het villapark is tijdens en na de Tweede Wereldoorlog ingrijpend gewijzigd. Het huidige traject van de President Kennedylaan en Johan de Wittlaan was onderdeel van de tankgracht van de Duitse bezettingsmacht, waarvoor de oorspronkelijke aanleg en villa's moesten wijken.
In dit kaalgeslagen gebied is door de aanleg van het Stadhoudersplantsoen, de President Kennedylaan en Johan de Wittlaan een nieuwe grootschalige stedebouwkundige stuctuur ontstaan. Van het 'Basisplan Stadhoudersplein- Scheveningsche Boschjes' uit 1947 van W.M. Dudok is alleen het idee om een "eiland" met openbare functies en kantoren te creëren, gehandhaafd. Het gebied heeft een veel dichtere bebouwing gekregen dan Dudok voor ogen stond en mist de heldere structuur en het samenhangend bebouwingsbeeld van zijn plan. Door de bouw van het Congresgebouw naar ontwerp van J.J.P. Oud (1958-1966), een hotel, een groot aantal kantoren, het Omniversum, het Museon en de Statenhal is een wig in de stad geïntroduceerd, die bovendien zeer veel verkeer aantrekt. Dit gebied valt dan ook niet binnen het te beschermen stadsgezicht.
Het Catshuis is sinds 1961 de officiële ambtswoning van de minister-president, maar fungeert thans vooral als vergader- en ontvangstgelegenheid voor de regering. De woonfunctie van Zorgvliet is nu nog maar in beperkte mate aanwezig. Het merendeel van de villa's wordt gebruikt als ambassade of kantoor. In het Congresgebouwgebied e.o. is de woonfunctie nagenoeg geheel verdwenen. Op het terrein van het Vredespaleis vonden in de jaren zeventig uitbreidingen plaats ten behoeve van de bibliotheek en het gerechtsgebouw.

Huidig ruimtelijk karakter en bebouwingsbeeld

Het karakter van Zorgvliet wordt grotendeels bepaald door de parkaanleg van het landgoed. Dit is zoals eerder vermeld oorspronkelijk aangelegd in de 17de eeuw maar wordt nu gekenmerkt door de Engelse tuinstijl. Voorts is van belang de loop van de Scheveningseweg met z'n groenaanleg in relatie tot de Scheveningse Bosjes. De ruime tuinaanleg van het Vredespaleis bepaalt evenzeer het parkachtig karakter van de wijk.
De opzet van de wijk bestaat uit een landschappelijke aanleg in glooiend terrein met villa's in grote tuinen aan een overwegend gebogen stratenpatroon. In het stedebouwkundig ontwerp is met de loop van de Haagse Beek rekening gehouden. Voor de aanleg van het zuidelijk deel van de wijk was het water ten noorden van de Groot Hertoginnelaan met een vertakking tussen de huidige Alexander Gogelweg en Andries Bickerweg een belangrijk structuurbepalend element.
De strook grond tussen dit water en de Groot Hertoginnelaan werd niet bebouwd, waardoor het vrije uitzicht van de Duinoordse villa's bleef gehandhaafd.
Tot de vroegste bebouwing behoren de aaneengesloten herenhuizen langs de Laan van Meerdervoort, Anna Paulownastraat en het begin van de Scheveningseweg. Deze panden uit de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw staan in de eclectische bouwtraditie. Zij vormen historisch en stilistisch gezien een onderdeel van de Archipelbuurt en het Zeeheldenkwartier.

Het noordwestelijk deel van het villapark is tijdens en na de Tweede Wereldoorlog ingrijpend gewijzigd. Het huidige traject van de President Kennedylaan en Johan de Wittlaan was onderdeel van de tankgracht van de Duitse bezettingsmacht, waarvoor de oorspronkelijke aanleg en villa's moesten wijken.
In dit kaalgeslagen gebied is door de aanleg van het Stadhoudersplantsoen, de President Kennedylaan en Johan de Wittlaan een nieuwe grootschalige stedebouwkundige stuctuur ontstaan. Van het 'Basisplan Stadhoudersplein- Scheveningsche Boschjes' uit 1947 van W.M. Dudok is alleen het idee om een "eiland" met openbare functies en kantoren te creëren, gehandhaafd. Het gebied heeft een veel dichtere bebouwing gekregen dan Dudok voor ogen stond en mist de heldere structuur en het samenhangend bebouwingsbeeld van zijn plan. Door de bouw van het Congresgebouw naar ontwerp van J.J.P. Oud (1958-1966), een hotel, een groot aantal kantoren, het Omniversum, het Museon en de Statenhal is een wig in de stad geïntroduceerd, die bovendien zeer veel verkeer aantrekt. Dit gebied valt dan ook niet binnen het te beschermen stadsgezicht.
Het Catshuis is sinds 1961 de officiële ambtswoning van de minister-president, maar fungeert thans vooral als vergader- en ontvangstgelegenheid voor de regering. De woonfunctie van Zorgvliet is nu nog maar in beperkte mate aanwezig. Het merendeel van de villa's wordt gebruikt als ambassade of kantoor. In het Congresgebouwgebied e.o. is de woonfunctie nagenoeg geheel verdwenen. Op het terrein van het Vredespaleis vonden in de jaren zeventig uitbreidingen plaats ten behoeve van de bibliotheek en het gerechtsgebouw.

Huidig ruimtelijk karakter en bebouwingsbeeld

Het karakter van Zorgvliet wordt grotendeels bepaald door de parkaanleg van het landgoed. Dit is zoals eerder vermeld oorspronkelijk aangelegd in de 17de eeuw maar wordt nu gekenmerkt door de Engelse tuinstijl. Voorts is van belang de loop van de Scheveningseweg met z'n groenaanleg in relatie tot de Scheveningse Bosjes. De ruime tuinaanleg van het Vredespaleis bepaalt evenzeer het parkachtig karakter van de wijk.
De opzet van de wijk bestaat uit een landschappelijke aanleg in glooiend terrein met villa's in grote tuinen aan een overwegend gebogen stratenpatroon. In het stedebouwkundig ontwerp is met de loop van de Haagse Beek rekening gehouden. Voor de aanleg van het zuidelijk deel van de wijk was het water ten noorden van de Groot Hertoginnelaan met een vertakking tussen de huidige Alexander Gogelweg en Andries Bickerweg een belangrijk structuurbepalend element.
De strook grond tussen dit water en de Groot Hertoginnelaan werd niet bebouwd, waardoor het vrije uitzicht van de Duinoordse villa's bleef gehandhaafd.
Tot de vroegste bebouwing behoren de aaneengesloten herenhuizen langs de Laan van Meerdervoort, Anna Paulownastraat en het begin van de Scheveningseweg. Deze panden uit de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw staan in de eclectische bouwtraditie. Zij vormen historisch en stilistisch gezien een onderdeel van de Archipelbuurt en het Zeeheldenkwartier.

Een bijzondere plaats in het bebouwingsbeeld van Zorgvliet wordt ingenomen door het Vredespaleis. Op het terrein tussen de Scheveningseweg en Groot Hertoginnelaan verrees tussen 1907 en 1913 het monumentale neo-renaissance gebouw, dat op basis van het ontwerp van de Fransman L.M. Cordonnier met vele wijzigingen werd gebouwd onder leiding van de architect J.A.G. van der Steur.
Het Vredespaleis was al nagenoeg voltooid toen de eerste bebouwing van het villapark Zorgvliet werd gerealiseerd. Als geen andere wijk in de Residentie wordt het bebouwingsbeeld van Zorgvliet gekenmerkt door grote villa's en landhuizen. Het merendeel van de gebouwen kent een hoofdopzet van twee bouwlagen onder een hoog omlopend schilddak met opvallende hoekschoorstenen.
Als gevolg van hellingen in de terreinaanleg is een aantal villa's ten dele van een souterrain voorzien. In de symmetrische hoofdopzet, vlakke gevelbehandeling, soms voorzien van pilaster-achtige muurdammen, kapvormen met geprononceerde overstekken en kroonlijsten tonen veel villa's een monumentale classicistische benadering.
Het opvallendste bouwwerk in de historiserende trant is wellicht de door J. Limburg ontworpen villa aan de Tobias Asserlaan 2, geïnspireerd op de Palladiaanse villa-architectuur.
De in de jaren twintig in Nederland, en met name in Den Haag, geïntroduceerde woonvorm van het luxe appartementengebouw met centrale voorzieningen komt in Zorgvliet ook voor: het flatgebouw "Zorgvliet" aan de Alexander Gogelweg (arch. A. Broese van Groenou en A. Alberts, 1923-1927) en "Catsheuvel", dat op de voormalige Parnassusheuvel van de 17de-eeuwse buitenplaats verrees (arch. L.M. van den Berg en J.J. Groenema, 1927-1928). Beide "woonhotels" vertonen kenmerken van de Nieuwe Haagse School. Hoewel de flatgebouwen in schaal afwijken van de oorspronkelijke omringende bebouwing is door een zorgvuldige compositie met een geleidelijke opklimmende hoogte van de bouwdelen aansluiting gezocht met de omgeving.
De wijk kent voorts een aantal bouwwerken uit de jaren twintig, die architectonisch en typologisch van (inter)nationale betekenis zijn: de villa Sevensteijn aan de Alexander Gogelweg 20 uit 1920-1921 van W.M. Dudok in kubistisch/expressionis- tische stijl, de First Church of Christ Scientist aan de Andries Bickerweg 1a uit 1925-1927 van dr. H.P. Berlage en het Haags Gemeentemuseum in een fraaie tuin met vijvers aan de Stadhouderslaan uit 1929-1935, eveneens van Berlage.

Nadere typering van de te beschermen waarden

Als bij geen andere wijk in de Residentie wordt het bebouwingsbeeld van Zorgvliet gekenmerkt door voor Nederlandse begrippen ongekend grote villa's. De relatie tussen de bebouwing, het groen en het water in zijn parkachtige aanleg in een glooiend terrein heeft hoge landschappelijke waarde en een unieke ruimtelijke kwaliteit. Zorgvliet ligt in het grote aaneengesloten stedelijke groengebied dat overloopt naar de Scheveningse Bosjes tot aan de Nieuwe Scheveningse Bosjes en Klein Zwitserland. De wijk draagt in hoge mate bij aan het groene stadsbeeld en heeft mede hierdoor een belangrijke recreatieve funktie.

Typerend zijn:

Waardering

De karakteristiek van deze vroeg 20e-eeuwse wijk bestaat uit een landschappelijke aanleg in glooiend terrein met riante villa's in grote tuinen aan een overwegend gebogen stratenpatroon. Zorgvliet is van belang wegens bijzondere landschappelijke, stedebouwkundige, cultuur- en architectuurhistorische waarden.



Oud-voorzitter en erelid van de stichting wijkoverleg Zorgvliet Frederick Sijthoff op 23 mei 2007 uit handen van burgemeester Deetman de Haagse stadspenning ontving. Bij die gelegenheid sprak ook de huidige voorzitter.
Bijgaande tekst getuigt daarvan
.

Tot ons verdriet is

Freddy Sijthoff

overleden. Hij was oprichter en erelid van het wijkoverleg Zorgvliet. Wij zullen zijn betrokkenheid en charme missen.

Namens de stichting wijkoverleg Zorgvliet,
Robbert Coops (voorzitter) en Daphne Nicolaï (secretaris)